شمار روزنامه‌نگاران زندانی در ایران، با دستگیری وحید پوراستاد، از مرز ۶۵ تن گذشت.

وحید پوراستاد، بامداد امروز سه‌شنبه از سوی ماموران امنیتی در منزل مادر همسرش بازداشت شده است.

ماموران با مراجعه به منزل شخصی وی همچنین، کیس کامپیوتر و برخی اسناد و مدارکش را با خود برده‌اند.

وحید پوراستاد

براساس آمار سازمان گزارشگران بدون مرز، بیش از ۶۵ روزنامه‌نگار در حال حاضر در ایران زندانی هستند.

گزارشگران این تعداد روزنامه‌نگار زندانی در یک کشور را طی ٢٥ سال گذشته، «بی‌سابقه» توصیف کرده است.

ژان فرانسوا ژولیارد، دبیر اول گزارشگران بدون مرز گفته که این دستگیری‌ها تنها منحصر به تهران نیست، بلکه در بسیاری از شهرستان‌ها، روزنامه‌نگاران و فعالان مطبوعاتی احضار و زندانی شده‌اند.

گزارشگران همچنین با ارسال نامه‌ای به ناوی پیلای، کمیسر حقوق بشر سازمان ملل، مراتب نگرانی عمیق خود را از وضعیت نقض حقوق بشر و آزادی بیان و مطبوعات در ایران اعلام کرده است.

این سازمان از خانم پیلای خواسته که به مقام‌های جمهوری اسلامی، درباره «عدم رعایت تعهدات بین‌المللی» هشدار دهد.

گزارشگران در عین حال با ارسال نامه‌ای دیگر به مسئولان ٢٧ کشور اروپایی، آمریکا و کانادا با اعلام نگرانی از اعدام‌های قریب‌‌الوقوع، از آنها خواسته که «هم‌صدا، مضحکه عدالت و دادگاه‌های فرمایشی را محکوم کنند.»

در بخش دیگری از این نامه از کشور‌های مذکور خواسته شده که به جمهوری اسلامی هشدار دهند آنها «در برابر اعدام‌ مخالفان و معترضان این کشورها واکنش جدی نشان خواهند داد و به نام دفاع از حقوق بشر، سفرای خود را از این کشور فرا خواهند خواند.»

این سازمان همچنین افزوده که در پی دستگیری‌های روزهای گذشته، از سرنوشت ده‌ها روزنامه‌نگار و وب‌نگار ایرانی بی‌اطلاع است.

اکبر منتجبی، احمد جلالی فراهانی، سمیه مومنی، مهسا جزینی، زینب کاظم‌خواه، امیر صادقی، حسن ظهوری، احسان مهرابی و وحید پوراستاد چند روزنامه‌نگاری هستند که طی سه روز گذشته در ایران بازداشت شده‌اند.

گزارشگران اعلام کرده که موج جدید بازداشت فعالان سیاسی-مدنی و روزنامه‌نگاران در آستانه برگزاری مراسم ۲۲ بهمن، در واقع تلاشی برای ممانعت از حضور معترضان در این مراسم است.

معترضان به نتیجه انتخابات و رخداد‌های پس از آن اعلام کرده‌اند که در این روز با نماد‌های سبز در خیابان‌ها حاضر شده و به اعتراض خود ادامه خواهند داد.

سرتیپ ید‌الله جوانی، رئیس اداره سیاسی سپاه پاسداران، با مشکوک دانستن «کشتار‌های» تهران در حوادث پس از انتخابات، گفت که هنوز مشخص نیست چه کسانی به سوی معترضان تیراندازی کردند.

این برای نخستین‌بار است که یک فرمانده سپاه پاسداران از کشته شدن گروهی از معترضان به نتیجه انتخابات با عنوان «کشتار» یاد می‌کند.

ید‌الله جوانی، رئیس اداره سیاسی سپاه پاسداران

پیش‌تر فرماندهان نظامی و مقام‌های جمهوری اسلامی، تعداد قربانیان ناآرامی‌های پس از انتخابات را حدود ۴۰ نفر اعلام کرده و گفته بودند که اکثر آنها جزو نیرو‌های بسیج هستند.

به گزارش خبرگزاری مهر، آقای جوانی شب گذشته در جمع گروهی از مردم قم گفت که قربانیان ناآرامی‌های اخیر، «با سلاحی به غیر از سلاح‌های نظامی کشته شده‌اند.»

این فرمانده سپاه افزود که هنوز مشخص نیست «چه کسانی به این اقدامات دست زدند و این سلاح‌ها از کجا به دست این افراد رسیده است.»

رئیس اداره سیاسی سپاه پاسداران، همچنین قتل ندا آقاسلطان و علی موسوی (خواهرزاده میرحسین موسوی) را «مشکوک» دانست.

وی افزود: «کسانی به این اقدامات دست می‌زنند که نیاز به آمار شهید دارند تا خود را در سطح جهان مشهور و انقلاب را قاتل جلوه دهند.»

اظهارات این فرمانده سپاه پاسداران در شرایطی ایراد می‌شود که پیش‌تر مقام‌های جمهوری اسلامی، سلطنت‌طلب‌ها، اعضای سازمان مجاهدین خلق و وابستگان به اسرائیل و آمریکا را عامل ناآرامی‌ها و تیراندازی‌ها به سوی معترضان معرفی کرده بودند.

«ادامه کار مشایی به مصلحت نیست»
ید‌الله جوانی در بخش دیگری از اظهارات خود، ادامه حضور اسفندیار رحیم‌مشایی در بدنه دولت را به «مصلحت» ندانست و خواستار برکناری وی شد.

رحیم‌مشایی، مسئول دفتر محمود احمدی‌نژاد است و مخالفان سرسختی در میان محافظه‌کاران دارد.

اظهارات رحیم‌مشایی در خصوص اسرائیل و عملکرد برخی پیامبران، خشم محافظه‌کاران را برانگیخته است، به طوری که آنها بارها خواستار برکناری وی از سمت‌های دولتی شده‌اند.

احمدی‌نژاد در هفته‌های آغازین کار دولت دهم، وی را به عنوان معاون اول خود برگزید که با مخالفت آیت‌الله علی خامنه‌ای، رحیم‌مشایی حاضر به پذیرش این پست نشد.

جوانی در این رابطه گفت: «هنگامی که رهبر معظم انقلاب طی نامه‌ای کوتاه به ریاست محترم جمهور، حضور ایشان (مشایی) را در این مقامات به صلاح مملکت نمی‌داند، بهتر بود ایشان پند رهبری را به کار می‌بستند.»

رئیس اداره سیاسی سپاه پاسداران همچنین به موضوع کشف مقادیری سلاح در انبار مسجدی که هادی غفاری امام جماعت آن است، اشاره کرد و گفت که بررسی‌ها در این باره ادامه دارد.

هادی غفاری، از روحانیون منتقد دولت است که رسانه‌های محافظه‌کار گزارش کرده‌اند از انبار مسجدی که وی در آن نماز می‌خواند، مقادیر قابل توجهی سلاح کشف شده است.

آقای غفاری با اظهار بی‌اطلاعی از وجود این سلاح‌ها، گفته که آنها متعلق به پایگاه بسیج بوده که سال‌ها پیش منحل شده است.

یک فرمانده ارشد سپاه پاسداران، خواستار اعمال مجازات جاسوسی برای همکاران رسانه‌های به گفته وی «بیگانه و ضد انقلاب» شد.

به گزارش امروز سه‌شنبه خبرگزاری مهر، سرتیپ مسعود جزایری، معاون فرهنگی و تبلیغات دفاعی ستاد کل نیروهای مسلح، با انتقاد از نحوه برخورد با همکاران این رسانه‌ها، خواستار وضع «قوانین و مقررات شفاف» در این زمینه شده است.

سرتیپ مسعود جزایری، معاون فرهنگی و تبلیغات دفاعی ستاد کل نیروهای مسلح

آقای جزایری با «خدمات‌چی» معرفی کردن همکاران این رسانه‌ها، گفته که باید قوانینی وضع شود تا «هرگونه ارتباط و خدمت‌رسانی به این رسانه‌ها، به عنوان جرم قطعی تلقی و با مجرم یا مجرمین برخورد قاطع و شدید صورت گیرد.»

اظهارات این فرمانده نظامی دو روز پس از آنکه وزارت اطلاعات از دستگیری هفت نفر در ارتباط با رادیو فردا خبر داد، ایراد می‌شود. مسئولان رادیو فردا این ادعای وزارت اطلاعات را رد کرده و گفته‌اند که هیچ همکاری در ایران ندارند.

جزایری افزوده که «بدون تردید، اشخاصی که به هر نحو در خدمت رسانه‌های تروریستی بیگانه هستند، مشغول به کار جاسوسی هستند و باید به اشد مجازات با آنها برخورد شود.» مجازات جاسوسی در ایران می‌تواند حکم اعدام در پی داشته باشد.

در حال حاضر بیش از ۶۵ روزنامه‌نگار در ایران زندانی هستند، بدون آنکه اتهام بسیاری از آنها مشخص شده باشد.

سازمان گزارشگران بدون مرز از احتمال اعدام برخی از این روزنامه‌نگاران به اتهام «محاربه» ابراز نگرانی کرده است.

فشار‌ها بر رسانه‌ها و روزنامه‌نگاران با آغاز اعتراض‌ها به نتیجه انتخابات در ایران افزایش یافته است. طی این مدت، بیش از ۱۰۰ روزنامه‌نگار احضار و بازداشت شده‌اند.

ده‌ها روزنامه و نشریه نیز یا توقیف شده‌اند و یا وزارت ارشاد به آنها تذکر کتبی داده است.

مقام‌های جمهوری اسلامی، رسانه‌های فارسی زبان خارج از کشور را متهم به «دروغ‌گویی و وارونه‌سازی» وقایع ایران می‌کنند و برخی از روزنامه‌نگاران را به اتهام همکاری با آنها بازداشت کرده‌اند.

جزایری فعالیت این رسانه‌ها را «جاسوسی نوین» دانسته و گفته که باید مردم را در مورد «مقاصد شیطانی» این رسانه‌ها آگاه کرد.

به گفته این فرمانده سپاه، در صورت وضع قوانین جدید و آگاه کردن مردم، «ریزش قابل ملاحظه‌ای در همکاران داخلی این رسانه‌ها بوجود خواهد آمد.»

تقریبا همه‏ی صاحب‏نظران سیاسی متفق‏القولند که بحران هسته‏ای ایران بیش‌تر از همه‏ی موارد مشابه‌ی خود در جهان، سیاسی است. یعنی این مساله به سلاحی برای منازعات سیاسی میان ایران و غرب تبدیل شده است.

آقای امیراحمدی معتقدند که این دستور آقای احمدی‏نژاد برای آمریکا زیاد جدی نخواهد بود:

اولا آمریکایی‏ها می‏دانند که حداقل در این مقطع مشخص، ایران قدرت غنی‏سازی ۲۰درصد را ندارد و به هرحال این بحث مربوط به آینده است.

هوشنگ امیراحمدی، رییس شورای روابط ایران و امریکا

از طرف دیگر آمریکایی‏ها منتظر چنین حرکتی بودند. برای این که وقتی کشوری می‏گوید کارهایی را می‏خواهد و در اختیارش گذاشته نمی‏شود، باید منتظر بود یا خودش و یا از جای دیگری تهیه کند. همه‏ی کشورها این کار را می‏کنند.

یعنی تاثیر جدیدی در رابطه‌ی ایران و آمریکا باقی نخواهد گذاشت؟

ضمن این‌که آمریکایی‏ها در این رابطه واقع‏بین هستند، در عین حال مشکل رابطه‏ی ایران و آمریکا را پیچیده‏تر می‏کند. یکی از مشکلات ایران و آمریکا این است که هرروز مسایل‏شان را پیچیده‏تر می‏کنند و انگار قصدی هست که این مسایل پیچیده‏تر و راه‏حلی پیدا نشود.

در همین زمینه‏‏ معمولا وقتی این تنش‏ها حاد می‏شود، همواره مساله‏ی احتمال حمله‏ی نظامی به ایران یا دست‏کم تاسیسات هسته‏ای ایران به‏میان می‏آید، فکر می‏کنید این مساله بار دیگر جدی شده است؟

آمریکایی‏ها، اسراییلی‏ها و اصولا غربی‏ها هرروز دارند آمادگی فکری بیش‌تری پیدا می‏کنند که یک برخورد نظامی با ایران اجتناب‏ناپذیر است. اما این آمادگی فکری تا به عمل برسد، مسایل خود را دارد.

مخصوصا که آمریکا مشکلات زیادی در منطقه دارد؛ عراق و افغانستان و الان یمن هم به آن اضافه شده است. به هرحال مسائل عدیده‏ای در منطقه هست که ممکن است نگذارد غربی‏ها به فکری که در سر دارند، جامه‏ی عمل بپوشانند.

ولی واقعیت این است که در آینده‏ی نزدیک، در همین یکی دو ماه آینده، مساله‏ی برخورد نظامی با ایران هرچه بیش‌تر شنیده خواهد شد و بیش‌تر روی آن مانور داده خواهد شد. اما این که نتواند به مرحله‏ی عمل برسد یا این که فرصت عمل به آن، دست‏کم در آینده‏ی نزدیک‏تری پیدا نشود یا پیش از به عمل رسیدن، این دو با هم کنار بیایند، بحث دیگری است.

تحریم‏های اخیری که مطرح شده، چقدر می‏تواند در این که آقای احمدی‏نژاد از این تصمیم منصرف شود، نقش داشته باشد؟

تحریم‏هایی که منظور سؤال شما است، به خصوص روی بنزین و … پیش از آن که آقای احمدی‏نژاد این دستور را بدهد، مراحل‏اش به انجام رسیده است. یعنی سنا و پارلمان آمریکا هم‏اکنون این تحریم‏ها را تصویب کرده‏اند. بنابراین ایران می‏گوید، این‏ها تصمیم گرفته‏اند که ما را تحریم کنند، حال ما هم چیزی به آن اضافه کنیم. شاید این باعث شود که آمریکا در مورد تحریم‏ها تجدید‏نظر کند.

شاید حرف آقای احمدی‏نژاد به شکل دیگری هم فشاری روی آمریکا باشد که اگر بخواهید بیش‌تر بحث تحریم را پیش بکشید، ما هم جلوتر می‏رویم. طی ۷−۸ سال گذشته، هرموقع آمریکا، سازمان ملل یا اروپا ایران را بیشتر تحریم کرده، به همان اندازه تهران مصرتر شده که در جهت غنی‏سازی حرکت کند و کم‏تر علاقه به سازش نشان داده است.

الان هم به نظر من، دولت احمدی‏نژاد خود را برای تحریم‏ها آماده کرده است؛ برای بیش از یک سال بنزین خریداری کرده و روی ذخیره‏های استراتژیک خود گذاشته است و دارد برای آن آمادگی ایجاد می‏کند.

اگر همین وضع ادامه پیدا کند، بعد از یک سال چه اتفاقی خواهد افتاد؟

بعد از یک سال، به نظر می‏رسد که ظرفیت‏های تولید‏ی ایران برای بنزین خیلی بالاتر خواهد رفت. چون سرمایه‏گذاری‏های زیادی در این رابطه انجام داده‏اند.

ارزیابی شما از سیاستی که طرفین اعمال می‏کنند، چیست؟ چقدر این سیاست‏ها را مفید یا نادرست می‏دانید؟

واقعیت این است که برخورد غرب با ایران به نظر من، اشتباه است. غرب حداکثر خواست خود را از ایران می‏خواهد، ولی حاضر هم نیست حداقل خواست ایران را تامین کند. غرب این حداکثر خواهی را به عنوان یک سیاست در رابطه با ایران پیش برده است و نتیجه‏ی غلط گرفته است. بنابراین باید هر دو طرف با این واقعیت روبه‌رو شوند که روی حداقل‏های خواست‏های هم‏دیگر سیاست‏گذاری کنند.

آیا پیشنهاد ۵+۱ در این مورد که اورانیوم کم‏تر غنی‏شده‏ منتقل و بعد اورانیوم با غنای بیش‌تر به ایران تحول شود، یکی از حداقل‏هایی نبود که می‏توانست منشاء توافق برای ایران باشد؟

اولا منشاء این پیشنهاد به شکلی خود ایران بود. به این شکل که ایران گفت که به اورانیوم ۲۰درصد نیاز دارد. آمریکا و آژانس بین‏المللی انرژی هسته‏ای هم پیشنهاد دادند که اورانیوم کم‏تر غنی‏شده‏ی ایران را بگیرند، به غنای ۲۰درصد برسانند و به ایران برگردانند. ایران پذیرفت و مذاکره را شروع کردند.

اما وقتی پای مذاکره نشستند که چه کار باید بکنند، غرب پیشنهاد حداکثری خود را به میان آورد و از ایران خواست همه‏ی اورانیوم‏اش را به خارج بفرستد تا این‏ که اورانیوم ۲۰درصدی به او برگردانده شود.

ایران گفت که چرا باید همه را بفرستد؟ چه تضمینی هست که در صورت فرستادن همه‏ی اورانیوم، این اورانیوم به او برگردانده شود؟ کسی حاضر نشد این تضمین را بدهد. هیچ‏کس هم حاضر نشد این حرف ایران را که من نمی‏توانم محصول پنج سال زحمت‏ام را در اختیار شما بگذارم و به تدریج این کار را می‏کنیم، بپذیرد و گفتند همه را باید با هم بفرستد.

بعد هم به ایران گفتند که تعویض بین اورانیوم ۲۰درصد و ۳/۵درصدی شما باید خارج از ایران باشد. ایران گفت: یعنی چه که خارج از ایران باشد؟ شما یا به من اطمینان دارید یا ندارید. من هم یک کشور هستم و برای خودم احترام دارم. حتی ایران کشورهایی مانند ترکیه را پیشنهاد داد که این مبادله در ترکیه یا کشورهایی نظیر ترکیه انجام شود.

ولی غرب اصرار کرد که نه هرجا که ما می‏خواهیم، هر مقدار هم که ما می‏خواهیم، همان باید باشد. یعنی غرب در این رابطه هم حداکثر خواست خود را گذاشت وسط.

آقای مهرداد عمادی، مشاور اتحادیه‏ی اروپا، در مجموعه‏ی این مسائل، گونه‏ی دیگری می‏اندیشند:

عکس‏العمل اتحادیه‏ی اروپا، همان‏طور که پیش‏بینی می‏شد، ترکیبی بود از یأس اتحادیه از این که علی‏رغم وعده‏هایی که وزیر خارجه‏ی ایران راجع به رسیدن به یک راه‏حل در باره‏ی این مشکل داده بود، هنوز هیچ تغییری در موضع ایران دیده نمی‏شود و همراه با آن، پذیرش این که زمان مذاکره با این رژیم ایران به‏پایان رسیده است و واقعا باید تصمیمات جدی‏ گرفت.

چون به نظر می‏رسد در دو سال اخیر، تمام علائمی که از تهران آمده است، فقط یک جهت داشته و آن هم کش‌دادن مساله در جهتی بوده است که بتواند با برنامه‏های اتمی خود پیش برود.

ولی خبری که هفته‏ی پیش در آلمان منتشر شد که یکی از دانشمندان هسته‏ای اتحاد جماهیر شوروی سابق، در تهران مشغول کمک به تولید کلاهک هسته‏ای، از نظر تکنولوژی تولید هست، نگرانی بسیار شدیدی را در آلمان ایجاد کرد.

این خبر تا چه حد موثق است؟

ما این خبر را در این چهارچوب می‏توانیم ارزیابی کنیم که نام این دانشمند را می‏دانیم و این دانشمند در دو پروژه‏ی بسیار مهم کلاهک‏های متعلق به اتحاد جماهیر شوروی در دهه‏ی ۹۰ فعال بوده است و می‏دانیم او در حال حاضر به عنوان مشاور در تهران است. اگر تهران پروژه‏ی تسلیحاتی‌کردن برنامه‏ی اتمی خود را ندارد، وجود این آدم در تهران واقعا توجیهی ندارد.

مهرداد عمادی، مشاور اتحادیه‏ی اروپا

می‏توانم بگویم برای اولین بار در ۱۶ ماه اخیر، زنگ خطر جدی در مورد نظامی بودن برنامه‏ی اتمی ایران در اتحادیه‏ی اروپا هم به صدا درآمد. این نگرانی الان سه سال است که در آمریکا وجود دارد و از این نظر می‏توان گفت که یک هم‏گامی میان اتحادیه‏ی اروپا و ایالات متحده‏ی آمریکا به‏وجود آمد.

تحریم‏های جدید اقتصادی اعلام شده چه نقشی می‏تواند در صدور یا نقض این تصمیم داشته باشد؟

صحبت‏ آقای رابرت گیت، وزیر دفاع آمریکا در گفت‏وگوی دو روز پیش خود با سران اتحادیه‏ی اروپا، بسیار مهم و پرمعنا بود که گفت: از این به بعد تحریم‏ها متوجه مردم ایران نیست. چون ما مساله‏ای با مردم ایران نداریم و نیاز داریم که مردم را متوجه این مساله بکنیم که مشکل ما با آنان نیست. اهداف بعدی این تحریم‏ها رژیم ایران خواهد بود.

در حدی که می‏توانم این‏جا بگویم، این است که توافق‏هایی برای هدف‏گیری حساب‏های بانکی رژیم، در کنار آن سیستم بانکی و هرگونه نقل و انتقال تکنولوژی صنعتی و تکنولوژی نظامی صورت گرفت. علی‏رغم آن‏چه مقامات ایران در چند ماه اخیر گفته‏اند: «هرچقدر می‏خواهند قطع‏نامه صادر کنند»، این بار محاصره برای رژیم ایران بسیار گزنده خواهد بود.

ولی آقای عمادی، فکر نمی‏کنید محدودیت انتقال تکنولوژی یا تحریم فروش بنزین و گازوییل، مستقیما با مردم ایران سروکار دارد؟

در این که تحریم‏های جدید اثراتی روی زندگی روزمره‏ی مردم خواهد گذاشت، شکی نیست. اثرات آن بیش‌تر به این صورت خواهد بود که فشارهای تورمی بالا خواهد رفت و در کنار آن صنایع ایران دچار مشکلات بیش‌تری خواهد شد. ولی این مساله هم مطرح است که غرب نمی‏تواند دست روی دست بگذارد و اجازه بدهد رژیم ایران به یک برنامه‏ی جاه‏طلبانه‏ی نظامی در چهارچوب پروژه‏ی هسته‏ای دست بزند.

چون هیچ اطمینانی نیست که هدف نظامی کردن پروژه‏ی هسته‏ای ایران چه خواهد بود و با وجود رژیمی که هم در داخل این‏گونه با مردم شکاف دارد و هم در خارج از ایران، با روابط بین‏الملل و مقررات بین‏المللی هم‏سازی و سازگاری نشان نداده است، ریسکی است که جامعه‏ی جهانی و عمدتاً اتحادیه‏ی اروپا، ژاپن و ایالات متحده نمی‏توانند آن را بپذیرند.

آقای عمادی، در گفت‏وگویی که با آقای امیراحمدی داشتم، ایشان به سیاست غرب در مورد مساله‏ی هسته‏ای ایران انتقاد داشتند و معتقد بودند که غرب بر مبنای حداقل‏ها حرکت نمی‏کند. از جمله شروط غرب را در رابطه با قرارداد انتقال اورانیوم کم‏تر غنی‏شده‏ی ایران و تحویل آن با درصد بالاتر به ایران، منطقی نمی‏دانستند. ارزیابی شما چیست؟

من در این مورد با آقای امیراحمدی تفاوت نظر دارم؛ از این بابت که نمایندگان رسمی رژیم ایران در ماه اکتبر و در ملاقات با گروه ۵+۱ پذیرفتند که انتقال اورانیوم به این صورت باشد که ایران اورانیوم درصد پایین را بفرستد و اورانیوم غنی‏شده با درصد بالاتر تحویل بگیرد و این نقل و انتقال کاملا شفاف باشد. اتحادیه‏ی اروپا هم حتی پذیرفت که ناظر این قضیه باشد و آمریکایی‏ها در این ارتباط نقشی نداشته باشند که جنبه‏ی سیاسی این مساله بسیار کم‏رنگ باشد.

ما الان متوجه شده‏ایم که توافق آن موقع ایران که دیروز اعلام کرد دیگر آن را قبول ندارد، فقط برای کش‌دادن دوباره‏ی مساله بوده و این که برای ایران وقت بیش‌تری خریده شود تا بتواند با برنامه‏ی خود پیش برود.

این قابل قبول نیست که دولتی سه ماه پیش می‏آید سر میز مذاکره می‏نشیند و تعویض اورانیوم و انتقال آن را به خارج می‏پذیرد و تمام جامعه‏ی جهانی هم در این جهت شروع به حرکت می‏کنند، اما سه ماه بعد می‏آید و می‏گوید که این توافق مورد پذیرش او نیست و آن وقت روز از نو و روزی از نو! خود این نشان می‏دهد که واقعا دیگر در چهارچوب مذاکرات سازمان انرژی اتمی نمی‏توانیم هیچ‏گونه اطمینانی به دولت ایران داشته باشیم که واقعا به حرف‏هایی که می‏زنند معتقد و متعهد هستند.

فکر می‏کنید الان قدرت غنی‏سازی اورانیوم با غلظت ۲۰درصد در ایران واقعا وجود دارد؟ یا این که می‏تواند بخشی از یک پز سیاسی باشد؟

گزارش‏های غیررسمی‏ای که از جولای ۲۰۰۹ آمد، حاکی از آن بود که امکان غنی‏سازی در ایران در حد محدود، حتی تا حدود ۴۰درصد وجود دارد. البته این امکان از نظر کمیت بسیار پایین است. ولی با رفتن تعداد جدیدی از دانشمندان اتحاد جماهیر شوروی سابق، از بلاروس و چند کشور دیگر به ایران، دست‏یابی به این تکنولوژی برای ایران میسر شده است.

همان موقع هم اتحادیه‏‏ی اروپا از رفتن این دانشمندان به تهران اظهار نگرانی کرد. ارزیابی ما این است که ایران امکان غنی‏سازی در این حد را دارد.

با توجه به مجموعه‏ی این دلایل، امروز امکان برخورد نظامی با ایران را محتمل‏تر می‏دانید؟

ما این را محتمل‏تر نمی‏بینیم. به خاطر این که صحبت آقای گیتس در دو روز پیش (که پیش از این به آن اشاره کردم) نشانه‏ی معقولانه فکرکردن آمریکا است که واقعا متوجه شده که هزینه‏ی اصلی حمله‏ی نظامی به ایران را رژیم نیست که می‏پردازد، بل‌که مردم ایران می‏پردازند.

در این چهارچوب می‏بینیم که وزنه کاملاً به طرف تحریم‏های بسیار جدی‏تر برگشته است و در کنار این تحریم‏ها، ممکن است حتی محاصره یا بازدید کشتی‏ها در حوزه‏ی خلیج‏ فارس را هم داشته باشیم. ولی احتمال برخورد نظامی، الان بسیار بسیار کم‏تر است و بیش‌تر به نظر می‏رسد جدیدترشدن تحریم‏های بانکی و زیر فشار قرار گرفتن حتی حساب‏های بانکی رژیم در خارج، بسیار جدی‏تر و پررنگ‏تر شده است.

نزدیک سحرگاه است و من در خانه فاطی روی مبل نشسته‌ام و آرزوی خواب دارد دیوانه‌ام می‌کند، اما نمی‌توانم بخوابم. می‌دانم که فاطی صبح زود از خانه خارج می‌شود و من نیز مجبورم خانه او را ترک کنم.

عاقبت در آنی که آسمان به رنگ لاجوردین سحرگاه در می‌آید از خانه فاطی بیرون می‌آیم. سیاره زهره بسیار درشت و نورانی در آسمان می‌درخشد. بعدها البته متوجه می‌شوم که این نه سیاره زهره بلکه ماهواره است.

چنین به نظرم می‌رسد که از آسمان های و هویی را می‌شنوم. گویی صداهایی مرا تحسین می‌کنند. دلیل تحسین مقاومت من بوده است دربرابر بتمن که اجازه نداده‌ام برمن غلبه کند.

فراموش کردم این را بگویم که در درازای شبی که دچار اوهام بودم تصویرهائی را روی دیوار می‌دیدم. سر یک اسب و یک گاو را به خوبی به خاطر دارم. موشی از یکی از شاخ های گاو آویزان بود.

البته بعدها متوجه شدم که اینها تصویرهای سایه مانند لوستر وسط هال بوده که باعث چنین اوهامی در من شده است.

در شب های دیگر متوجه این تصاویر نبودم. در خانه وحشت زده دور و بر خودم می چرخم. هرچیزی مرا می‌ترساند. در می‌زنند. در را باز می‌کنم زن همسایه دست راستی است که خاله‌ام به من گفته شوهرش حزب الله است.

زن چهره مهربان و نگرانی دارد، منتهی آخرین کسی که من در دنیا آرزوی دیدنش را دارم اوست. می‌گوید: خانم شما دیشب خیلی فریاد می‌زدی.

با این که سه شب است نخوابیده‌ام و بارها دچار اوهام شده‌ام، اما حواسم هنوز جمع است و می‌دانم که او حزب الله است. می‌گویم: از شما واقعا معذرت می‌خواهم. من دارم یک نمایشنامه می‌نویسم. دیشب داشتم به جای شخصیت‌ها بازی می‌کردم.

زن نگاهی به من می‌کند .که متوجه می‌شوم همه حرف‌هایی را که من با صدای بلند گفته‌ام شنیده است.

می‌گوید: من و شوهرم دیشب تا صبح بیدار بودیم. به سپاه تلفن کردیم و گفتیم که شما فریاد می‌زنید. آنها گفتند بگذارید فریاد بزند. باور کنید من و شوهرم برای شما نماز خواندیم.

زن مرا متاثر کرده است و اما در همان حال با خودم فکر می‌کنم این سپاه که این‌قدر موی دماغ مردم است چرا به سراغ من نیامده است. چرا این همه آگاهانه گفته است بگذارید فریاد بزند؟ از همان لحظه شک به جانم می‌افتد که تمام مدت تحت نظر بوده‌ام.

هنوز البته از وجود دوربین های بسیار ریز اطلاعی ندارم. اما همه چیز به نظرم غیر عادی می‌آید. پیش از آن متوجه شده بودم که سایه من در حال رقص روی پرده اتاق می‌افتاده است، پس سپاه در آن موقع هم اقدام به دستگیری من نکرده است. مسئله چیست؟

زن همسایه که متوجه می‌شود من آمادگی برای دوست شدن با او ندارم خداحافظی می‌کند و می‌رود. من به خانه باز می‌گردم. حالا همه چیز مرا می‌ترساند.

کیسه‌های نایلونی سیاهی را که روی دسته شیر آشپزخانه گذاشته‌ام به صورت مجسمه گربه‌های مصری می‌بینم. تجربه به من ثابت کرده است که اگر مدت زمان درازی بیدار مانده باشید خواب‌های شما وارد میدان بیداری شما می‌شوند و بسیار امکان دارد آدم چیزهائی را ببیند. مثل همان مجسمه های مصری، و یا نقش های عجیبی که از اثر آب باران در سطح حیاط خانه ایجاد شده بود.

ناگهان تصمیم گرفتم به خانه علی آقا بروم و از او اجازه بگیرم که در خانه‌اش بخوابم. علی آقا مردی بود از اهالی شمال که در همان کوی با خانواده‌اش زندگی می‌کرد و سمت سرایداری بعضی از خانه‌ها از جمله خانه خاله مرا داشت.

بی‌آن که حجاب روی سرم بگذارم از خانه بیرون آمدم و به سوی خانه علی آقا رفتم. همانند روح سرگردانی به در خانه او رسیدم و در زدم. علی آقا به همراه زن و بچه‌هایش در هال نشسته بودند و تلویزیون نگاه می‌کردند.

او که پدر یک شهید بود با تعجب به من نگاه کرد. متوجه شدم که اگر چنین پیشنهادی بکنم نظم زندگی آنها را به هم خواهم ریخت. گفتم علی آقا ممکن است من به تهران برگردم، اگر مرا ندیدید نگران نشوید.

برگشتم و وارد خانه‌ای شدم که از آن به شدت وحشت داشتم. ناگهان به سوی پنجره بازگشتم و یک سگ شین لوی حنائی رنگ را دیدم که تاخت کنان در دیوار خانه فاطی فرو رفت.

تا اینجا من برای‌تان از اوهامم گفتم، اما مطمئن هستم که این یک تصویر واقعی بود. تصویری بود که از جائی روی دیوار تابانده می‌شد. اما من در آن حال دچار وحشت عجیبی شدم. دچار توهمات عارفانه شدم. براین گمان شدم که سگ نفسم را به سوی فاطی فرستاده‌ام.

برای من کاملا روشن بود که این تصویر با تصویرهائی که تا آن لحظه دیده بودم فرق اساسی دارد. به خودم گفتم تا دیوانه نشده‌ای به تهران برو و به خانواده به پیوند.

با شتاب غریبی بارانی سیاهم را به تن کردم. کفش پوشیدم، بخاری علاءالدین را خاموش کردم. یک نایلون سفید به دور نوشته‌هایم پیچیدم و یک نایلون سیاه روی آن بستم. در عالم توهماتم فضایل سفید و سیاه را در هم آمیختم. نوشته‌ها وکیفم را به دست گرفتم، در خانه را بستم و با شتاب به طرف جاده رفتم.

عصر بود و چون در ماه آذر بودیم شب زود از راه می‌رسید. کنار جاده که رسیدم یک بنز کرایه‌ای از راه رسید. گفتم: تنکابن! و سوار شدم. اندکی جلوتر راننده گفت باید وارد باغی بشود. دونفر دیگر نیز در ماشین بودند.

من احساس کردم با حالی که دارم بهتر است وارد این باغ نشوم. از همه چیز وحشت داشتم. راننده جلوی در باغ ترمز کرد و من پیاده شدم. راننده داخل باغ شد و در برابر ساختمان ایستاد. اندکی بعد بسته‌ای را در درون صندوق عقب ماشین گذاشت. نمی‌دانم چرا دچار این احساس شدم که او جسد سگی را در آنجا گذاشت.

وحشت زده به آن سوی جاده پریدم و باز سوار یک بنز کرایه ای شدم و به طرف تنکابن رفتم. در برابر ایستگاه بنزهای کرایه‌ای تهران از ماشین پیاده شدم. دو صندلی جلو را دربست گرفتم، با این امید که در ماشین بخوابم. اما بدبختانه مسافران این بنز از نوع مردانی بودند که بدون سبب روشن باب بحث را با زنان می‌گشایند.

آنها که در پشت نشسته بودند مرتب با من حرف می‌زدند، و من که داشتم از خواب می‌مردم گاهی پاسخ می‌دادم و البته دچار وهم تعقیب هم بودم و فکر می‌کردم شاید آنها تعقیب کنندگان من هستند.

در همین موقع ناگهان ماشین با شیئی برخورد کرد. راننده به شدت ترمز کرد و در همان حال گفت مرد!

ماشین یک بار به دور خودش چرخید و ایستاد. راننده دنده عقب گرفت و من در را باز کردم و جسد سگی را دیدم که به ماشین برخورد کرده بود. هرگز در زندگی‌ام سگی به این زشتی و وحشتناکی ندیده بودم.

چنان در عالم توهمات فرو رفته بودم که فکر می‌کردم راننده به عمد سگ را کشته است و برای همین به او گفتم: کشتیش؟ نه؟

حالا دقت کنید که در یک روز سگی را دیده‌اید که در دیوار خانه مردم فرو رفته و در همان روز سگی زیر ماشین رفته. یک بار هم دچار این توهم شده‌اید که جسد سگی را در پشت ماشین گذاشته‌اند.

روشن بود که دیگر نمی‌توانستم بخوابم. بنز کرایه‌ای در برابر پلیس راه ایستاد. من از ماشین پیاده شدم و وارد پاسگاه شدم و به طرز احمقانه‌ای به رئیس پاسگاه گفتم: آقا این آقایان مردان بسیار خوبی هستند، اما من ترجیح می‌دهم با ماشینی به تهران بروم که مسافرانش زن باشند.

رئیس پاسگاه با تعجب به من نگاه کرد و گفت بروم سوار مینی‌بوسی بشوم که به تهران می‌رفت. سوار شدم. فقط یک جای خالی در مینی‌بوس بود که روی همان نشستم. سفر غیرعادی من آغاز شد.

در مجموع این راهی است پنج شش ساعته، اما من عصر روز بعد، یعنی سه شنبه به خانه رسیدم.

در مینی‌بوس نمی‌توانستم بخوابم. مرتب طبقاتی از زمین جدا می‌شد و به سوی آسمان می‌رفت. یعنی چنین به نظرم می‌رسید که هرآن برای خودش یک روح دارد.

تمام کلیت زمین هر آن از آن جدا شده و در فضا سرگردان می‌شود. درحقیقت مینی‌بوس ما در فضا حرکت می‌کرد.

علی‌اکبر صالحی، رئیس سازمان انرژی اتمی ایران، از آغاز تولید اورانیوم با غنای ۲۰ درصد در تاسیسات اتمی نطنز خبر داد.

آقای صالحی امروز سه‌شنبه به خبرگزاری دولتی ایرنا گفت که غنی‌سازی در تاسیسات نطنز، در «زنجیره‌ای جداگانه» و به طور «آزمایشی» آغاز شده است.

علی‌اکبر صالحی، رئیس سازمان انرژی اتمی ایران

تلویزیون عرب‌زبان العالم و شبکه انگلیسی زبان پرس‌تی‌وی نیز گزارش کرده‌اند که ایران، عملیات غنی‌سازی اورانیوم با خلوص کم برای دستیابی به اورانیوم با غنای ۲۰ درصد را آغاز کرده است.

محمود احمدی‌نژاد دو روز پیش از این دستور آغاز تولید این سوخت را به مسئولان سازمان انرژی اتمی داده بود.

رئیس سازمان انرژی اتمی ایران درباره زنجیره جدید در سایت نطنز گفت که این زنجیره، پیش از این نیز وجود داشت، اما با اصلاحات بر روی آن، آماده غنی‌سازی اورانیوم با غنای ۲۰ درصد شده است.

صالحی در عین حال اظهار داشت که آغاز غنی‌سازی در دو نامه به اطلاع مسئولان آژانس بین‌المللی انرژی اتمی رسیده است و بازرسان این آژانس از امروز بر این فرآیند نظارت خواهند کرد.

این مقام سازمان انرژی اتمی همچنین افزود که آغاز این غنی‌سازی، به معنای «بسته شدن باب تعامل و مذاکره برای تبادل سوخت نیست و چنانچه طرف‌های مذاکره از خود عقلانیت نشان داده و به وقت‌کشی پایان دهند، جمهوری اسلامی آماده ادامه تعامل است.»

ایران و غرب بر سر پیشنهاد اکتبر سال گذشته آژانس بین‌المللی انرژی اتمی مبنی بر مبادله سوخت ۳.۵ درصدی ایران با سوخت نزدیک به ۲۰ درصد روسیه با یکدیگر به توافق نرسیدند.

جمهوری اسلامی، تبادل تدریجی سوخت در خاک خود را شرط پذیرش این پیشنهاد عنوان کرده بود که از سوی کشور‌های غربی رد شد.

غرب در واکنش به این اقدام ایران، تلاش‌ها برای اعمال دور جدید تحریم‌ها علیه جمهوری اسلامی را آغاز کرده است.

مقام‌های آمریکا و فرانسه روز گذشته (دوشنبه) اعلام کردند که زمان تشدید تحریم‌ها علیه تهران فرارسیده و اقدامات این کشور، راهی به جز افزایش فشارهای بین‌المللی بر این کشور را برای غرب باقی نگذاشته است.

اما چین، بار دیگر خواستار ادامه مذاکرات شده و با تحریم تهران مخالفت کرده است.

در اثر سقوط بهمن و مسدود شدن بزرگراه شمال به جنوب افغانستان، ۲۸ نفر از مسافرین جان باختند و صدها نفر همچنان در شرایطی خطرناک در بین توده‌های برف گیر کرده‌اند.

وزارت دفاع افغانستان اعلام کرد بیش از ۱۵۰۰ نفر نیز در بزرگراه «سالنگ» که راه ارتباطی کابل به شهرهای شمالی این کشور است و از رشته کوه‌های صعب‌العبور«هندوکش» می‌گذرد، نیاز به کمک فوری دارند.

ژنرال ظاهر عظیمی، سخنگوی وزارت دفاع افغانستان گفته که نیروهای امدادی ارتش و پلیس، عملیات نجات را آغاز کرده‌اند و از نیروهای ناتو هم برای امدادرسانی هوایی کمک خواسته شده است.

بارش برف در افغانستان (عکس: زمانه)

عبدالمتین ادارک، رئیس اداره مقابله با حوادث افغانستان می‌گوید دست‌کم ۱۷ بهمن از ارتفاعات سالنگ بر این بزرگراه فرود آمده و راه رفت و برگشت نزدیک به ۲۰۰ وسیله نقلیه از جمله اتوبوس، کامیون و خودروهای سبک سواری را مسدود کرده است.

آقای ادراک اظهار امیدواری کرده در صورت توقف سقوط بهمن، عملیات امداد و نجات مسافرین تا پایان امروز انجام شود.

پیش از این و طی سه روز بارش پی در پی برف و باران در نقاط مختلف افغانستان، دست‌کم ۲۰ نفر از جمله زنان و کودکان در غرب، جنوب و مرکز این کشور جان باختند و شمار زیادی خانه و صدها هکتار زمین کشاورزی نیز تخریب و هزاران راس دام تلف شده است.

ذخیره استراتژیک
سرمقاله امروز روزنامه کیهان با عنوان «دوباره نگاه کنید» در خصوص آغاز تولید سوخت ۲۰ درصد در ایران نوشته شده است.

در بخشی از این سرمقاله آمده است: «شاید هیچ کس، نه غربی‌هایی که پس از انتخابات تلاش کردند دولت اصولگرا را تا اعلی درجه ممکن ضعیف کنند و نه داخلی‌هایی که کمک کار آنها در این پروژه بودند، تصور نمی‌کرد خبر آغاز غنی‌سازی اورانیوم تا ۲۰ درصد در خاک ایران به این زودی‌ها اعلام شود.»

به نوشته این روزنامه، «ایران اکنون تا حدود زیادی مطمئن شده که غربی‌ها قصد تامین سوخت ۲۰ درصد برای مصرف در راکتور تهران را ندارند. البته از ابتدا هم نگرانی‌هایی وجود داشت که پیشنهاد وین یکسره توطئه‌ای برای تهی‌کردن ذخیره استراتژیک مواد هسته‌ای در ایران باشد، اما دو عامل این نگرانی را کاملا جدی کرد.»

کیهان در سرمقاله خود افزوده است: «هیچ سناریویی جز این وجود ندارد که دیپلمات‌های غربی قطعنامه خود را دست بگیرند و دوباره وارد اتاق مذاکره شوند. اما آیا ایران در آن صورت با همان شرایط قبلی گفت وگو خواهد کرد؟ نکته کلیدی اینجاست که مسلما پاسخ این سوال منفی است.»

متن کامل سرمقاله

پوشش هزینه‌ها
سرمقاله امروز روزنامه دنیای اقتصاد با عنوان «تاملی بر درآمد واگذاری‌ها در بودجه سال آینده» درباره بودجه سال آینده کشور نوشته شده است نوشته شده است.

سرمقاله نویس دنیای اقتصاد نوشته است: «اظهارنظرهای نمایندگان در بخش‌های مختلف حکایت از غیرواقعی بودن ارقام لحاظ شده در بودجه در زمینه درآمدها و هزینه‌های دولت برای سال آینده دارد. به طور قطع انحراف هر یک از درآمدها و هزینه‌های پیش‌بینی شده در بودجه، می‌تواند دولت و مجلس را درسال آینده مجبور به حذف بخش‌هایی از بودجه و ارائه متمم برای پوشش هزینه‌ها کند.»

به نوشته این روزنامه، «بررسی ترکیب درآمد پیش‌بینی شده از محل واگذاری‌ها برای سال آینده نشان می‌دهد، در صورت پرداخت اقساط از سوی خریداران بلوکی سنوات قبل، دولت امکان دریافت ۱۰۰ میلیارد تومان از خریداران بلوک مدیریتی مخابرات و ۵۰۰ میلیارد تومان از سایر خریداران را دارا است. همچنین در بهترین حالت، دولت می‌تواند دو هزار میلیارد تومان از بابت اقساط سهام عدالت درآمد کسب کند.»

دنیای اقتصاد در ادامه آورده است: «نمایندگان مجلس، به‌ویژه اعضای کمیسیون اقتصادی و تلفیق باید در بررسی بودجه سال آینده و ضریب تحقق درآمد‌ها، روند گذشته خصوصی‌سازی در کشور و واقعیت‌های پیش‌رو در این بخش را مدنظر قرار دهند تا سال آینده نیز دولت با کسری ناخواسته در بودجه خود مواجه نشود.»

متن کامل سرمقاله

ارتش و ملت
سرمقاله امروز روزنامه مردمسالاری با عنوان «روزهای پیوند ارتش و مردم» هم به تقدیر از عملکرد ارتش در دوران پیروزی انقلاب ایران پرداخته است.

در ابتدای این سرمقاله نوشته شده است: «رمز موفقیت انقلا ب و منحصر به فرد شدن رهبری نهضت اسلامی، تنها خصوصیاتی مثل صداقت یا شهامت یا قاطعیت و امثال آن نبود که شاید این صفات در افراد دیگری وجود داشت، بلکه امام خمینی به این علت رهبر بلا منازع و بلامعارض این نهضت شد که در مسیر فکری و روحی و نیازهای مردم نیز قرار داشت.»

این روزنامه در ادامه افزوده است: «اگر چه وجود پرسنل مومنی که تلا ش وسیع خود را در زمینه طرح نظرات امام خمینی در ارتش به کار گرفته بودند ارتش را به انقلا ب وصل کرده بود، اما پیوستن گروه گروه از ارگان‌های نظامی و پرسنل ارتشی به صفوف گسترده تظاهرات مردمی در خیابان‌ها این اتفاق و اتحاد را آشکار کرد که به عنوان نمونه و مهمترین اقدام می‌توان از حرکت آگاهانه و متهورانه پرسنل ارتش در ۱۹ بهمن ماه ۱۳۵۷ یاد کرد.»

به نوشته مردمسالاری، «اگر روز ۲۲ بهمن، روز سقوط قطعی رژیم سفاک ستمشاهی و پایان ۲۵۰۰ سال استبداد سلاطین نامگذاری شده، از روز نوزدهم تا بیست و دوم بهمن، باید روزهای سقوط ارزش‌های شاهنشاهی در درون ارتش و روزهای پیوستگی کامل ارتش به مردم و انقلاب نامیده شود.»

متن کامل سرمقاله

سایر مطبوعات:
سرمقاله امروز روزنامه جمهوری اسلامی با عنوان «ناکامی اشغالگران عراق در توسل به بعثی‌ها»

سرمقاله امروز روزنامه قدس با عنوان «راهبرد ولایت؛ شاخص بصیرت»

سرمقاله امروز روزنامه وطن امروز با عنوان «۲۲ بهمن متفاوت و یک هشدار!»

سرمقاله امروز روزنامه رسالت با عنوان «۲۲ بهمن؛ استمرارحماسه ۹ دی»

ابتکار:
● پاسخ عزت‌الله ضرغامی به نامه حسن خمینی
● آیت‌الله خامنه‌ای: ملت ایران در ۲۲ بهمن مستکبرین را مبهوت خواهد کرد
● جوادی آملی: اخلال در ۲۲ بهمن حرام است
● جنگل‌های شمال در معرض بیماری خطرناک

ابرار:
● احمد توکلی: بودجه سال آینده تورمی و غیر واقعی است
● ملت ایران در ۲۲ بهمن با وحدت کلمه مستکبرین را مبهوت خواهد کرد
● اعتبار آمریکا زیر سؤال رفته است
● احمدی‌نژاد: در مقایسه با گذشته امور به خوبی اداره می‌شود

اعتماد:
● لاریجانی: نمی‌توانیم بر بودجه بی‌عدد و رقم نظارت کنیم
● موسوی: اجازه بدهید مردم همه حرف‌ها را بشنوند
● خاتمی: جلوی فحاشی و تخریب باید گرفته شود
● قالیباف: چرا یک سال است کار کشور تعطیل شده است

ایران:
● ایربگ ایرانی در سمند پژو پارس و مینیاتور
● تعیین جدول معافیت مالیاتی شرکت‌ها
● غنی‌سازی ۲۰ درصدی از امروز آغاز می‌شود
● با وحدت کلمه و اتحاد در ۲۲ بهمن ایرانیان مستکبران را مبهوت می‌کنند

بانی فیلم
● تلویزیون به پیشواز ماه رمضان می‌رود
● دشواری‌های برگزاری یک جشنواره ۲۸ ساله
● «آواتار» پس از هشت هفته سقوط کرد
● گله‌گذاری عزت‌الله انتظامی از رفتارهای برخی سایت‌ها

تفاهم
● یارانه‌ها را در کوتاه‌ترین زمان هدفمند می‌کنیم
● آغاز به کار جشنواره ملی نوآوری و شکوفایی
● حضور بیمه در صنایع نظامی و دفاعی
● مسیرهای هفت‌گانه راهپیمایی ۲۲ بهمن اعلام شد

تهران امروز
● چرا دولت در گام اول یارانه‌ای موفق نبود؟
● برخی قدر انقلاب را درک نمی‌کنند
● ۲۲ بهمن، مستکبران را مبهوت خواهد کرد
● ضرغامی با انتشار جوابیه‌ای، از مستند «شاخص» دفاع کرد

جام جم:
● عروس اینترنتی دستگیر شد
● موجودی بنزین کارت نمی‌سوزد
● برگزیدگان کتاب سال معرفی شدند
● کنترل نسخه‌های پزشکان برای کاهش تجویز داروهای خارجی

جمهوری اسلامی:
● قالیباف: تندروی‌ها ما را به جایی نمی‌رساند
● اختلاف نظرها در مورد لایحه بودجه ۸۹ و قانون هدفمندی یارانه‌ها همچنان باقی است
● ملت ایران در روز ۲۲ بهمن بار دیگر جبهه استکبار را مبهوت خواهد کرد
● عرضه بیش از هزار اختراع و نوآوری در دومین جشنواره ملی نوآوری و شکوفایی

رسالت:
● وزیر بهداشت: تمامی بیماری‌های چشم در کشور درمان می‌شود
● جوادی آملی: راهپیمایی مردم در ۲۲ بهمن بیعت مجدد با رهبر انقلاب است
● شش طرح بزرگ پتروشیمی امروز در عسلویه به بهره‌برداری می‌رسد
● کلینتون: اختلاف در اردوگاه غرب شدت یافته است

دنیای اقتصاد:
● افزایش اقبال به ساخت و ساز در نیمه دوم ۸۸
● اختلاف یارانه‌ای بین دو قوه
● ملت در ۲۲ بهمن مستکبرین را مبهوت می کند
● ورود صنعت دیجیتال به دنیای سه بعدی

کیهان:
● بهره‌برداری از آزادراه بندر عباس - سیرجان
● کاش ۸ ماه جفا به میراث امام را هم محکوم می‌کردید
● ملت در ۲۲ بهمن جهان را مبهوت خواهد کرد
● تظاهرات و اعتصاب مردم پاکستان در اعتراض به کشتار شیعیان در کراچی

مردمسالاری:
● درخواست جایگزینی هواپیماهای مناسب به جای توپولف
● باغ‌های کرمان از چرخه تولید خارج شدند
● ملت ایران در ۲۲ بهمن مستکبرین را مبهوت خواهد کرد
● مسیرهای هفت‌گانه راهپیمایی ۲۲ بهمن

وطن امروز
● کاش حوادث ۸ ماه اخیر را محکوم می‌کردید
● مستکبرین در ۲۲ بهمن مبهوت می‌شوند
● رونمایی از شبیه‌ساز پرواز بوئینگ ۷۳۷
● قالیباف: فقط آنارشیست‌ها کف خیابان را به قانون ترجیح می‌دهند

گفتگوهای روز:
● روزنامه جام‌جم در شماره امروز خود گفتگویی با مجید انصاری منتشر کرده است.
● روزنامه اعتماد در شماره امروز خود گفتگویی با ابوالقاسم اشرفی منتشر کرده است.

میرحسین موسوی اعلام کرد که «جنبش سبز»، جنبشی «جوان، مستقل و خردگرا» است و تحت تاثیر موضع‌گیری‌ها و فشار‌ها، «منفعل» نمی‌شود و براساس «منافع ملی» حرکت می‌کند.

به گزارش وب‌سایت کلمه، آقای موسوی امروز دوشنبه در جمع گروهی از دانشجویان گفت که فشار‌ها و اتهام‌ها علیه «جنبش سبز»، با هدف تحت تاثیر قرار دادن «مراجع، روحانیت و متدینین» صورت می‌گیرد.

این رهبر مخالفان دولت اظهار داشت که «جنبش سبز» نه تنها به خارج وابستگی ندارد، بلکه «اجازه دخالت بیگانگان در امور خود» را هم نمی‌دهد.

به گفته موسوی، حملات، «جنبش سبز» را «دچار عدم تعادل» نخواهد کرد، چرا که «خردگرایی» در بدنه آن، بسیار قوی است.

وی در عین حال گفت: «جنبش سبز با همه دوست است. با کارگران، معلمان، جنبش زنان دوست است. حتی با کسانی که عقاید ما را ندارند، دوست است. چون بخشی از ملت ما هستند.»

وی در بخش دیگری از اظهارات خود به طرفداران «جنبش سبز» توصیه کرد که در برابر «تلخی‌ها» صبور باشند و همچنان از موضع «ناصحانه و دلسوزی»، با نظام برخورد کنند.

دعوت به شرکت در راهپیمایی ۲۲ بهمن
آقای موسوی همچنین از طرفداران «جنبش سبز» خواست با «حفظ هویت» در راهپیمایی ۲۲ بهمن شرکت کنند.

این رهبر مخالفان افزود حضور در این‌گونه مراسم‌ها در «سطح ملی، آثار خوبی» خواهد داشت.

مهدی کروبی و محمد خاتمی نیز پیش‌تر، از طرفداران جنبش سبز خواسته‌اند در راهپیمایی این روز حضور گسترده‌ای داشته باشند.

شورای هماهنگی جبهه اصلاحات که متشکل از ۱۷ حزب و تشکل سیاسی است نیز در بیانیه‌ای از معترضان دعوت کرده‌ تا در مراسم این روز شرکت کنند.

انتقاد از مواضع مسئولان دولت
نخست‌وزیر پیشین ایران در بخش دیگری از سخنان خود با انتقاد از سیاست‌های داخلی و خارجی حاکمان جمهوری اسلامی، به آنها توصیه کرد «سیاست متعادلی» را در پیش بگیرند و تلاش کنند تا در جهان «دوست» پیدا کنند.

موسوی، تلاش برای حل و فصل مسائلی که در خیابان‌ها رخ می‌دهد به وسیله «توپ و تفنگ» را یکی از مشکلات اساسی کشور دانست و گفت که ریشه این مسائل، وجود فاصله میان تغییرات جامعه با تغییرات حاکمیت است.

وی از اینکه عده‌ای با «دوقطبی‌ کردن» جامعه قصد دارند «مردم را بهتر سرکوب» کنند، اظهار تاسف کرد و افزود: «منافع عده‌ای در دو قطبی کردن جامعه است.»

رئیس سابق فرهنگستان هنر در بخش دیگری از اظهارات خود گفت که مسئولان جمهوری اسلامی با عنوان «مدیریت جهانی»، سران کشورهای مختلف را به اسلام دعوت می‌کنند، در حالی که حتی «یک دوست نزدیک و صمیمی در منطقه و جهان نداریم.»

آقای موسوی افزود:‌ «با آنها نامه‌نگاری می‌کنند، به ما می‌گویند بیایید و به این کشورها ناسزا بگویید و با آنها مقابله کنید.»

این رهبران مخالفان، خطاب به حاکمان جمهوری اسلامی گفت که «این‌که ما هم مثل شما، سیاستی ماجراجویانه داشته باشیم، یک روز ناسزا بگوییم، یک روز بخندیم و روزی نامه فدایت شوم بنویسیم، را نمی‌پذیریم.»

نفی خشونت و هشدار به روحانیون
میرحسین موسوی در ادامه اظهارات خود به «مغفول ماندن» هفت اصل قانون اساسی اشاره کرد که مربوط به تشکیل شوراها است.

موسوی گفت اگر این اصول به اجرا گذاشته شود، «سایه دیکتاتوری، استبداد، حاکمیت نظرهای شخصی و منافع گروهی را از نظام» دور می‌کند.

به گفته این رهبر مخالفان دولت، در حال حاضر کسانی که «صاحب مال، امکانات و منافعی» شده‌اند، براساس منافع خود قانون اساسی را تفسیر می‌کنند.

وی افزود که «باید دید که چه کسانی از بسته شدن روزنامه‌ها و رسانه‌ها سود می‌برند.»

آقای موسوی اظهار داشت که نهاد‌هایی همچون پلیس، سپاه و بسیج، «محترم» هستند، اما «ما با خشونت، زدن، سرشکستن و کشتن مخالفیم.»

وی خطاب به روحانیون و معتقدان به دین گفت: «زندانی کردن، ضرب و شتم، گرفتن‌ و بستن‌ها، چون به نام اسلام و حکومت اسلامی صورت می‌گیرد، ضرر آن به اسلام بازمی‌گردد و باید همه تلاش کنیم که این حالت از بین برود.»

نخست وزیر سابق ایران افزود: «زدن، گرفتن و بستن چه ربطی به اسلام دارد و یا جلوی برهان و گفتگو را گرفتن چه ربطی به اسلام دارد. جستجو در احوال شخصی مردم چه ربطی به اسلام دارد. وارسی ایمیل‌های مردم چه ربطی به اسلام دارد. این مسائل با اعتقادات دینی و اصول قانون اساسی منافات دارد.»

وی در پایان اظهار داشت:‌ «ما از آزادی، اعتماد به ملت و گردش آزاد اطلاعات لطمه نمی‌بینیم.»

موج جديد بازداشت روزنامه‌نگاران و فعالان مدنی در روزهای اخير افزايش يافته است. بنابر آخرين گزارش‌ها روز يک‌شنبه چهار روزنامه‌نگار در تهران و شهرستان‌ها بازداشت شده‌اند.

هم‌چنين علی کلايی (فعال حقوق بشر و عضو کميته‌ی گزارش‌گران حقوق بشر) نيز در همين‌روز بازداشت شد. پيش از آن روز سه‌شنبه جميله دارالشفايی و خواهرش بنفشه دارالشفايی از فعالان عرصه‌ی هنر و موسيقی و روز پنج‌شنبه سما بهمنی (فعال حقوق بشر در مهاباد) بازداشت شدند.

رضا معينی، مسوول بخش ايران سازمان «گزارش‌گران بدون مرز»

رضا معينی، مسئول بخش ايران سازمان «گزارش‌گران بدون مرز»، احتمال می‌دهد که تعداد بازداشت‌شدگان بيش از اين‌ها باشد و می‌گويد:

«از روز پنجشنبه تا امروز يعنی ظرف کم‌تر از يک هفته بيش از ۱۴ روزنامه‌نگار در ايران بازداشت شده‌اند.

ما گزارشاتی از سراسر ايران داشتيم که اين دستگيری‌ها سازماندهی‌شده و سراسری است، چون تعدادی از روزنامه‌نگاران در شهرستان‌ها نيز بازداشت شده‌اند ولی از آن‌جايی که خبر هنوز تاييد نشده است آن را منتشر نکرده‌ايم، اما اخبار را دنبال و جمع‌آوری می‌کنيم.»

به عقيده‌ی رضا معينی اين بازداشت‌ها که در آستانه‌ی روز ۲۲بهمن و سال‌گرد انقلاب صورت می‌گيرد، ادامه‌ی همان روندی است که از ۲۲خرداد پس از انتخابات رياست‌جمهوری آغاز شده و هدف آن جلوگيری از خبررسانی و ايجاد سکوت در جامعه است.

علی کلايی (فعال حقوق بشر و عضو کميته‌ی گزارش‌گران حقوق بشر)، از بازداشتی‌های اخیر

وی در اين‌باره می‌افزايد:

«از ۲۲خرداد تا امروز که به ۲۲بهمن نزديک می‌شويم، جمهوری اسلامی بر اين فکر پافشاری می‌کند که روزنامه‌نگاران و وب‌نگاران و بخشی از فعالين جامعه‌ی مدنی عاملان و آمران اصلی تظاهرات و نارضايتی مردم هستند.

اما به‌رغم اين دستگيری‌ها تظاهرات مختلف از جمله روز قدس، ۱۳آبان، ۱۶آذر و روز عاشورا ادامه پيدا کرده و ارتباط مستقيمی با خبررسانی ندارد. البته خبررسانی مهم است و آن‌چه امروز در حال انجام است نابودی اطلاع‌رسانی و مطبوعات است و جمهوری اسلامی فکر می‌کند می‌تواند بحران را با سکوت و ايجاد خفقان حل کند.

مهسا جزينی (روزنامه‌نگار روزنامه‌ی «ايران» در اصفهان)، از بازداشتی‌های اخیر

از روز ۲۳خرداد ما در اطلاعيه‌های خود گفتيم که راه برون‌رفت از بحران سرکوب و خفقان نيست، بل‌که گفت‌وگو و آزادی بيان برای همگان است.»

در دو هفته‌ی اخير در ايران سرعت اينترنت کاهش و فيلترينگ سايت‌ها و وبلاگ‌ها افزايش يافته است. روز يک‌شنبه رضا تقی‌پور، وزير ارتباطات کشور، اعلام کرد مشکل اختلال در اينترنت و پايين‌بودن سرعت آن تا يک‌هفته‌ی ديگر نيز ادامه خواهد داشت. بر اساس اين گفته اختلال در اينترنت و کندی آن پس از ۲۲بهمن برطرف خواهد شد.

به گفته‌ی رضا معينی، عضو سازمان گزارش‌گران بدون مرز، تجربه نشان می‌دهد اين اقدام‌ها تاثيری در جلوگیری از حرکت‌های اعتراضی مردم ندارد. او در ادامه می‌افزايد:

«در سال ۵۷ اگر انقلابی در ايران رخ داد، روزنامه‌ها و رسانه‌های آزاد و هم‌چنين اينترنت وجود نداشت. اما اطلاع‌رسانی انجام می‌شد.

با قطع اطلاع‌رسانی فقط بحران گسترده‌تر می‌شود. امروز ۶۵ روزنامه‌نگار و وب‌نگار در زندان هستند که پنج‌نفر از اين‌ها قبل از ۲۲خرداد بازداشت شده‌اند و ۶۰نفر ديگر از ۲۲خرداد به اين سو در حالی که تک‌تک اين افراد منادی صلح و آرامش و تلاش مسالمت‌آميز در جامعه بودند.»

زينب کاظم‌خواه (خبرنگار هنری خبرگزاری «ايسنا»)، از بازداشتی‌های اخیر

بدين ترتيب، در شرايطی که فشار بر روی روزنامه‌نگاران و فعالان مدنی فزونی يافته و وزارت اطلاعات و نيروهای امنيتی تمام تکنيک‌ها را برای جلوگيری از اطلاع‌رسانی به مردم به کار می‌بندند، به عقيده‌ی رضا معينی نقش مردم در جريان انتقال خبر برجسته می‌شود:

«امروز هر فرد به رسانه تبديل شده است. قطع‌کردن ارتباطات ايجاد خشونت است يعنی خشونت فقط سرکوب توسط نيروهای امنيتی به‌شکل وحشيانه نيست، خشونت يعنی محروم‌کردن مردم از دانستن آن‌چيزی که بايد بدانند. اين هم نوعی خشونت است که جمهوری اسلامی به شکل مشخص عامل اصلی آن عليه مردم ايران است.»

بازداشت گسترده‌ی روزنامه‌نگاران در سراسر ايران به‌ويژه طی هفته‌های اخير بازتاب گسترده‌ای در رسانه‌ها و مجامع حقوق بشری و محافل سياسی جهان داشته است.

رضا معينی با استناد به تاريخچه‌ی فعاليت سازمان گزارش‌گران بدون مرز اين روند را بی‌سابقه می‌داند و می‌گويد:

‌«امسال بيست و پنجمين سال‌گرد تاسيس سازمان گزارش‌گران بدون مرز است. به گواه آمارها طی اين ۲۵سال، چنين دستگيری‌هايی بی‌سابقه بوده است.

به‌عنوان مثال در رواندا يک قتل عام صورت گرفته ولی اين تعداد روزنامه‌نگار بازداشت نشده‌اند. آمار بعدی مربوط به الجزاير است که روزنامه‌نگاران از سوی حکومت مرکزی و افراط‌گرايان اسلامی تحت فشار و تهديد بودند، ولی باز هم اين تعداد روزنامه‌نگار بازداشت نشدند.

بنابر آمار ما طی ۲۵سال گذشته در جهان بی‌سابقه است که اين تعداد روزنامه‌نگار بازداشت و يا مجبور به ترک کشور خود شوند و يا اين تعداد روزنامه‌نگار که امروز تحت فشارها و سرکوب مداوم در ايران مقاومت کنند و هم‌چنان به اطلاع‌رسانی ادامه دهند.»

رضا معينی ضمن هشدار به خطری که جان روزنامه‌نگاران و فعالان سياسی و مدنی را تهديد می‌کند، بر هم‌بستگی با خانواده‌های زندانيان سياسی در بند تاکيد دارد:

«روزنامه‌نگاران زندانی مانند ديگر زندانيان سياسی در خطر قرار دارند و تنها راه نجات علاوه بر صحبت‌کردن درباره‌ی اين موضوع، هم‌بستگی با خانواده‌های آن‌ها و تلاش خانواده‌های زندانيان سياسی است.

در سال‌های سياه دهه‌ی ۶۰ مادران و خواهران و همسران و فرزندان زندانيان بودند که جمهوری اسلامی را وادار کردند زندانی سياسی را به رسميت بشناسد و نتواند آن‌گونه که می‌خواهد به زندانيان تعرض کند.»

آقای منوچهر متکی، وزیر امور خارجه‌ی ایران از احتمال توافق هسته‌ای با کشورهای غربی در آینده‌ی نزدیک خبر داده است. او در کنفرانس امنیت جهانی مونیخ در آلمان سخن‌رانی کرده و از آمادگی ایران برای عملیاتی‌کردن توافق هسته‌ای خبر داده است.

در همین زمینه با آقای دکتر مهران براتی، پژوهش‌گر دانشگاه برلین و تحلیل‌گر سیاسی، به گفتگو پرداختم؛

آقای دکتر براتی! به نظر شما چرخش ناگهانی جمهوری اسلامی به دلیل آن بود که به نقطه‌ی غیر قابل برگشت رسیده است؟ چرا این چرخش ناگهانی صورت گرفت؟

البته این‌که واقعا یک چرخش سیاسی باشد یا نه مورد سووال است. سیاست‌مدارانی که در گفتگوی با آقای متکی شرکت کرده‌اند همگی متفق‌القولند دولتی که می‌خواهد سیاست جدیدی را اعلان کند این را در یک کنفرانس غیر رسمی انجام نمی‌دهد.

بل‌که نامه‌ای به آژانس می‌نویسد و اطلاع می‌دهد که ما پیش‌نهادات قبلی شما را که رد کرده‌ایم با این تغییرات و یا با این شرایط قبول می‌کنیم و این تبدیل به یک موضع رسمی خواهد شد.

دکتر مهران براتی، پژوهش‌گر دانشگاه برلین و تحلیل‌گر سیاسی

کنفرانس امنیتی مونیخ یک کنفرانس رسمی دولتی یا بین‌المللی نیست. بل کنفرانسی است که به همت یک نهاد غیر انتفاعی در سال‌های ۵۰ به وجود آمد. آن بنیاد غیر انتفاعی وابسته به یکی از شرکت‌های بزرگ اتومبیل‌سازی آلمان بوده است.

کنفرانسی که جنبه‌ی غیر رسمی و اندیشکده‌ای داشته، اکنون محلی شده که سیاست‌مداران جهان گمان می‌کنند می‌توانند با آزادی بیش‌تری در مورد مسایل جهانی و امنیتی صحبت کنند. ولی به هر صورت این کنفرانس نمی‌تواند جایی برای گفتگو بر سر معاهدات بین‌المللی باشد.

به همین‌دلیل هم حدس بر این است که ایران به دو دلیل مساله را مطرح کرده و بعد از ۲۲بهمن باز شرایط خود را تغییر خواهد داد. یکی این‌که حکومت ایران از طرف مخالفین شدیدا زیر فشار قرار گرفته و افزایش یک تهدید بین‌المللی، به شکل تحریم یا تهدیدهای نظامی وضع را برای حکومت ایران سخت‌تر می‌کند.

به ویژه این‌که آقای اوباما در دورتادور همسایگی ایران، در جنوب ایران، امارات عربی، و کشورهای مجاور موشک‌ها و سپرهای دفاع موشکی کار گذاشته است که امکانات ایران را محدود می‌کند.

با فرستادن ۳۰هزار سرباز جدید آمریکایی به افغانستان باز هم شرایط جدید ایجاد می‌شود. به دلیل آن‌که کشورهای دیگر هم نیروهای‌شان را در افغانستان افزایش می‌دهند. یعنی در صورت یک درگیری نظامی، احتمال پیش‌برد نظامی غرب و متحدان‌اش بیش‌تر است.

ایران وقتی می‌تواند از زیر این ضربه‌ها بیرون آید که از مسایل داخلی کمی خیال خود را راحت کند، دست‌اش برای تهدید خارجی بازتر باشد و به داخل پیام دهد که ما در حال تفاهم با دنیا هستیم. و روی پشتی‌بانی جهانی در دفاع از حقوق به حق مردم حساب نکنید. این‌ها بحث‌هایی است که در حواشی کنفرانس انجام می‌گیرد و هیچ‌کس مطمئن نیست که جمهوری اسلامی واقعا تصمیم گرفته مشکل اتمی را حل کند.

وزیر امور خارجه‌ی آلمان هم گفته است هر چند گفتگو با جمهوری اسلامی می‌تواند گام مفیدی باشد اما در مورد ایران تنها به حرف اعتماد ندارد و باید دید ایران در عمل چه روی‌کردی نشان می‌دهد و گفته است تا به حال از طرح کتبی و رسمی خبری نیست.

احمدی‌نژاد و متکی هم مسایلی را مطرح کرده‌اند. اما آن‌چه مسلم است جمهوری اسلامی در تنگ‌نای تنش داخلی و تحریم‌های خارجی است. چشم‌انداز شما نسبت به آینده چیست؟

به احتمال قوی، اگر پیش‌نهاد سنا و کنگره یکی بشوند و مجددا در مورد آن رای‌گیری شود و آمریکا آن را تصویب کند و اگر روسیه و چین بر روی هیچ تهدید دیگری توافق نکنند، می‌توانند در شورای امنیت روی تحریم بنزین توافق کند.

این بار مساله‌ی تصمیم درباره‌ی تحریم‌ها بسیار جدی‌تر از گذشته است و این پیام را به احتمال زیاد آقای احمدی‌نژاد هم گرفته‌اند

معنی تحریم بنزین این است که شورای امنیت باید رفت‌وآمد هرگونه کشتی به ایران را کنترل کند که حامل بنزین یا مشتقات دیگر باشد. این وضع جدیدی را در خلیج فارس برای حکومت ایران به وجود می‌آورد.

در آن‌‌جا دیگر مساله‌ی کنترل رفت و آمد بنزین نیست. تمام کشتی‌هایی که سلاح‌های جنگی و کالاهایی دارند که مربوط به صنایعی می‌شوند که بلاواسطه کاربرد نظامی ندارند، در دستور کار قرار خواهند گرفت.

با وضعی که در بانک‌های ایران به وجود آمده است، هجوم مردم به بانک‌های ملت و ملی برای پس‌گرفتن پول‌های‌شان زیاد شده است. به دلیل آن‌که مردم فکر می‌کنند بانک‌ها ورشکست شده‌اند. تحریم‌های بانکی بیش‌تر به اضافه‌ی تحریم بنزین وضع جدیدی را به وجود خواهد آورد.

اگر در کنار همه‌ی این‌ها مساله‌ی شورش مردم برای دفاع از آزادی‌ها را جمع کنیم، و یا حوادثی که ممکن است در ۲۲بهمن پیش آید را مورد توجه قرار دهیم، درمجموع حکومت در شرایطی است که فکر می‌کند برای آن‌که قدری دست‌اش باز شود، باید با غرب تفاهم بیش‌تری نشان دهد. ولی این‌که تا چه حدی این کار را به پیش ببرد مساله‌ی دیگری است.

و اگر تمام این‌ها، همان‌طور که وزیر خارجه‌ی آلمان گفته است حرف باشد، تحریم‌ها عملی می‌شود؟

دولت آلمان تأکید کرده است که اگر ما نتوانیم در شورای امنیت یک مصوبه‌ی مشترک اعضای دایمی شورای امنیت به‌اضافه‌ی آلمان را داشته باشیم، کشورهای اروپایی به‌هم‌راه آمریکا، بدون تأیید شورای امنیت تحریم‌ها را به پیش خواهند برد.

به همین دلیل، این بار مساله‌ی تصمیم درباره‌ی تحریم‌ها بسیار جدی‌تر از گذشته است و این پیام را به احتمال زیاد آقای احمدی‌نژاد هم گرفته‌اند.

آمریکا و اتحادیه اروپا در خصوص ادامه سرکوب معترضان به نتیجه انتخابات در مراسم روز ۲۲ بهمن ابراز نگرانی کردند.

خبرگزاری رویترز نوشته است که واشینگتن و اتحادیه اروپا در بیانیه مشترکی از رهبران ایران خواسته‌اند که به قطعنامه‌های بین‌المللی حقوق بشر عمل کنند.

AFP

در این بیانیه آمده است: «ما نگران خشونت‌ها و سرکوب‌های احتمالی بیشتر در روزهای آینده و به ویژه در سالروز تاسیس جمهوری اسلامی هستیم.»

معترضان به نتیجه انتخابات اعلام کرده‌اند که با شرکت در مراسم ۲۲ بهمن، اعتراض خود را به دولت برآمده از انتخابات و حوادث پس از آن اعلام می‌کنند.

این در حالی است که مقام‌های امنیتی و نظامی جمهوری اسلامی نسبت به هرگونه «هنجارشکنی» در این روز به مخالفان هشدار داده‌اند.

در این بیانیه مشترک، «بازداشت‌های گسترده و برگزاری دادگاه‌های دسته‌جمعی، تهدید معترضان به اعدام، ارعاب اعضای خانواده بازداشت‌شدگان و ادامه انکار حق آزادی بیان و اجتماعات مسالمت‌آمیز شهروندان» نقض قوانین حقوق بشر در جمهوری اسلامی اعلام شده است.

ایالات متحده و اتحادیه اروپا در پایان این بیانیه، از رهبران جمهوری اسلامی خواسته‌اند با رعایت قطعنامه‌های بین‌المللی حقوق بشر و پایان ارعاب شهروندان ایران، افرادی که برای احقاق حقوق خود تلاش می‌کرده‌ و اکنون زندانی هستند را آزاد کنند و کسانی که حقوق شهروندان را تضییع کرده‌اند، دادگاهی کنند.

با نزدیک شدن سالروز پیروزی انقلاب ایران، نگرانی‌های فعالان داخلی نیز نسبت به سرکوب معترضان افزایش یافته است.

شیرین عبادی، برنده ایرانی جایزه صلح نوبل هشدار داده است که ادامه «کشتار مردم بی‌دفاع ایران، فاجعه به بار می‌آورد.»

در روزهای گذشته، تعداد قابل توجهی از روزنامه‌نگاران و فعالان مدنی در ایران بازداشت شده‌اند. شبکه اینترنت و ارسال پیام کوتاه و تلفن‌های همراه نیز در تهران و برخی شهرهای دیگر ایران دچار اختلال شده است.

از ۱۱ تا ۱۵ فوریه، شورای حقوق بشر سازمان ملل در ژنو برای بررسی نحوه اجرای موازین حقوق بشر در کشورهای مختلف جلسه خواهد داشت. روز پانزدهم فوریه این بررسی به مدت ۳ ساعت به ایران اختصاص خواهد داشت.

او می‌گوید که ترکیب شورا مانند ترکیب مجمع عمومی سازمان ملل به صورتی است که متأسفانه تعداد کشورهای غیر دموکراتیک بیشتر است و این بحرانی است که از بعد از جنگ جهانی دوم تا کنون در سازمان ملل وجود داشته‌است.

در سازمان ملل دو نهاد در ارتباط با حقوق بشر وجود دارد، یکی شورای حقوق بشر سازمان ملل است که جانشین کمیسیون حقوق بشر شده است، این شورا هرساله در ارتباط با وضعیت و رسیدگی به یک موضوع حقوق بشری در تمام دنیا، اقدام به تعیین گزارش‌گرهای موضوعی می‌کند، به طور مثال اعدام، شکنجه، حقوق اقلیت‌های قومی، حقوق اقلیت‌های مذهبی، آزادی بیان، آزادی مطبوعات، در تمام کشورها، چه کشورهایی که نظام دموکراتیک دارند، چه کشورهایی که ندارند.

گزارش‌گر تعیین شده، باید ظرف یک سال که مدت مأموریتش است به کشورهای گوناگون رفته و بگوید آن حق یا آزادی موضوع مأموریت او درآن کشور در چه شرایطی هست و از نظر حقوقی، قانونی و عملی چه وضعیتی دارد.

انجام مأموریت این گزارش‌گر مستلزم آن است که به او اجازه ورود به کشور را بدهند، و دوم این که در کشور موجبات انجام مأموریت را فراهم کنند. طی چهار سال حکومت آقای احمدی نژاد هیچ‌کدام از گزارش‌گران موضوعی حقوق بشر نتوانستند به ایران بروند.

بنابراین اجلاس حقوق بشر که ۱۱تا ۱۵ فوریه در ژنو برگزار خواهد شد، رسیدگی به مسائل موضوعی که گزارش‌گران سازمان ملل از جمله در مورد ایران ارائه ‌می دهند، در دستور کارش نخواهد بود؟

نه این مسئله‌ای کلی است، یعنی شورای حقوق بشر به چگونگی اجرای موازین حقوق بشر در ارتباط با اعلامیه، در ارتباط با میثاق‌های حقوق مدنی، سیاسی، اجتماعی، اقتصادی، فرهنگی، در همه کشورها نظارت می‌کند.

با توجه به این‌که در شورای حقوق بشر برخلاف مجمع عمومی سازمان ملل، همه کشورها حضور ندارند و تعداد اعضای آن محدود است و از هر قاره‌ای تعدادی کشور به صورت دوره‌ای منصوب می‌شوند، و برای این‌که مسائل سیاسی روی کار شورا اثر نگذارد، چیزی به نام بازبینی عمومی دوره‌ای گذاشته‌اند.

با تغییری که در ساختار شورا، در ارتباط با کمیسیون حقوق بشر گذشته به وجود آمده است، بنابراین تمام کشورها وضعیتشان مورد رسیدگی قرار می‌گیرد.

نوبت هر کشوری که فرا برسد، وضعیت حقوق بشر در آن کشور بررسی می‌شود، امسال قرار است روز ۱۵ فوریه این بازبینی در شورای حقوق بشر صورت بگیرد.

دکتر عبدالکریم لاهیجی می‌گوید در قطع‌نامه ماه دسامبر، برای اولین‌بار با تمام تلاش‌هایی که انجام شد تنها توانستیم از ۱۹۲ کشور، رأی موافق ۸۰ کشور را جلب کنیم

به این ترتیب روز ۱۵ فوریه،اجلاس شورای حقوق بشر دقیقا به کدام موارد از نقض حقوق بشر در ایران و چگونه رسیدگی خواهد کرد؟

این یک رسیدگی کلی خواهد بود، به این صورت که زمان رسیدگی سه ساعت است و کشوری که وضعیت حقوق بشر در آن مورد بررسی قرار می‌گیرد، یک ساعت فرصت دارد تا حقوق بشر را در کشورش توضیح دهد، کشورهای دیگری که عضو شورا هستند، سه دقیقه حق سؤال دارند، و کشورهای دیگری که عضو شورا نیستند ولی عضو مجمع عمومی سازمان ملل هستند، دو دقیقه حق سؤال دارند، به این صورت رسیدگی انجام می‌شود.

سپس آن کشور، در مقابل سؤال‌ها و توصیه‌هایی که به او شده، امکان پاسخ دارد، که چه سیاست‌هایی را اتخاذ می‌کند، که جمهوری اسلامی دو روز بعد می تواند جواب سؤال‌ها را بدهد.

برای پاسخ به سؤال شما، فرض کنید یک کشوری عضو شورا یا به طور کل عضو سازمان ملل می‌تواند برای دو یا سه دقیقه در مورد مجازات اعدام، شکنجه، بازداشت‌های خودسرانه، در ایران مسئله‌ای را مطرح کنند.

به جز شورای حقوق بشر و نمایندگان دولت‌ها، تشکل‌های غیردولتی مدافع حقوق بشر هم در آن اجلاس شرکت دارند، توصیه‌های آن‌ها چه تأثیری دارد؟

سازمان‌های حقوق بشری که مورد تأیید سازمان ملل قرار گرفته‌اند نیز در آن نشست، اجازه حضور دارند ولی اجازه صحبت ندارند. سازمان‌های حقوق بشری، زمانی که شورای حقوق بشر تصویب کند که راجع به وضعیت حقوق بشر در یک کشور یک جلسه رسیدگی بگذارند، این اجازه را دارند.

مثلاً اگر در روز دوشنبه آینده یک کشوری تقاضا کند که ما می‌خواهیم با توجه به وخامت وضع حقوق بشر در ایران یک اجلاس فوق‌العاده در شورا در ماه مارس برای این موضوع تشکیل بشود، مستلزم آن است که شورا این موضوع را تصویب کند، آن وقت اجلاس آینده شورا به وضعیت حقوق بشر در ارتباط با وقایع اخیر یا وقایع یکی دوسال گذشته رسیدگی خواهد کرد.

انتقاد فعالان مستقل حقوق بشر بر این است که اساساً سازمان ملل اهرم‌ها و قدرت‌ جدی برای نظارت برنقض حقوق بشر ندارد، و این بیشتر دولت‌ها و قدرت‌های سیاسی هستند که از طریق فشارهای سیاسی بر نظارت یا عدم نظارت واقعی تأثیرگذار هستند؟

شما نمی‌توانید سازمان ملل را از دولت‌ها جدا کنید، سازمان ملل قائم به خود نیست، سازمان ملل نهادی مرکب از دولت‌ها است. بنابراین اگر می‌گوییم در شورای حقوق بشر تصویب شود، در شورای حقوق بشر دولت‌ها عضویت دارند و قضیه صددرصد سیاسی است.

ترکیب شورا مانند ترکیب مجمع عمومی سازمان ملل به صورتی است که متأسفانه تعداد کشورهای غیر دموکراتیک بیشتر است و این بحرانی است که از بعد از جنگ جهانی دوم تا کنون در سازمان ملل وجود داشته‌است.

از ۱۹۲ کشوری که عضو سازمان ملل هستند تعداد کشورهای غیر دموکرات خیلی زیادتراست، بنابراین شما نمی‌توانید سیاست برخی از کشورهای دموکراتیک را به حساب تمام کشورها بگذارید و بگویید حقوق بشر به یمن و اعتبار پشتیبانی برخی از دولت‌ها و برخی کشورها می‌تواند مورد حمایت قرار گیرد، و اگر چنین اراده سیاسی در بیشتر کشورها وجود داشته باشد، مسلم است حقوق بشر از ضمانت اجرایی بیشتری برخوردار خواهد شد.

در قطع‌نامه ماه دسامبر، برای اولین‌بار با تمام تلاش‌هایی که انجام شد تنها توانستیم از ۱۹۲ کشور، رأی موافق ۸۰ کشور را جلب کنیم.

و اما امسال، تصویب قطع‌نامه در ارتباط با وضع بحرانی حقوق بشر در یک کشور آن هم با توجه به بیلان فاجعه‌بار جمهوری اسلامی، مجمع عمومی سازمان ملل با تمام تلاش و کوشش‌های سازمان‌های بزرگ حقوق بشر و مسائلی که در خارج از مجمع عمومی می‌گذرد، با این حال ۴۰در صد کشورها به‌ این قطعنامه رأی نمی‌دهند، و چون این جا اکثریت مطلق نیست نمی‌توانیم آن را به تصویب برسانیم.

بسیاری از کشورها رأی ممتنع می‌دهند که در جمع آن‌ها کشورهای دموکراتیک هم وجود دارند، که از جهتی باعث نگرانی ما هست به این دلیل که آن‌‌ها می‌گویند روابط سیاسی، اقتصادی، فرهنگی ما با جمهوری اسلامی به گونه‌ای است که نمی‌توانیم رأی موافق بدهیم.

ولی ۶۰- ۷۰ کشور هم هستند که همیشه رأی مخالف داده‌اند ودر صدر این کشورها روسیه و چین هستند. بنابراین مسئله بیش‌تر سیاسی است و حقوق بشر قربانی تجزیه تحلیل‌ها و زد و بندهای سیاسی است.

زمانی در جنگ سرد قربانی اختلاف‌ها و تصفیه حساب‌های دو بلوک و دو اردوگاه بود ولی الان متأسفانه در دنیایی که تعداد اردوگاه‌ها بیشتر شده، مسائل سیاسی و اقتصادی اولویت بیشتری در مقابل وضعیت حقوق بشر در کشورهای گوناگون دنیا دارد.

انتقاد فعالان مستقل حقوق بشر نیز در ارتباط با سیاسی بودن بیش از حد حقوق بشر در سازمان ملل است و انتظار می رود با این که سازمان ملل نهادی متشکل از دولت‌ها است، ولی ارگان‌هایی داشته باشد که بتواند مستقل از دخالت مستقیم حکومت‌ها عمل کند، ظاهراً چنین انتظاری به این زودی‌ها برآورده نخواهد شد؟

زمانی که آقای کوفی عنان دبیر کل بود، در شصتمین سالگرد تأسیس سازمان ملل و با توجه به مشکلاتی که ساختار سازمان ملل در طی سال‌ها به وجود آمده بود، تصمیم گرفت لااقل در دو نهاد سازمان ملل تغییرات اساسی به وجود آورد.

یکی شورای امنیت، که از این حق ویژه‌ای که برای پنج کشور هست بیرون بیاید یا به شکل یک شورای دموکراتیک شود یا سایر قدرت‌های بزرگ سیاسی، اقتصادی دنیا هم در این شورا عضویت داشته باشند.

دیگری کمیسیون گذشته سازمان ملل بود که در این اواخر کارنامه فاجعه باری داشت، یعنی زمانی که لیبی رئیس کمیسیون حقوق بشر شد. هیأتی هم از حقوق دان‌ها و سیاست مدارها برای رسیدگی به وضع منشور و اساس‌نامه سازمان ملل متحد تعیین شدند.

ما سازمان‌های حقوق بشری، پیشنها خود را در ارتباط با کمیسیون حقوق بشر دادیم. متأسفانه شورای حقوق بشر که به وجود آمد، نه تنها در چهارچوب درخواست‌های ما نبود بلکه کمابیش کپی همان کمیسیون گذشته حقوق بشر بود.

یکی از موانع بزرگ که در منشور سازمان ملل متحد پیش‌بینی شده اینست که تمام کشورها، باید در نهادهای سازمان ملل عضویت داشته باشند، این جاست که با توجه به ترکیب کشورهای دنیای کنونی که تعداد کشورهای غیر دموکراتیک بیش از کشورهای دموکراتیک است، بنابراین معمولاً یک معامله نامیمون و نامبارکی بین بسیاری از کشورها صورت می‌گیرد.

به طور مثال وقتی مسئله حقوق بشر در مصر و ایران مطرح می‌شود هر دوکشور علیرغم اختلافات خود، به پیشنهاد قطع‌نامه علیه یکدیگر رأی مخالف می‌دهند. برای این‌که پیش از تشکیل شورا تفاهم متقلبانه بین نمایندگان دو کشور صورت می‌گیرد که ما علیه شما رأی نمی‌دهیم و شما هم بر ضد ما رأی ندهید.

بنابراین تا زمانی که این‌گونه مناسبات سیاسی بر وضعیت حقوق بشر در کشورها پرتو می‌افکند، متأسفانه آن چیزی که مورد ظلم و بی‌اعتنایی قرار می‌گیرد حقوق انسانی است.

این روزها به آن جهان یخ‌بسته‌ و وهم‌آلودی که در آسمانش حتی نور خورشید هم از کورسوی محوی تجاوز نمی‌کند و سایه‌های مخوف کوه‌ها تا آخرین مرز نگاه، بر خاک اُخراگونه‌اش ریخته، دیگر سیاره نمی‌گوییم.

چندی پیش اتحادیه‌ی بین‌المللی ستاره‌شناسی، به سبب وفور جهان‌های مشابهی در اعماق منظومه‌ی خورشیدی، پیشوند سیاره‌ را از «پلوتو» سلب نموده و عنوان جدیدی موسوم به «سیاره‌ی کوتوله» را به آن نسبت داد؛ جهانی که هر فصلش ده‌ها سال ماست!

هرچند حتی با تیزبین‌ترین ابزارها نیز عوارض سطحی فراوانش را نمی‌توان دید؛ اما ناسا در هفته‌ی جاری اقدام به انتشار تصاویری از دید هابل نمود، که تحول سراسری این سیاره‌ی کوتوله را در جریان تغییر فصولش، به وضوح نشان می‌دهد.

سه تصویر از سه زاویه‌ی پلوتو طی سال‌های ۲۰۰۲ تا ۲۰۰۳ که توسط دوربین پیشرفته‌ی نقشه‌برداری هابل (ACS) تهیه شده‌اند. عارضه‌ی درخشان موجود در تصویر میانی، به طرز نامتعارفی پوشیده از شبنم یخ‌بسته‌ی مونواکسید کربن است و نخستین هدف رصدی فضاپیمای افق‌های نو را تشکیل خواهد داد / ناسا

رنگ روی آفتاب‌ندیده‌ی پلوتو این‌ روزها رفته‌رفته به سرخی می‌زند؛ حال آنکه نیمه‌ی دیگرش از گذشته به این سو روشن و روشن‌تر می‌شود. این را تنها از دریچه‌ی چشمان تیزبین هابل می‌توان دید.

آنچه تحولات نام‌برده را طی تنها دو سال زمینی موجب شده، در حقیقت تصعید مدام یخ‌های سطوح آفتاب‌دیده؛ سفرشان به دیگرسوی سیاره و نهایتاً انجماد مجدد و نقش بستن بر سرزمین‌هایی است که زمستان‌شان هم‌اکنون فرارسیده است؛ آن‌هم طی دوره‌ای که در قیاس با یک سال زمینی، برابر با ۱.۴ روز است!

این تصاویر، دقیق‌ترین نمای موجود از پلوتو، تا زمان پهلوگیری شش‌ماهه‌ی فضاپیمای ریزاندام «افق‌های نو»ی ناسا در چهاردهم ژوئیه‌ی ۲۰۱۵ در قلمرو این سیاره‌ی کوتوله خواهد بود. هر کدام از چشم‌اندازهای عمیق هابل، انتخاب مناسب‌ترین نیمکره‌ی سیاره را جهت پرواز عقاب‌گونه‌ی فضاپیما بر فراز آن، به‌طرز قابل توجهی آسان‌تر خواهد نمود.

هر چند این جرم دوردست منظومه‌ی ما همیشه در کانون کنجکاوی‌های جامعه و دانشمندان بوده؛ اما هیچ تصور قاطعانه‌ای نمی‌توان از سیمای یخ‌بسته‌اش داشت؛ چراکه شدیداً ریز و دور است.

هابل این تغییرات ظاهری سطح پلوتو را نهایتاً با دقت چند صد کیلومتر تفکیک نمود که عدد زمختی برای فهم دقیق جغرافیای سطحی این سرزمین دوردست است. اما از حیث رنگ و درخشندگی، تصاویر اخیر از جهانی پیچیده با عوارضی به رنگ‌های سپید، نارنجی تیره و سیاه سیر حکایت می‌کنند.

این چهره‌ی رنگارنگ احتمالاً حاصل تجزیه‌ی متان منجمد به رسوبات غنی از کربن، توسط پرتوهای ماورای بنفش موجود در نور ضعیف اما بی‌حفاظ آفتاب آنجاست.

ستاره‌شناسان با مقایسه‌ی تصاویر تهیه شده در ۱۹۹۴ با تصاویر ۲۰۰۲ و ۲۰۰۳، متوجه افزایش درخشندگی دایره‌ی قطبی شمال پلوتو و تیره‌تر شدن قطب مخالف آن شدند. این تغییرات، خود گویای پوشش وسیع فرآیند‌های دخیل در این ماجراست.

به اعتقاد «مارک بوی»، پژوهش‌گر ارشد این تحقیق از انیستیتو مطالعات جنوب غرب در بولدر کلرادو، بررسی تنها همین نماهای انگشت‌شمار، نتایج بهتری را از سه دهه‌ رصدهای زمینی با تلسکوپ‌هایی جز هابل، به دست داد. او می‌گوید: «مشاهدات هابل، با ایجاد بستری [از داده‌ها] بر پایه‌ی تغییرات فصلی و اقلیمی، نقش محوری اتصال جنبه‌های گوناگون محدودیت‌های موجود پیرامون پلوتو را به‌عهده گرفت و مسیرهای جدیدی را برای پژوهش گشود».

نکته‌ی قابل توجه تصاویر هابل این است که پلوتو صرفاً توپ مرده‌ای از سنگ و یخ نیست؛ بلکه جهانی پویاست که تحولات اقلیمی هیجان‌انگیزی را نیز از خود بروز می‌دهد. عامل محرکه‌ی این تحولات، تغییر فصل‌هاست؛ فصل‌هایی که بر خلاف دیگر سیارات، نه به‌سبب تمایل محور سیاره، که به دلیل مدار بیضوی و ۲۴۸ ساله‌ی آن به گرد خورشید ایجاد می‌شوند. عدم تعادل سیر فصل‌ها نیز خود از شکل نامتعارف همین مدار سرچشمه می‌گیرد.

بعنوان مثال، بهار نیمکره‌ی شمالی به سرعت جای خود را به تابستان می‌دهد؛ چراکه سرعت هر سیاره با نزدیک‌تر شدن به خورشید افزایش می‌یابد و کشیدگی بیش از اندازه‌ی مدار پلوتو، برجستگی تأثیرات اقلیمی ناشی از این عبور را موجب می‌شود.

طرحی از فضاپیمای افق‌های نو

مشاهدات زمینی صورت‌پذیرفته از این سیاره‌ی کوتوله در سال‌های ۱۹۸۸ و ۲۰۰۲ نشان می‌داد که جرم جو پلوتو طی این بازه دو برابر شده که دلیلش احتمالاً گرمایش سطحی و تصعید یخ نیتروژن است. تصاویر هابل از ۲۰۰۲ تا ۲۰۰۳ نیز شواهد محکمی از نحوه‌ی عملکرد جوی و آینده‌ی اقلیمی پلوتو را برای دانشمندان فراهم آورد.

همان‌گونه که پیش‌تر اشاره رفت، این تصاویر که توسط دوربین نقشه‌بردار پیشرفته‌ی هابل (ACS) تهیه شده‌اند؛ در طرح‌ریزی جزئیات پروازی کاوشگر افق‌های نو در ۲۰۱۵ از اهمیت بالایی برخوردارند.

سرعت گذر فضاپیما از نزدیکی پلوتو آن‌چنان بالاست که با بیشترین توان موجود می‌توان از تنها یک نیمکره‌ی پلوتو تصویربرداری نمود.

عارضه‌ی بارز موجود در تصاویر، نقطه‌ی درخشانی است که گمان می‌رود ناحیه‌ی مستقلی با غنای بالای شبنم منجمد مونوکسید کربن باشد. اینجا، نخستین هدف دوربین‌های تازه‌نفس فضاپیماست. بوی می‌گوید: «همه از این عارضه در شگفتی‌اند».

چشمان افق‌های نو، به بررسی دقیق مرز مابین ناحیه‌ی درخشان و منطقه‌ی همجواری خواهد پرداخت که پوشیده از ماده‌ای سیاه، چون قیر است. بوی اینچنین می‌افزاید:

«تصاویر هابل همچنین به دانشمندان افق‌های نو کمک خواهد نمود تا مدت‌زمان نوردهی هر کدام از تصاویر پلوتو را با دقت بیشتری محاسبه نمایند؛ عاملی که در تهیه‌ی حداکثر تصاویر دقیق، از اهمیت بالای برخوردار است».

انجام شبیه‌سازی‌های فراوان، در جلوگیری از تهیه‌ی تصاویری که کمتر و یا بیش از اندازه نور دیده‌اند، ضروری است؛ چراکه شانس دیگری برای تصویربرداری مجدد در این سفر گذرا وجود ندارد.

پهنای تصاویر هابل، بیش از چند پیکسل نیست؛ اما با روشی گرافیکی موسوم به Dithering، چندین تصویر خنثی را با فرآیندی رایانه‌ای می‌توان ترکیب نموده و تصویر واحدی با رزولوشن بالاتر به دست آورد. بوی که خود به ایجاد الگوریتم‌هایی برای افزایش هرچه بیشتر وضوح تصاویر هابل دست زده، می‌گوید:

«به‌‌ثمررسانی این فرآیند، با عملیات بی‌وقفه‌ و همزمان ۲۰ رایانه طی چهار سال انجام پذیرفت».

او درصدد تهیه‌ی تصاویر بیشتری از پلوتو با دوربین جدید هابل، پیش از ورود افق‌های نو به قلمرو این جرم دورافتاده‌ی منظومه‌ی ماست.

شیرین عبادی هشدار داد در صورت تکرار حوادث چند ماه گذشته و ادامه «سياست‌های سرکوب‌گرانه و کشتار مردم بی‌دفاع» در ایران، «فاجعه» به بار می‌آيد.

خانم عبادی در گزارشی درباره وضعیت حقوق بشر در ایران، که برای کميسر عالی‌ حقوق بشر و اعضای شورای حقوق بشر سازمان ملل متحد ارسال کرده، افزوده است که این «فاجعه»، نه تنها آرامش ايران، بلکه آرامش منطقه را بر هم می‌زند.

بدنبال اعلام نتیجه انتخابات ریاست جمهوری ایران در ۲۲ خرداد ماه سال جاری و اعتراض‌های گسترده به دولت برآمده از این انتخابات، بسیاری از معترضان در خیابان‌ها و یا بازداشتگاه‌ها جان باخته‌اند. تازه‌ترین تجمع اعتراضی مخالفان دولت در روز عاشورا برگزار شد که شمار نامعلومی از معترضان از جمله خواهرزاده میرحسین موسوی در این روز کشته شدند.

رئیس کانون مدافعان حقوق بشر، با اشاره به جان باختن تعدادی از معترضان در حوادث پس از انتخابات ایران آورده است: «متاسفانه هيچ اقدامی در جهت دستگيری قاتلين و حتی کاهش خشونت‌ها از سوی قوه قضائيه و ساير مسئولين حکومتی انجام نگرفته است.»

قرار است ۲۶ بهمن ماه، برای رسيدگی به وضعيت حقوق بشر در ايران، نشستی در شورای حقوق بشر سازمان ملل متحد، مستقر در ژنو، برگزار شود. گزارش عبادی در آستانه این نشست و نیز روز ۲۲ بهمن که مخالفان اعلام کرده‌اند برای طرح دوباره اعتراض‌های خود به خیابان‌ها می‌آیند، تهیه شده است.

برنده ایرانی جایزه صلح نوبل، در این گزارش، همچنین از ناوی پيلای، کميسر عالی‌ حقوق بشر سازمان ملل متحد درخواست کرده به «هر شيوه ممکن، دولت جمهوری اسلامی ايران را وادار سازيد» قطعنامه‌های مجمع عمومی‌ سازمان ملل متحد را که در مورد نقض حقوق بشر در ايران صادر شده، اجرا کند.

وی همچنین خواستار شده که برای بررسی وضعيت حقوق بشر در ايران، گزارشگر ويژه‌ای‌ تعيين شود و از مقام‌های جمهوری اسلامی خواسته شود «گزارشگران حقوق بشر به ويژه در زمينه بازداشت‌های خودسرانه، آزادی بيان، آزادی اديان و حقوق زن را به ايران راه داده و با آنان همکاری کنند.»

بخشی از گزارش شیرین عبادی به وضعیت زندانیان سیاسی در ایران اختصاص دارد که در آن نوشته شده است: «با زندانيان سياسی بسيار بد رفتاری می‌‌شود تا حدی که چند نفر از آنان نيز در زندان و زير شکنجه جان سپرده‌اند.»

وی در گزارش خود به وضعیت روزنامه‌نگاران، دانشجويان، زنان، معلمان، کارگران، دراویش و اقلیت‌های دینی در ایران نیز اشاره کرده است.

به نوشته این فعال حقوق بشر، در ایران، «نه تنها با غير مسلمانان بدرفتاری می‌‌شود، بلکه حتی پيروان تشيع که مذهب رسمی‌ ايران است، نيز از خشونت‌های دولتی در امان نيستند.»

وی «دردناک‌ترین» بخش گزارش خود را به تحت فشار قرار دادن فعالان سياسی و اجتماعی، از طریق «گروگان‌گیری» يک يا چند تن‌ از بستگان آنها اختصاص داده و افزوده است که سعی می‌کنند «با ايجاد فشار روانی‌ بر فعالين، به اهداف غير قانونی خود دست يابند.»

عبادی، وضعيت مدافعان حقوق بشر در ایران را «از همه بدتر» دانسته و افزوده است: «مسئولين حکومتی تحت هيچ شرايطی مايل نيستند اخبار نقض حقوق بشر به خارج از ايران درز کند و به همين دليل است که اکثر مدافعين حقوق بشر شناخته شده ايران يا در زندان هستند يا ممنوع‌الخروج شده يا مجبور شده‌اند به طريق مخفی‌ و زيرزمينی‌ زندگی کنند.»

گزارش‌ها از ایران حاکی است که برای چند نفر از فعالان حقوق بشر نيز به اتهام «محاربه»، کيفر خواست صادر شده است که جزای چنين جرمی‌ اعدام است.

شاید کم‌تر کسی باور کند خواننده‌ی آوایی که شنیدید ایرانی نیست و آشنایی‌اش با زبان فارسی به دوردست‌ها نمی‌رسد. این آوای «مونیکا جلیلی» فرزند پدر و مادری هلندی و آلمانی است. وی فارغ‌التحصیل موزیک از کنسرواتوار کالج موسیقی منهتن در نیویورک است که در آن‌جا آموزش و پرورش صدا نیز یافته است.

ترانه‌هایی که مونیکا جلیلی می‌خواند عمدتاً آهنگ‌های این دوران است؛ انتخاب او ترانه‌های عاشقانه‌ای است که آمیخته به روشنایی و امید به زندگی است. شاید از همین روست که این ترانه‌ها برای ایرانیان به‌شدت نوستالژیک و خاطره‌انگیز است.

در کنسرتی که به تازگی در نیویورک برگزار شد عمده‌ی تماشاگران غیر ایرانی بودند. از مونیکا جلیلی در مورد چگونگی آشنایی‌اش با ترانه‌های ایرانی پرسیدم.

همسرم ایرانی است، او تااندازه‌ای الهام‌دهنده‌ی من است. وقتی با او آشنا شدم ترانه‌های بسیار متفاوتی می‌خواندم، در آن دوران زیاد اتفاق می‌افتاد که برای اجرای کنسرت برای نوروز در نیویورک دعوت می‌شدم.

یک‌بار یکی از دوستان‌ام گفت مایلم تو را برای اجرای کنسرتی دعوت کنم که ترانه‌های قسمت‌های مختلف ایران است، آیا حاضر به هم‌کاری هستی. من با علاقه قبول کردم و او چند ترانه‌ی محلی را به من یاد داد که برخی از آن‌ها روی من تأثیری عمیق گذاشت و خیلی به آن‌ها دل‌بسته شدم.

مونیکا جلیلی، خواننده‌ی غیرایرانی‌ای که ترانه‌های فارسی می‌خواند

پس از آن، یک‌بار برای ملاقات پدرشوهرم که خیلی به موسیقی و ترانه‌های ایرانی علاقه داشت رفتم. او برای استقبال من به فرودگاه آمد و زمانی که در راه بودیم یک کاست قدیمی را در ضبط صوت ماشین گذاشت.

رو به من کرد و گفت؛ این ترانه را گوش کن، فکر می‌کنم خوش‌ات بیاید. و آن ترانه‌ی «جان مریم» اثر محمد نوری بود. واقعا [آن ترانه] عشق در یک نگاه بود. هرگز صدایی به این لطافت، ظرافت و شیرینی تجربه نکرده بودم. بعد او برای‌ام گفت که معنای آن شعر چیست.

من به نیویورک بازگشتم. از یکی از دوستان همسرم که گیتار می‌نواخت پرسیدم که ترانه‌ی «جان مریم» را می‌شناسد و او گفت البته که می‌شناسد. گفتم می‌توانیم روی آن کار کنیم. بعد چند ترانه مثل «سلطان قلب‌ها»ی عارف، و چند ترانه‌ی دیگر از نوری را کار کردیم و شروع به اجرای ترانه‌ها در چند شب شعر کردیم.

در سال ۲۰۰۳ برای مدتی به لس‌آنجلس رفتم و برای یک‌ماه کلاس خصوصی فشرده برای یادگیری زبان فارسی گرفتم. بعد خودم با [توسل به] کتاب و صحبت با همسرم این یادگیری را ادامه دادم.

علاوه‌ی برآن، مکالمه‌های طولانی با پدر و مادر همسرم فارسی من را تقویت کرد. در پنج‌سال اخیر فقط فارسی خوانده‌ام، برخی را به انگلیسی و یا فرانسه ترجمه کرده‌ام که در واقع گسترش کارم بوده است. ولی به ترانه‌های فارسی واقعا عشق می‌ورزم.

مونیکا جلیلی در سال ۲۰۰۳ گروه موسیقی خود را تشکیل داد. یکی از نوازندگان آن جمشید شریفی است که از پدری ایرانی و مادری آمریکایی در کانزاس متولد شد. وی علاوه‌ی بر نواختن پیانو، گیتار هم می‌نوازد.

جمشید شریفی تهیه‌کننده‌ی سی‌دی‌های مونیکا نیز هست. وی به‌عنوان یکی از نوازندگان برنامه، آکاردئون می‌نواخت. علاوه‌ی بر آکاردئون، با ویولن و طبل و عود و بربط ارکستر او را هم‌راهی می‌کرد. مونیکا ترانه‌های ملیت‌های مختلف را نیز اجرا کرده است.

فقط دو ترانه‌ی آذری خواندم. من آذری بلد نیستم، ولی با یکی از دوستان‌ام که آذری است خیلی روی این زبان و معنای شعرها کار کردیم. فردی که برای اولین‌بار من را برای اجرای کنسرت دعوت کرد و ترانه‌های محلی را با من کار کرد، یک ترانه‌ی آذری نیز به من آموخت و برای‌ام جاودانه شد. من آن را بسیار دوست دارم.

مونیکا جلیلی به‌هم‌راه گروه موسیقی‌اش در کنسرت نیویورک

بسیاری از این ترانه‌ها را به من معرفی و پیش‌نهاد می‌کنند، به‌ویژه پدر همسرم. ولی باید با ترانه ارتباط برقرار کنم و آن را دوست داشته باشم. خودم هم در این مورد پژوهش می‌کنم.

با یکی از تماشاگران کسنرتی که مونیکا در نیویورک برگزار کرده بود گفتگویی کردم و نظر وی را در این‌باره جویا شدم:

به نظر من کنسرت بسیار عالی بود. من خانم مونیکا جلیلی را خیلی دوست دارم. صدای شفاف و قشنگی دارند. آهنگ‌های قدیمی ایرانی و روستایی را می‌خواند که برای ما خیلی مفهوم دارد.

از کدام آهنگ بیش‌تر خوش‌تان آمد؟

«سلطان قلبم». ولی بیش‌تر آهنگ‌های‌اش را دوست دارم.

چرا دوست دارید، آیا برای شما نوستالژیک است؟

در کودکی، زمانی که ایران بودم این آهنگ‌ها را شنیده بودم.

مونیکا جلیلی، در مورد هماهنگی بین خانواده و کارهای هنری می‌گوید.

یک پسر دارم، هماهنگی کار و خانواده برای‌ام زیاد مشکل نیست. خیلی کنسرت نمی‌دهم، بنابراین اغلب اوقات با خانواده هستم. گاهی پسرم برای کنسرت می‌آید، و یا پیش همسرم می‌ماند و برخی اوقات برای‌اش پرستار می‌گیریم. در این صورت همسرم هم می‌تواند برای کنسرت به ما بپیوندد، در هر صورت زیاد مشکل نیست.

مونیکا جلیلی به‌هم‌راه گروه موسیقی‌اش در کنسرت نیویورک

من در پیوند با هنر و موسیقی حس شخصی خودم را دارم. هر دو بیان یک موردند؛ هنر به‌ویژه موسیقی در روح و روان و قلب افراد زندگی می‌کند و ‌می‌تواند روشنایی را به دنیای آن‌ها بیاورد. به‌ویژه در دوران تاریکی‌ها، مانند دوران کنونی در هائیتی، شاید موسیقی قدری بتواند آرامش‌بخش و التیام‌دهنده باشد.

بزرگ‌ترین آرزوی‌ام ارتباط دوباره‌ی ایران و آمریکا است که درها دوباره باز شود. نه‌تنها برای مسافرت، بل‌که برای این‌که بتوانم در ایران کنسرت بدهم. این بزرگ‌ترین آرزوی من است. هرگز در ایران نبودم ولی عاشق رفتن به ایران هستم.

سایت شخصی مونیکا جلیلی

مهدی کروبی از رهبران مخالف دولت می‌گوید که در راهپیمایی روز ۲۲ بهمن شرکت خواهد کرد و به آن حکومت دینی که در نماز جمعه‌اش، از کشته شدن فرزندان ملت، ابراز خوشحالی می‌شود، اعتقادی ندارد.

احمد جنتی، دبیر شورای نگهبان، دو هفته پیش از این، در نماز جمعه تهران، از اعدام دو نفری که قوه قضائیه آنها را به دست داشتن در وقایع پس از انتخابات متهم کرده بود، حمایت کرد و خواستار ادامه این اعدام‌ها شد.

آقای کروبی در گفتگو با مجله اشپیگل که متن کامل آن را وب‌سایت سحام‌نیوز امروز دوشنبه منتشر کرده است، گفت که دولت احمدی‌نژاد را برآمده از رای مردم نمی‌داند، اما معتقد است این دولت باید پاسخگوی تصمیمات خود باشد.

دبیرکل حزب اعتماد ملی با رد گزارش‌ها درباره «عقب‌نشینی و سازش» وی با مسئولان جمهوری اسلامی، اظهار داشت: «اصلا نه در معترضین و نه در حکومت، خبری برای سازش نیست.»

وی یادآور شد که تنها راه خروج از وضعیت کنونی، «آزادی زندانیان سیاسی، آزادی مطبوعات و تغییر قانون انتخابات» است و در صورتی که این خواسته‌ها عملی نشود، «دولت کنونی نمی‌تواند دوام بیاورد و بر سر قدرت بماند.»

کروبی در ادامه افزود در صورتی که از دولت محمود احمدی‌نژاد پشتیبانی نشود، «همین پارلمان محافظه‌کار او را به زیر می‌کشد، چرا که بسیاری از گروه‌های محافظه‌کار او را قبول ندارند.»

به گفته دبیرکل حزب اعتماد ملی، دولت محمود احمدی‌نژاد، با حمایت «نیرو‌های نظامی» بر سر کار مانده است.

این رهبر مخالفان در بخش دیگری از اظهارات خود، با دعوت از طرفداران جنبش سبز برای شرکت در راهپیمایی روز ۲۲ بهمن اعلام کرد که خود نیز در این مراسم شرکت خواهد کرد.

کروبی گفت که محل حضور خود در این روز را به اطلاع هوادارانش خواهد رساند.

معترضان به نتیجه انتخابات نیز اعلام کرده‌اند در روز ۲۲ بهمن با حضور در خیابان‌ها به نتیجه انتخابات و رخداد‌های پس از آن اعتراض خواهند کرد.

مقام‌های جمهوری اسلامی از دو هفته مانده به روز ۲۲ بهمن، فشار‌ها بر فعالان سیاسی، مدنی و فعالان رسانه‌ای را افزایش داده‌اند.

طی این مدت ده‌ها تن از این فعالان احضار و بازداشت شده‌اند که از سرنوشت برخی از آنها هیچ اطلاعی در دست نیست.

نامه انتقادی حسن خمینی، با واکنش عزت‌الله ضرغامی، رئیس صدا و سیما و حسین شریعتمداری، مدیرمسئول روزنامه کیهان مواجه شد.

حسن خمینی در نامه‌ای که روز گذشته، متن کامل آن از سوی خبرگزاری‌ها منتشر شده، از صدا و سیما به خاطر «اشتباه فاحش» در ارائه تصویری از آیت‌الله خمینی در مستندی به نام «شاخص» به شدت انتقاد کرده است.

عزت‌الله ضرغامی در واکنش به این نامه، خطاب به حسن خمینی نوشته که «ای کاش همین گونه هم نسبت به حوادث هشت ماه گذشته و جفائی که دشمنان انقلاب و اسلام به اساس نظام جمهوری اسلامی و میراث گرانبهای امام کردند»، بیانیه صادر می‌کردید.

آقای ضرغامی در نامه خود که متن کامل آن امروز دوشنبه از سوی خبرگزاری فارس منتشر شده، با دفاع از مستند «شاخص»، از آقای خمینی سئوال کرده است: «آیا پاداش این همه تلاش برای نشان دادن چهره نورانی آن امام بزرگ» نیاز به تذکر کتبی داشت؟

معاونت سیاسی سازمان صدا‌ و ‌سیما در بخشی از برنامه «شاخص» که به مناسبت سالگرد پیروزی انقلاب، هر روز پنج نوبت از شبکه‌های مختلف تلویزیونی پخش می‌شود، قسمتی از سخنرانی آقای خمینی که مربوط به راهپیمایی بدون مجوز است را پخش کرده است.

در این بخش «کوتاه و تقطیع شده»، بنیانگذار جمهوری اسلامی نسبت به راهپیمایی بدون مجوز از وزارت کشور مخالفت کرده و از نیروهای مسلح و مردم می‌خواهد با این راهپیمایان برخورد کنند.

حسین شریعتمداری، مدیر مسئول کیهان نیز در یادداشتی، نامه اعتراضی حسن خمینی را «تعجب‌آور و سئوال‌برانگیز» خوانده است.

آقای شریعتمداری از حسن خمینی پرسیده که کدام بخش از سخنان بنیانگذار جمهوری اسلامی که در مستند شاخص پخش شده است، «اشکال» دارد؟

وی در بخش دیگری از یادداشت خود، از سیاست‌های موسسه تنظیم و نشر آیت‌الله خمینی که زیر نظر حسن خمینی اداره می‌شود، انتقاد کرده و نوشته است: «رابطه نسبی با حضرت امام، اگر چه محترم است، ولی محترم‌تر از آن پیروی و تبعیت از امام راحل است و هر که تابع‌تر، به حضرت امام نزدیک‌تر.»

نامه ضرغامی و یادداشت شریعتمداری در شرایطی منتشر می‌شود که روز گذشته شماری از نمایندگان مجلس که تعدادشان ۱۸۰ نفر اعلام شده، با تقدیر از رئیس صدا و سیما به خاطر پخش مستند «شاخص»، خواستار پخش بی‌وقفه آن از تلویزیون شده‌اند.

انتقاد محمد خاتمی از صدا و سیما
محمد خاتمی، رئیس جمهوری پیشین ایران نیز در جمع خبرنگاران و کارکنان خبرگزاری ایلنا، با انتقاد از پخش «گزینشی» سخنان آیت‌الله خمینی در صدا و سیما، گفته که این اقدام «جفا به امام و جفا به جامعه» است.

به گفته آقای خاتمی، این اقدام صدا و سیما در جهت «بهره‌برداری مغرضانه» از سخنان بنیانگذار جمهوری اسلامی است و منجر به ارائه «چهره‌ای مخدوش از انقلاب، امام و نظام» می‌شود.

رئیس بنیاد باران افزود: «پرداختن به شخصیت حضرت امام باید جامع باشد، نه گزینشی و با هدف توجیه بعضی رفتارها و سیاست‌های نادرست.»

خاتمی در بخش دیگری از اظهارات خود گفت: «برخی رسانه‌ها و نشریات با مصونیت آهنینی که دارند، به توهین و افترا و دروغ دامن می‌زنند. ولی رسانه ملی چرا؟»

سازمان صدا و سیما زیر نظر رهبر جمهوری اسلامی اداره می‌شود. برخی برنامه‌های این سازمان، در هفت ماه گذشته با انتقاد شدید مخالفان دولت مواجه شده است.

مخالفان می‌گویند که صدا و سیما تلاش می‌کند تا تصویری «غیر واقعی» از مسائل ایران ارائه کند، اما هواداران دولت از برنامه‌های آن دفاع کرده و آن را در راستای دفاع از نظام جمهوری اسلامی می‌دانند.

گروهی از نمایندگان مجلس در نامه‌ای، خواستار عزل سعید مرتضوی از مقام خود و مجازات عاملان و آمران «فاجعه کهریزک» شدند.

متن کامل این نامه که با امضای ۵۷ نماینده مجلس، خطاب به محمود احمدی‌نژاد، رئیس دولت دهم و صادق لاریجانی، رئیس قوه قضائیه نوشته شده، امروز دوشنبه در وب‌سایت الف، متعلق به احمد توکلی منتشر شده است.

در این نامه، براساس گزارش کمیته ویژه مجلس، سعید مرتضوی به عنوان «آمر» وقایع بازداشتگاه کهریزک معرفی شده است و از مسئولان قوه مجریه و قضائیه خواسته شده که «بدون ملاحظه» با «عاملین و مسببین فاجعه کهریزک» به شدت برخورد شود.

بازداشتگاه کهریزک که زیرنظر پلیس اداره می‌شد، در رخداد‌های پس از انتخابات، مدتی محل نگهداری گروهی از بازداشت‌شدگان بود که بر اثر خشونت‌های ماموران پلیس، چهار تن در این بازداشتگاه جان خود را از دست دادند.

این نمایندگان در نامه خود نوشته‌اند که سعید مرتضوی، دادستان سابق تهران «برخلاف تدابیر ابلاغ شده پیشین و با وجود ظرفیت پذیرش در بازداشتگاه اوین»، دستور انتقال گروهی از بازداشت‌شدگان پس از انتخابات را به بازداشتگاه کهریزک صادر کرده است.

امضاکنندگان این نامه از صادق لاریجانی خواسته‌اند که اجازه ندهد تا «دادستان وقت، از تعقیب جدی و بی‌طرفانه مصون بماند.»

آنها اعلام کرده‌اند که از مسئولان قوه قضائیه انتظار دارند «اهتمام کافی برای دقت در ادله گزارش‌های بی‌طرفانه نمایندگان مردم شریف ایران به خرج دهند و خدای ناخواسته نتیجه آن نشود که قوه قضائیه نزد افکار عمومی به ضعیف‌کشی متهم گردد.»

این نمایندگان خطاب به احمدی‌نژاد نیز نوشته‌اند، انتظار دارند که وی، «فردی با چنین اتهامات مهمی را در منصب حساسی مانند ریاست ستاد مبارزه با قاچاق ارز و کالا قرار ندهد.»

محمود احمدی‌نژاد، چندی پیش سعید مرتضوی را به سمت ریاست ستاد مبارزه با قاچاق ارز و کالا منصوب کرد.

نمایندگان در نامه خود نوشته‌اند که «اخبار موثقی» دارند که برخی صاحب منصبان دولتی که خود نیز بین نیرو‌های وفادار به نظام، «وجاهتی» ندارند، در انتصاب مرتضوی به این سمت تلاش فراوانی داشته‌اند.

منظور این نمایندگان، اسفندیار رحیم‌مشایی، رئیس دفتر آقای احمدی‌نژاد است که گفته می‌شود پس از عزل سعید مرتضوی از سمت دادستانی تهران، نقش مهمی در انتقال وی به دولت داشته است.

نمایندگان امضا کننده این نامه همچنین خطاب به احمدی‌نژاد نوشته‌اند که «دلسوزانه و مصرانه می‌خواهیم که حداقل تا تعیین تکلیف پرونده‌های حساسی مانند پرونده ماجرای کهریزک، این امانت مهم را از وی سلب بفرمایید.»

به نوشته این نمایندگان، در صورتی که احمدی‌نژاد دستور عزل سعید مرتضوی را صادر کند، نشان خواهد داد که به نظرات مجلس و گزارش‌های رسمی آن «احترام» گذاشته و «اعزاز قانون و حقوق شهروندی را بر دوستی ترجیح» می‌دهد.

این نامه در شرایطی نوشته شده که سعید مرتضوی چندی پیش در نامه‌ای، گزارش‌ کمیته ویژه مجلس مبنی بر دست داشتن وی در وقایع بازداشتگاه کهریزک را رد کرد.

سبز شدیم در این خاک کاریست از خواننده رپ سالومه که به اهمیت همبستگی‌ و اتحاد بین ایرانیان واعتراض به انانی که اهمیّتی به دیگران نمیدهن و دنبال قدرت و ثروتن.

<

در ادامه بازداشت فعالان سیاسی-مدنی و روزنامه‌نگاران در ایران، طی ۲۴ ساعت گذشته، دو خبرنگار، یک عکاس خبری و یک وکیل دادگستری نیز دستگیر شدند.

براساس گزارش سایت‌های نزدیک به اصلاح‌طلبان، احسان مهرابی، خبرنگار پارلمانی روزنامه فرهیختگان و حسن ظهوری، خبرنگار خبرگزاری میراث فرهنگی، بامداد امروز دوشنبه توسط نیرو‌های امنیتی بازداشت شده‌اند.

احسان مهرابی

آقای مهرابی از جمله روزنامه‌نگاران باسابقه‌ای است که پیش‌تر خبرنگار روزنامه توقیف شده اعتماد ملی بود.

وب‌سایت نوروز نیز گزارش کرده که ماموران با مراجعه به منزل حسن ظهوری، وی را بازداشت و اسناد و مدارکش را نیز با خود برده‌اند.

حسن ظهوری

براساس گزارش این وب‌‌سایت، حسن ظهوری از نارسایی قلبی رنج می‌برد و خانواده‌اش نگران وضعیت جسمی وی هستند.

به گزارش وب‌سایت جرس، امیر صادقی، عکاس خبری روزنامه فرهنگ آشتی و وب‌سایت «تهران لایو» نیز روز گذشته (یکشنبه) به اتهام انتشار عکس‌هایی از حوادث روز عاشورا بازداشت شده است.

امیر صادقی

مریم قنبری، وکیل دادگستری و از فعالان حقوق زنان هم جزو بازداشت‌شدگان ۲۴ ساعت گذشته است. علی کلایی یک فعال حقوق بشر نیز روز گذشته توسط ماموران امنیتی بازداشت شده است.

در ایران براساس اعلام سازمان گزارشگران بدون مرز، بیش از ۶۰ روزنامه‌نگار و وب‌نگار در زندان به‌سر می‌برند.

موج جدید بازداشت فعالان سیاسی، مدنی و روزنامه‌نگاران از دو هفته پیش از فرا رسیدن ۲۲ بهمن آغاز شده است. در این مدت ده‌ها فعال سیاسی و مدنی بازداشت و روانه زندان شده‌اند.

وضعیت سایر زندانیان
براساس گزارش رسانه‌های نزدیک به اصلاح‌طلبان، ابراهیم یزدی، به علت شرایط نامناسب جسمی در بیمارستان بستری شده و محسن امین‌زاده به شش سال حبس تعزیری محکوم شده است.

وب‌سایت جرس گزارش کرده که آقای یزدی، بر اثر شدت فشار‌ها در بازجویی‌ها شب جمعه در بیمارستان بستری شده است.

برای آزادی فیض‌الله عرب‌سرخی، عضو ارشد سازمان مجاهدین انقلاب اسلامی نیز وثیقه یک میلیارد تومانی در نظر گرفته شده که خانواده وی توان تامین آن را ندارند.

مصطفی تاج‌زاده

دومین جلسه محاکمه مصطفی تاج‌زاده، عضو ارشد جبهه مشارکت هم امروز برگزار شد.

به گزارش وب‌سایت نوروز، آقای تاج‌زاده در این دادگاه حاضر به دفاع از خود نشده است.

تاج‌زاده پیش از این اعلام کرده بود تا زمانی که به شکایت رسمی وی از احمد جنتی دبیر شورای نگهبان، رسیدگی نشود، در هیچ دادگاهی از خود دفاع نخواهد کرد.

علی‌اکبر صالحی، رئیس سازمان انرژی اتمی اعلام کرد که تولید اورانیوم با غنای ۲۰ درصد در ایران، از فردا (سه‌شنبه) آغاز خواهد شد.

دستور آغاز تولید سوخت ۲۰ درصدی در ایران، روز گذشته از سوی محمود احمدی‌نژاد به رئیس سازمان انرژی اتمی ایران صادر شد.

علی‌اکبر صالحی، رئیس سازمان انرژی اتمی ایران

به گفته آقای صالحی، تولید این سوخت در نیروگاه نطنز و زیرنظر بازرسان آژانس انجام خواهد شد و در صورتی که غرب، حاضر به تامین این سوخت باشد، ایران غنی‌سازی را متوقف خواهد کرد.

رسانه‌های ایران همچنین به نقل از علی‌اصغر سلطانیه، نماینده ایران در آژانس خبر می‌دهند که وی این تصمیم ایران را در نامه‌ای رسمی به اطلاع این سازمان رسانده است.

در این نامه همچنین از بازرسان آژانس دعوت شده است که در محل غنی‌سازی اورانیوم در ایران حضور یابند.

ایران برای ادامه فعالیت رآکتور اتمی تهران به اورانیوم با غنای ۲۰ درصد نیاز دارد. آژانس بین‌المللی انرژی اتمی پیشنهاد کرده بود جمهوری اسلامی این سوخت را از خارج تهیه کند.

ایران و غرب، اکتبر سال گذشته در وین بر سر کلیات این پیشنهاد مبنی بر مبادله اورانیوم با غنای ۳.۵ درصد جمهوری اسلامی با اورانیوم با غنای نزدیک به ۲۰ درصد روسیه توافق کرده بودند.

مقام‌های جمهوری اسلامی چندی بعد اعلام کردند که تنها در شرایطی که این مبادله، به تدریج و در خاک ایران صورت بگیرد، با آن موافق هستند.

غرب نیز با رد این شرط، تهدید کرد که دور جدیدی از تحریم‌ها را علیه ایران اعمال خواهد کرد.

هفته گذشته، محمود احمدی‌نژاد در سخنانی غیرمنتظره، از آمادگی ایران برای خروج اورانیوم خود خبر داد، اما روز گذشته در چرخشی ناگهانی، دستور تولید اورانیوم با غنای ۲۰ درصد را صادر کرد.

این دستور احمدی‌نژاد با واکنش تند کشور‌های غربی مواجه شده است. آنها اعلام کرده‌اند که موضوع تحریم‌ها را جدی‌تر از گذشته دنبال خواهند کرد.

مسئولان جمهوری اسلامی پیش‌تر گفته بودند در صورتی که غرب حاضر به تامین سوخت مورد نیاز رآکتور اتمی تهران نباشد، ایران اقدام به تولید آن خواهد کرد.

نتایج شمارش بیش از ۹۵ درصد آرای انتخابات ریاست جمهوری اوکراین نشان دهنده پیروزی ویکتور یانکوویچ بر یولیا تیموشنکو، نخست وزیر کنونی این کشور است.

این در حالی است که خانم تیموشنکو، اعلام کرده تا اعلام نهایی نتیجه شمارش آرا، شکست را نخواهد پذیرفت.

با این حال، یانکوویچ گفته که تیموشنکو باید خود را برای استعفا از سمت نخست وزیری آماده کند.

این دو کاندیدا پیش‌تر یکدیگر را به تلاش برای تقلب در انتخابات متهم کرده بودند. در دور اول انتخابات، یانوکوویچ، ۳۶.۸ درصد آرا و تیموشینکو، ۲۴.۴ درصد را به دست آورده بودند.

ویکتور یانکوویچ

احتمال می‌رود تیموشنکو، رقیبش را باردیگر به تقلب در انتخابات متهم کند و از هوادارانش بخواهد به خیابان‌ها بریزند. وی پیش‌تر هشدار داده بود که در صورت تقلب یانکوویچ در انتخابات، هوادارانش در خیابان‌ها به تظاهرات اعتراضی خواهند پرداخت.

آقای یانکوویچ از سوی روسیه حمایت می‌شود و پیروزی وی در انتخابات ریاست جمهوری، در واقع پیروزی روسیه بر غرب است که از کاندیداتوری تیموشنکو و انقلاب نارنجی این کشور حمایت می‌کند.

براساس اعلام کمیسیون انتخابات اوکراین، در دور دوم انتخابات ریاست جمهوری این کشور، ‌٦٩ درصد واجدین شرایط شرکت کردند.

نگرانی‏ها در مورد وضعیت زندانیان سیاسی را دستگیری‏های هر روز فزاینده، شدت بخشیده است. مدت‏ها است که دستگیری‏ها از فعالین سرشناس سیاسی فراتر رفته و چهره‏های کم‏تر نام‏آشنای جامعه‏ی مدنی، دانشجویان، روزنامه‏نگاران و وبلاگ‏نویسان را دربر گرفته است.

فعالین حقوق بشر در داخل و خارج از ایران، به شدت در تلاش برای تغییر فضای موجود هستند. شیرین عبادی، رییس «کانون مدافعان حقوق بشر در ایران» و حقوق‏دان سرشناس ایرانی که مدت‏ها است به علت همین محدودیت‏ها در خارج از ایران به سر می‏برد، در گفت‏وگویی با رادیو زمانه، در این باره صحبت می‏کند.

قبل از هر سؤالی از خانم عبادی می‏پرسم؛ آیا شدت عملی که امروز در رابطه با فعالین سیاسی و اجتماعی مشاهده می‏شود، مشابهتی با دوران‏‏های پیش از این داشته است؟

هم مشابهت داشته و هم نداشته است؛ یعنی در سنوات گذشته، متاسفانه به مقاطعی برخورد کرده‏ بودیم که اعدام‏ها و دستگیری‏ها بیشتر بودند و از این جهت شباهت دارد.

از جهتی هم مشابهت ندارد؛ برای این که در آن‏ سال‏هایی که خشونت‏های دولتی با اعدام، سرکوب و کشتار همراه بود، فضا کاملا فرق می‏کرد. در آن سال‏ها ما در حال جنگ بودیم و حس ناسیونالیستی و این که باید دشمن را از خاک وطن بیرون کنیم، موجب شده بود که چشم بر بسیاری از خطاهای حکومت ببندیم.

اما اکنون وضعیت از این جهت متفاوت است که تمامی چشم‏ها متوجه حکومت است و مردم کارهای حکومت را رصد می‏کنند. مردم نمی‏توانند تحمل کنند که عزیزانشان را بی‏گناه و فقط به صرف شرکت در یک راه‏پیمایی، یا رأی دادن یا رأی ندادن به این یا آن داوطلب، از دست بدهند.

مردم دیگر تحمل ندارند و الان تمام چشم‏ها متوجه حکومت است. امیدوارم حکومت این عقلانیت را داشته باشد که جامعه را به سوی آرامش رهنمون باشد، نه این که با اعمال خشن، جامعه را بیشتر ملتهب کند.

شیرین عبادی، برنده جایزه صلح نوبل می‌گوید کانون مدافعان حقوق بشر طی ماه‏های گذشته با گزارش‏های مفیدی که ارائه داده، دنیا را متوجه آن‏چه در ایران می‏گذرد کرده است

خانم عبادی، قبل از این که به فعالیت‏هایی که در سطح بین‏المللی در این زمینه انجام می‏شود بپردازیم، «کانون مدافعان حقوق بشر در ایران» که شما ریاست آن را بر عهده دارید، زیر فشار و محدودیت‏هایی قرار دارد، اما گویا در این زمینه، کارهایی هم انجام می‏دهد. ممکن است در این مورد کمی ‏توضیح بدهید؟

کانون مدافعان حقوق بشر شخصیتی است مستقل و خوشبختانه بالندگی خود را همواره حفظ کرده است. شخصیت حقوقی کانون جدای از شخصیت حقیقی تک‏تک افراد تشکیل دهنده‏ی آن است و همان‏طور که اشاره کردید، خوشبختانه این شخصیت حقوقی طی ماه‏های گذشته با فعالیت‏های که انجام داده و با گزارش‏های مفیدی که ارائه داده، دنیا را متوجه آن‏چه در ایران می‏گذرد کرده است.

اگر بخواهیم گزارش‏گونه‏ای از آن‏چه که توسط کانون مدافعان حقوق بشر در داخل و هم‏چنین کوشندگان و فعالین حقوق بشر در خارج از کشور در سطح بین‏المللی انجام گرفته است داشته‏ باشیم، این فعالیت‏ها چه هستند؟ و به چه نتایجی ممکن است برسند؟

هم دوستان و همکاران کانون مدافعان حقوق بشر در ایران در زمینه‏ی دفاع از زندانیان سیاسی (رایگان) و حمایت از خانواده‏ی این زندانیان و تنظیم گزارش‏ها دارند وظایف خود را انجام می‏دهند. هم این که من که فعلا در خارج از ایران هستم، به علت دست‏رسی به مجامع بین‏المللی و امکان اطلاع‏رسانی بیشتر، انجام وظیفه می‏کنم.

از جمله در این مدت چندین بار با کمیساریای عالی حقوق بشر ملاقات داشته‏ام و مکاتبه کرده‏ام. یک جلسه با آقای بان‏کی‏مون داشتم و علاوه بر آن، به وسیله‏ی تلفن با ایشان در ارتباط بوده‏ام. با اتحادیه‏ی اروپا و پارلمان اروپا در ارتباط بوده‏ام. هم‏چنین به طور مستمر و دائم در مطبوعات و رسانه‏ها از ایران نقل خبر می‏کنم و تا جایی که بتوانم، توجه محافل خارج از ایران را به وضعیت رو به وخامت حقوق بشر در ایران جلب می‏کنم.

نگاه‏ها در زمینه‏ی رسیدگی به وضعیت حقوق بشر در ایران، به ژنو دوخته شده است. آیا شما در این رابطه کاری انجام داده‏اید یا قرار است انجام بدهید؟

در آستانه‏ی رسیدگی به گزارش نقض حقوق بشر در ایران که در پانزدهم فوریه در شورای حقوق بشر در شهر ژنو تشکیل می‏شود، سه ان‏جی‏او بین‏المللی و بزرگ حقوق بشر، «فدراسیون بین‏المللی جوامع حقوق بشر» (FIDH) «امنستی» جلسه دارند. من نیز به نمایندگی از فدراسیون بین‏المللی حقوق بشر در یک کنفرانس مطبوعاتی شرکت می‏کنم.

در این کنفرانس سه نهاد بین‏المللی حقوق بشر، وضعیت حقوق بشر در ایران را مشروحاً و مفصلاً به رسانه‏ها و هم‏چنین نمایندگان کشورهای عضو شورای حقوق بشر گزارش خواهند داد تا این که زمان رسیدگی به گزارش حقوق بشر در ایران، نمایندگان کشورهایی که در آن جلسه نشسته‏اند، با آگاهی بیشتر گزارش را بشنوند و تصمیم بگیرند.

ممکن است در ارتباط با اجلاس شورای حقوق بشر در پانزدهم فوریه که به رسیدگی به وضعیت حقوق بشر در ایران اختصاص دارد، توضیحاتی بدهید؟ چه مقاماتی در این جلسه حضور خواهند داشت و چگونه برگزار خواهد شد؟

در جلسه‏ی پانزدهم فوریه‏ی شورای حقوق بشر، نماینده‏ی جمهوری اسلامی ایران، به مدت یک ساعت گزارش دولت ایران را قرائت می‏کند. نمایندگان سایر کشورهای عضو نیز حق دارند به مدت یک ساعت در خصوص این گزارش از ایران توضیح بخواهند.

چقدر امیدوار هستید، گزارش‏هایی که تا کنون تهیه کرده‏‏اید یا گزارشی که در آن کنفرانس خبری ارائه می‏دهید، در برخورد دیگر کشورها با مساله‏ی حقوق بشر در ایران تاثیر داشته باشد و نتایج مثبتی در ایران به جای بگذارد؟

به هرحال مهم این است که ما اعضای شورای حقوق بشر سازمان ملل متحد را به صورت صحیح در جریان وقایع ایران بگذاریم و حقایق را به آن صورتی که هست، یعنی نه سفیدتر از آن‏چه که هست و نه سیاه‏تر از آن‏چه که هست، به آن‏ها اطلاع بدهیم.

فرخ قاسم، هنرمند نامدار تاجیک و بنیانگذار تئاتر «اهارون» شب گذشته (یکشنبه) بعد از سال‌ها تحمل رنج بیماری، در سن ۶۲ سالگی درگذشت.

وی، ۱۱ سال گذشته را در اثر سکته مغزی بیمار بود، اما در مجامع عمومی و اجراهای تئاتری گروهش شرکت می‌کرد.

قاسم، عنوان رسمی «هنرپیشه مردمی تاجیکستان» را از سوی دولت این کشور دریافت کرده بود. در سال ۲۰۰۴ نیز بنیاد پرنس کلاوس هلند، جایزه سال خودرا به این هنرمند تاجیک اهدا کرد.

پدر و مادر فرخ قاسم، محمدجان قاسموف و مشرقه قاسموا از هنرپیشه‌های تئاتر تاجیکستان بودند. به گفته دوستان خانوادگی، وی راه رفتن را در صحن تئاتر آموخت.

فرخ قاسم، هنرمند نامدار تاجیک و بنیانگذار تئاتر «اهارون» (عکس: مهدی جامی)

قاسم، فعالیت حرفه‌ای خود را در تئاتر «لاهوتی» به عنوان هنرپیشه آغاز کرد و به تدریج به کارگردانی علاقه‌مند شد. در دوره بازیگری، معروفترین نقش‌های او نقش مبارک خان در نمایشنامه «فریاد عشق» اثر غنی عبدالله، عبدالسلام در «علامه ادهم» از ساتم اولغ‌زاده و نقش لنین در «با امضای لنین» اثرعبدالسلام عطابایف بود.

وی در سال ۱۹۹۰ در دوران جنگ‌های داخلی تاجیکستان و فروپاشی شوروی، تئاتر «اهارون» را تاسیس کرد. «یوسف گمگشته»، «اسفندیار»، «دجال»، «شاه فریدون» و «شیخ صنعان» مهم‌ترین نمایشنامه‌هایی بود که این تئاتر به روی صحنه برد.

این نمایش‌ها که نمونه‌های تئاتر ملی تاجیک شناخته می‌شود، تئاتر تاجیکستان را دگرگون ساخت. شماری از این نمایش‌ها در اروپا نیز اجرا شده است.

پیکر فرخ قاسم در گورستان «لوچاب» در شمال شهر دوشنبه در کنار دیگر چهره‌های برجسته فرهنگ تاجیک به خاک سپرده شد.

دولت افغانستان اعلام آمادگی کرد تامین امنیت بخش‌هایی از این کشور را همزمان با پایان سال جاری میلادی بر عهده گیرد.

حامد کرزی می‌گوید تا پایان دوره پنج ساله ریاست جمهوری‌اش در سال ۲۰۱۴، شرایط اجازه خواهد داد با پشتیبانی و کمک نیروهای نظامی بین‌المللی، افغان‌ها امنیت سراسر این کشور را برعهده گیرند.

آقای کرزی که در نشست مونیخ آلمان سخن می‌گفت؛ افزود که تصمیم دارد شمار نیروهای ارتش و پلیس این کشور را طی دو سال آینده به ۳۰۰ هزار نفر افزایش دهد.

ماه گذشته، نمایندگان دولت افغانستان و سازمان ناتو توافق کردند شمار سربازان ارتش از ۹۷ هزار به بیش از ۱۷۱ هزار نفر و شمار ماموران پلیس نیز از ۹۴ هزار به ۱۳۴ نفر افزایش یابد.

پلیس مرزی افغانستان در حال گذراندن دوره آموزشی (عکس: زمانه)

مقامات افغان می‌گویند همچنین در این نشست توافق شده طی یک برنامه پنج ساله و بر اساس نیاز، شمار نیروهای ارتش و پلیس با همکاری جامعه بین‌المللی تا ۴۰۰ هزار نفر افزایش یابد.

آمریکا و کشورهای هم پیمان بر این باورند که امنیت افغانستان با آموزش و تجهیز شمار بیشتری از نیروهای امنیتی این کشور، تامین می‌شود و با خروج زمان‌بندی شده نیروهای بین‌المللی اجرایی خواهد شد.

در حال حاضر حدود ۱۰۰ هزار نفر از نظامیان خارجی در مناطق مختلف افغانستان درگیر نبرد با شورشیان هستند که با ازدیاد حملات، تلفات نظامیان بین‌المللی رو به افزایش گذاشته است.

هم زمان با افزایش قربانیان جنگ و بالا رفتن هزینه‌های هنگفت حضور این نیروها، آمریکا به عنوان کشوری که بیشترین نیرو را به افغانستان اعزام داشته، اعلام کرده است در اواسط سال ۲۰۱۱ روند تدریجی خروج نظامیان این کشور آغاز خواهد شد.

شاخص‌های علمی
سرمقاله امروز روزنامه جمهوری اسلامی با عنوان «تقویت رویش‌های علمی انقلاب» به تحسین فعالیت‌های علمی متخصصان ایرانی پرداخته است.

در بخشی از این سرمقاله آمده است: «پس از گذشت سی و یکسال از پیروزی انقلاب اسلامی کشور ما اکنون در زمینه شاخص‌های علمی به پیشرفتهای قابل توجهی نائل آمده و از لحاظ تربیت نیروهای انسانی کارآمد، به موفقیت‌های بزرگی دست یافته است. درحال حاضر دانشگاه‌های کشور سالانه حدود نیم میلیون فارغ‌التحصیل دارند که از این تعداد حدود ۴۰ هزار نفر دارای تحصیلات تکمیلی و آماده ارائه کارپژوهش هستند.»

به نوشته این روزنامه، «این پیشرفت‌های علمی آنچنان سریع بود که حتی در محافل وابسته به قدرت‌های جهانی این سئوال را برجسته کرده است که چگونه علیرغم اعمال همه گونه تحریم دانشمندان ایرانی توانسته‌اند به این همه نوآوری‌ها و خلاقیت‌ها دست یابند.»

جمهوری اسلامی در سرمقاله خود افزوده است: «هر چند مسیری طولانی تا رشد علمی پایدار وجود دارد و ولی ما با افتخار اعلام کرده‌ایم و جهانیان نیز رفته رفته با مشاهده واقعیت‌های مربوط به این پیشرفت‌ها به این نتیجه رسیده‌اند و چاره ای غیر از اعتراف به این واقعیت ندارند.»

متن کامل سرمقاله

تغییرات مکرر
سرمقاله امروز روزنامه مردمسالاری با عنوان «رویکرد تبادل سوخت یا شروع غنی‌سازی ۲۰ درصد؟» درباره اظهارات مقام‌های جمهوری اسلامی مرتبط با پرونده هسته‌ای ایران نوشته شده است.

سرمقاله نویس مردمسالاری نوشته است: «احمدی‌نژاد در آخرین گفت وگوی تلویزیونی خود اظهار داشته اند که مبادله بخش اعظمی از دستاورد هسته‌ای کشور ایرادی ندارد، زیرا نظر افرادی که سوپر انقلابی شده‌اند و گفته‌اند ممکن است غرب همچون گذشته به وعده خود وفا نکند، فاقد وجاهت است.»

به نوشته این روزنامه، «در دولت اصولگرا در واقع نه تنها از تغییر مناسبات دوران خاتمی در جهت خاموش ساختن مناقشات استفاده مثبتی نشد، بلکه مسیری طی شد که ظرف چهار سال گذشته، طرف‌های مذاکره با کشورمان گام به گام به وحدت نظر برای تداوم چالش دست یافتند.»

مردمسالاری در ادامه آورده است: «دلیل تغییرات مکرر اظهارات مقامات مسوول در کشورمان در مورد غنی‌سازی چیست که از یک سو متکی از فراهم آمدن زمینه تبادل سوخت خبر می‌دهد و همان زمان لاریجانی تلا ش غرب برای دریافت مواد غنی‌سازی شده را کلاهبرداری سیاسی توصیف می‌کند و پس از آن، احمدی‌نژاد ناگهان از غنی‌سازی ۲۰ درصدی در کشور خبر می‌دهد.»

متن کامل سرمقاله

درس بحران جهانی
سرمقاله امروز روزنامه دنیای اقتصاد با عنوان «یک پیام تورمی» هم درباره وضعیت اقتصادی ایران نوشته شده است.

در ابتدای این سرمقاله نوشته شده است: «بانک مرکزی در آخرین گزارش خود، میزان رشد شاخص بهای کالاها و خدمات مصرفی در مناطق شهری ایران در دی ماه را اعلام نمود. بر این اساس، شاخص مزبور در دی ماه امسال نسبت به ماه مشابه سال گذشته ۸.۷ درصد رشد نمود.»

این روزنامه در ادامه افزوده است: « از آنجا که در یک سال گذشته بازار مسکن در وضعیتی رکودی قرار داشت، به همین دلیل بهای اجاره مسکن نه تنها افزایش نداشته که در برخی نقاط حتی با کاهش هم مواجه بوده است و از آنجا که در سبد کالاهای‌اندازه‌گیری تورم، بخش مسکن وزن بالایی را به خود اختصاص می‌دهد، اثر آن در میانگین، قابل توجه است.»

به نوشته دنیای اقتصاد، «درسی است که بحران جهانی اقتصاد در سال اخیر برای همگان داشت و آن این است که گاهی اوقات کمبود نقدینگی می‌تواند ناشی از بحران اعتماد میان فعالان اقتصادی باشد که در این صورت مسوولان می‌توانند با شناسایی عوامل موثر بر کاهش اعتماد در میان فعالان اقتصادی، راه‌حل‌ها و روش‌های موجود را مورد ارزیابی مجدد قرار دهند.»

متن کامل سرمقاله

سایر مطبوعات:
سرمقاله امروز روزنامه قدس با عنوان «رویکرد جدید هسته‌ای ایران»

سرمقاله امروز روزنامه وطن امروز با عنوان «۲۲ بهمن خنثی‌کننده توطئه مستکبران»

سرمقاله امروز روزنامه رسالت با عنوان «انقلاب اسلامی، امنیت و اقتدار ملی»

سرمقاله امروز روزنامه کیهان با عنوان «شاخص شما چیست؟!»

ابتکار:
● وزیر ارتباطات: اختلال در اینترنت و پیام کوتاه سیاسی نیست
● خوشه‌بندی منتفی شد
● پروژه ترور خاتمی
● حسن خمینی: اعتراض جدی دارم

ابرار:‌
● فیلم‌هاى پرفروش در جشنواره فجر حضور نداشتند
● صدا و سیما جشن وحدت یا جشنواره تفرقه
● متکی پیشنهاد جدیدی ارایه نکرده است
● تهاجم رسانه‌اى ازبکستان به کشورهاى همسایه

اعتماد:
● آماده‌باش برای غنی‌سازی ۲۰ درصدی
● موافقان و مخالفان کنترل ایمیل و پیامک در مجلس
● خط فقر را ۹۰۰ هزار تومان می‌دانیم
● نامه سیدحسن خمینی به ضرغامی منتشر شد

ایران:
● بازار شب عید در کنترل ۱۰ هزار بازرس
● خوشه‌بندی‌ها کنار گذاشته می‌شود
● دستور غنی‌سازی ۲۰ درصد صادر شد
● عیدی کارکنان ۳۰۰ هزار تومان تعیین شد

تفاهم
● تصویب اساسنامه سازمان هدفمندی یارانه‌ها
● احمدی‌نژاد: غنی‌سازی ۲۰ درصدی اورانیوم را آغاز کنید
● سرمایه‌گذاری بانک ملت در میدان گازی کیش
● مرگ سالانه ۱۶۷ هزار نفر بر اثر بیماری قلبی

تهران امروز
● اختلالات اینترنت و پیامک به روایت وزیر
● خداحافظ خوشه
● قدردانی ۲۱۶ نماینده از دکتر قالیباف
● دو نامه متفاوت خطاب به ضرغامی

جام جم:
● عزت‌الله انتظامی اعتماد کردم زندگی واقعی‌ام فیلم شد
● اسرائیل در سراشیبی زوال قرار دارد
● دستور رئیس جمهور برای آغاز غنی‌سازی ۲۰ درصدی
● ترابی: شعر، سهمش را از کتاب سال می‌گیرد

رسالت:
● ۲۲ بهمن ملت حرف نهایی را خواهد زد
● غنی‌سازی ۲۰ درصد را آغاز کنید
● پیشرفت هسته‌ای ایران مهر تأییدی بر برآورد اطلاعات ماست
● وزیر بازرگانی: ورود ۹۹ قلم کالا ممنوع شد

دنیای اقتصاد:
● گشایش در فروش املاک دولتی
● دستور غنی‌سازی ۲۰ درصدی
● خوشه‌بندی کنار گذاشته شد
● نامه بودجه‌ای پارلمان خصوصی

کیهان:
● خوشه‌بندی منتفی شد همه یارانه می‌گیرند
● عملیات موساد برای ترور ۱۳ عضو ارشد حماس لو رفت
● اسرائیل در سراشیبی تند نابودی است
● غنی‌سازی ۲۰ درصدی اورانیوم در ایران آغاز شد

مردمسالاری:
● اساسنامه انجمن اولیا و مربیان ۴۰ سال عقب است
● ‌اسرائیل در سراشیبی تند افول و زوال حرکت می‌کند
● انتقاد از مشابه سازی تاریخی در صدا و سیما
● جواد لاریجانی: هرگز سران اعتراضات را به ارتباط با بیگانگان متهم نمی‌کنم

وطن امروز
● احمدی‌نژاد دستور غنی‌سازی ۲۰ درصدی را صادر کرد
● دخالت برخی عناصر با سابقه اطلاعاتی در آشوب‌های عاشورا
● خوشه‌بندی منتفی شد
● تقدیر مجلس از صدا و سیما

گفتگوهای روز:
● روزنامه اعتماد در شماره امروز خود گفتگوهایی با جعفر شجونی، داریوش قره‌زاد و مرجان بصیری منتشر کرده است.

منوچهر متکی، وزير امور خارجه‌ی جمهوری اسلامی، روز جمعه در کنفرانس امنيتی مونيخ گفته است: «زمينه‌های لازم برای مبادله‌ی اورانيوم غنی‌شده با عيار پايين با سوخت اتمی مورد نياز راکتور تحقیقاتی تهران در آينده‌ی نه‌چندان دور فراهم شده است.» آقای متکی گفته است که جمهوری اسلامی ميزان چنين مبادله‌ای را بر مبنای نيازهاي‌اش تعيين می‌کند اما مشخص نیست که آمریکا و کشورهای غربی با این شرایط مطرح‌شده از سوی ایران موافقت کنند.

قبلا هم علی لاریجانی، رييس مجلس که پیش از این رهبری هیأت ایرانی در مذاکرات اتمی را بر عهده داشت، برخى از نمايندگان اصول‌گراى مجلس، هم‌چنين مير حسين موسوى، از رهبران مخالفان در ايران با چنين پيش‌نهادى مخالفت كرده بودند. برای بررسی این موضوع در گفتگویی با محمدرضا تقی‌زاده کارشناس انرژی سووال کردم که چرخش جدید دولت اقای احمدی‌نژاد یک عقب‌نشینی و یا بازی سیاسی دیگر برای وقت‌کشی است؟

به‌هیچ‌وجه عقب‌نشینی یا تغییر سیاست هم نیست و حتی هدف وقت‌کشی را هم در این شرایط نمی‌تواند تأمین کند؛ به‌نوعی سرگردانی دیپلماسی ایران در برخورد با روی‌دادهای خارجی یا فشارهایی است که به ایران تحمیل می‌شود.

محمدرضا تقی‌زاده: «چین و روسیه سیاست‌های رسمی‌شان پیش‌گیری از تبدیل ایران به قدرت اتمی است، آن‌ها هم مخالف با غنی‌سازی اورانیوم در ایران هستند، و این سیاست را به‌روشنی اعلام کرده‌اند»

حتی اعزام آقای متکی برای رفتن به کنفرانس مونیخ، در آخرین ساعت‌ها پیش از آغاز جلسه‌ی کنفرانس امنیتی مونیخ صورت گرفت. بنابراین نشان‌دهنده‌ی آن است که تغییر سیاستی نبوده و ایران تنها متوسل به یک نوع عکس‌العمل شده، عکس‌العمل برای برخورد با فشارهای روزافزونی که علیه ایران در جامعه‌ی جهانی می‌شود.

یکی از شرایط ایران در پذیرش این پیش‌نهاد مبادله‌ی مرحله‌ای مواد هسته‌ای دو طرف است. در حالی که آژانس بین‌المللی انرژی اتمی خواستار مبادله‌ی هم‌زمان اورانیوم غنی‌شده‌ی ایران با سوخت هسته‌ای است. این از نظر تکنیکی چه اهمیتی دارد؟

جامعه‌ی جهانی و آژانس بین‌المللی انرژی اتمی از ایران می‌خواهند که در حدود ۷۵ درصد از اورانیوم غنی‌شده که با غلظت سه و نیم درصد در اختیار دارد از ایران خارج شود، چون تصور می‌شود با تبدیل این اورانیوم و افزایش غلظت آن ایران قادر به ساختن بمب اتمی خواهد شد.

ایران می‌خواهد این کار را به‌صورت مرحله‌ای انجام دهد که در قبال ارسال بخشی از اورانیوم غنی‌شده‌ی خود به خارج، سوخت اتمی برای رآکتور آزمایش‌گاهی تهران، به‌علاوه‌ی مواد خام برای ادامه‌ی غنی‌سازی اورانیوم بگیرد که این دو هدف کاملاً با هم فرق می‌کنند.

مساله‌ی اصلی در انجام این معامله، حجم اورانیوم مورد مبادله است. یعنی ایران تنها راضی به ۱۰ تا ۱۵ درصد ارسال اورانیوم غنی‌شده‌ی خود به خارج است، حال آن‌که دنیای خارج متمایل به خارج‌کردن ۷۵ درصد از اورانیوم غنی‌شده‌ی ایران است و این تفاوت باعث می‌شود که دو طرف هم‌چنان از هم دور بمانند و شانس دست‌رسی به توافق، علی‌رغم گفته‌های آقای احمدی‌نژاد و آقای متکی در شب‌های گذشته بسیار بسیار کم باشد.

در مورد حجم اورانیوم صحبت‌شده، ارسال کم‌تر از آن با مخالفت شدید آمریکا روبه‌رو می‌شود، که شک کشورهای غربی نسبت به حسن نیت ایران را قطعی می‌کند، آیا به نظر شما ایران هیچ قصدی برای این مبادله ندارد؟

دقیقا همین‌طور است. آقای احمدی‌نژاد در یک گفتگوی بسیار خودمانی در تلویزیون به مخاطب خود گفت، من به دوستان‌ام گفته‌ام در مورد جای معامله می‌توانیم رضایت دهیم و اگر خلف وعده کردند ثابت می‌کنیم که حق با ما است. بنابراین این شرط را ایشان برداشتند. در مورد زمان هم گفتند به جای چند مرحله به یک مرحله راضی هستیم.

محمود احمدى‌نژاد، رييس‌جمهوری اسلامى، روز چهارشنبه در يك چرخش تازه درباره‌ی سياست مبادله‌ی اورانيوم كم‌غنى‌شده‌ی این کشور اعلام كرد که ايران آماده است تا سوخت سه و نيم درصدى خود را به خارج ارسال كند. سخنان آقای احمدی‌نژاد با انتقاد محافل تندرو در ایران از جمله روزنامه‌ی کیهان روبه‌رو شده که آن را مخالف با نظریات آیت‌الله علی خامنه‌ای، رهبر جمهوری اسلامی، خوانده‌اند

در حالی که هر دو شرط عنوان‌شده، پیش‌شرط‌های بی‌اهمیتی بوده است، آن چیزی که اهمیت دارد حجم اورانیومی است که ایران راضی به معامله خواهد شد، اصل معامله بر سر این نیست که ایران برای رآکتور آزمایش‌گاهی اسقاطی ۴۰ساله‌اش در تهران سوخت اتمی تهیه کند. این برای ایران مهم نیست، مورد توجه‌ی دنیای خارج هم نیست.

اصل معامله موضوع خارج‌کردن اورانیوم غنی‌شده‌ای است که ایران در اختیار دارد. ایران برای دست‌پیداکردن به این اورانیوم میلیاردها دلار سرمایه‌گذاری کرده، سال‌های دراز وقت صرف آن کرده و هدف‌های امنیتی پشت این برنامه بوده است و هنوز وجود دارد. بنابراین اگر انجام اصل معامله امکان‌پذیر نباشد، نزدیک‌کردن دو نقطه‌نظر به‌هیچ‌وجه امکان‌پذیر نیست.

آمریکا می‌خواهد این اورانیوم، به دلیل قابلیت تبدیل این اورانیوم به یک یا دو بمب اتمی، از ایران خارج شود و ایران راضی به انجام این کار نخواهد شد. پیش‌شرط‌هایی که می‌گذارد فقط به منظور تأخیر در گفتگو و پیش‌گیری از انجام معامله است.

آقای متکی و آقای احمدی‌نژاد در شب‌های پیش به این موضوع کم‌ترین اشاره‌ای نکردند و نگفتند که راضی هستند چه حجمی اورانیوم از ایران خارج شود. اگر به این سووال پاسخ دهند وضعیت امیدوار یا ناامیدبودن از این معامله روشن خواهد شد.

به نظر شما در نهایت این مساله به شورای امنیت کشیده خواهد شد؟

بی‌تردید. برای این‌که جامعه‌ی جهانی برای پیش‌گیری از برخورد نظامی مجبور به انجام عملی است. تا حال تلاش‌ها برای انجام این کار، یعنی اعمال تحریم‌های بیش‌تر، و افزودن فشارها علیه ایران متوجه‌ی ایجاد هماهنگی در جامعه‌ی جهانی شده است.

چین، در طول سه‌ماه گذشته، بعد از آن‌که روسیه به باقی اعضای ثابت شورای امنیت پیوست و از برنامه اتمی ایران جدا شد، تنها مانع جلوگیری از هماهنگی در جامعه‌ی جهانی و اعمال تحریم‌های بیش‌تر علیه ایران بوده است.

حال این توجه به سمت چین است و انتظار می‌رود که چین برای آن‌که در انزوا قرار نگیرد و فشارهای بیش‌تری علیه آن، به‌خصوص از جانب آمریکا اعمال نشود، با دیگر اعضای شورای امنیت هم‌راه شود؛ بنابراین انتظار می‌رود در روزهای آینده گروه «پنج به‌علاوه‌ی یک» جلسه‌ای داشته باشند و متعاقب این جلسه،که شکل مشورتی دارد شورای امنیت برای بررسی اعمال تحریم‌های بیش‌تر علیه ایران تشکیل جلسه دهد.

موضع چین و روسیه در مقابل این شرط ایران، برای حجم ارسال اورانیوم غنی‌شده چه خواهد بود؟

چین و روسیه سیاست‌های رسمی‌شان پیش‌گیری از تبدیل ایران به قدرت اتمی است، آن‌ها هم مخالف با غنی‌سازی اورانیوم در ایران هستند، و این سیاست را به‌روشنی اعلام کرده‌اند. ولی می‌گویند برای دست‌رسی به این هدف، یعنی مانع‌شدن ایران از ادامه‌ی غنی‌سازی و خارج‌کردن این حجم اورانیوم از داخل به خارج، می‌توان از راه دیپلماسی به نتیجه رسید.

دنیای خارج با توجه به تاریخچه‌ی حداقل یک سال گذشته، که ایران از انجام این کار طفره رفته، می‌گوید شانسی برای دیپلماسی باقی نمانده است. اما چین اصرار دارد که ممکن است هم‌چنان شانس‌هایی وجود داشته باشد.

این چیزی است که آقای متکی در شب گذشته بر آن تأکید بسیار داشتند، که شانسی برای گفتگو وجود دارد. در حالی که عملاً نقطه‌نظرها از هم دور هستند و بر خلاف گفته‌های آقای متکی، هیچ نزدیکی‌ای تا به حال بین دو طرف ایجاد نشده است، به دلیل آن‌که ایران در سیاست‌های خود تغییری نداده است.

این موضع جدید آقای احمدی‌نژاد و آقای متکی با هماهنگی آیت‌الله خامنه‌ای بوده یا ممکن است مانند بار قبل با مخالفت ایشان رو به‌رو شود؟

ممکن است که با توافق ایشان صورت گرفته باشد. در حال حاضر رژیم ایران و دولت ایران تحت فشارهای زیادی هستند، هم از جانب جامعه‌ی جهانی و هم از داخل، بنابراین باید به‌نوعی در مقابل این فشارها عکس‌العمل نشان دهند، این عکس‌العمل نشان‌دهنده‌ی تغییر سیاست نیست، بل واکنش‌های لحظه‌ای است و هنوز خود را مجبور به تغییر سیاست نمی‌بینند برای این‌که خطر را از خارج جدی تلقی نمی‌کنند و هنوز امیدوار هستند چین در آخرین فرصت‌ها این مرحله را کمی به عقب برگرداند.

فرح شریعت، شیرزن ایرانی که بیش از ۲۵ سال است ساکن هلند است؛ به‌تازه‌گی بنیادی تاسیس کرده است که هدف از تاسیس این بنیاد کمک به هم‌وطنان‌اش در ایران است، هم‌وطنانی که مبتلا به بیماری «ای‌ال‌اس» هستند.

با خانم فرح شریعت گفت‌وگوی تلفنی پیرامون این بنیاد و چگونگی فعالیت آن داشتم و ابتدا از ایشان خواستم درباره‌ی بیماری ای‌ال‌اس اطلاعاتی به ما بدهند.

بیماری «ای‌ال‌اس» بیماری بدخیم و لاعلاجی است که سلول‌های سلسله اعصاب رابط مغز و ماهیچه‌ها را به‌تدریج از کار می‌اندازد. در نتیجه علایم مغزی به ماهیچه‌ها نمی‌رسند. ماهیچه‌ها به‌تدریج لاغرتر و کم‌قدرت‌تر می‌شوند تا سرانجام کارآیی‌شان را کاملآ از دست می‌دهند.

فرح شریعت، موسس بنیاد «ای‌ال‌اس» در هلند

به قول همسرم این بیماری چهار «ت» را از کار می‌اندازد؛ تحرک، تکلم، تناول و تنفس. در واقع این‌ها موارد اساسی این بیماری می‌باشند که منجر به فلج‌شدن کامل بدن بیمار می‌شود.

این بیماری هم‌راه با درد نیست. هم‌چنین حواس پنج‌گانه‌ی بیمار - بینایی، شنوایی، بویایی، چشایی و لامسه - و دستگاه گوارش و مثانه آسیبی نمی‌بینند. بیمار تا آخرین لحظه هوش و حواس کامل خودش را دارد. در نتیجه از آن‌چه که در اثر بیماری بر جسم‌اش تاثیر می‌گذارد هشیار و آگاه است.

سرعت پیش‌رفت این بیماری در افراد متفاوت است. در کشورهای اروپایی طول عمر این بیماران را به‌طور متوسط بین ۳ تا ۵ سال پیش‌بینی می‌کنند ولی تا آن‌جا که ما اطلاع داریم این نسبت در کشورهایی چون ایران بسیار کوتاه‌تر است؛ بین ۶ ماه تا یک‌سال و نیم تخمین زده شده است. البته موارد استثنایی هم وجود دارد که گاه فرد مبتلا به این بیماری می‌تواند سالیان سال زنده بماند.

شنیده‌ام که شما بنیادی تشکیل داده‌اید که قرار است به بیماران «ای‌ال‌اس» در ایران کمک‌رسانی کند؛ درباره‌ی این بنیاد توضیحاتی بفرمایید.

بالون یاری‌دهنده‌ی شش، برای بیماران مبتلا به ای‌ال‌اس

این بنیاد، بنیاد تازه‌تاسیسی‌ست که هدف آن کمک‌رسانی به بیماران ای‌ال‌اس در ایران است. این‌که می‌گویند «می‌شود از فاجعه‌ای که برای‌تان اتفاق می‌افتد یک ایده و هدف ارزش‌مند بسازید» بر همین اساس من و دختران‌ام تصمیم گرفتیم از این فاجعه‌ای که ما را در بر گرفته است آن را به یک حرکت مثبت برای کمک به مردم‌مان تبدیل کنیم و به مدد مبتلایان به این بیماری بدخیم در وطن‌مان ایران بشتابیم.

چه‌طور شد که تصمیم گرفتید به بیماران داخل ایران کمک کنید و بودجه‌ی این بنیاد چه‌طور تامین می‌شود؟

زمانی که تشخیص داده شد همسرم مبتلا به بیماری ای‌ال‌اس است ما جهت کسب اطلاعات بیش‌تر دنبال سایت و منابع اطلاعاتی به زبان فارسی بودیم ولی هر چه گشتیم متاسفانه موفق نشدیم. از آن گذشته از همان ابتدای بیماری همسرم، خانه‌ی ما به‌تدریج از دستگاه‌های مختلفی پر شد که همسرم برای ادامه‌ی زندگی به این وسایل احتیاج داشت.

بالابر خانگی، برای بیماران مبتلا به ای‌ال‌اس

طبعآ با پیش‌رفت بیماری، هر روز به تعداد این دستگاه‌ها اضافه می‌شود. اگر خانه‌ی ما را ببینید بیش‌تر شبیه بیمارستان یا مرکز توان‌بخشی است. از صندلی چرخ‌دار گرفته تا صندلی دوش، بالابر، تخت مخصوص، دستگاه تنفس، دستگاه مکالمه و سایر دستگاه‌های بزرگ و کوچک و امکانات دیگری که در اروپا برای این بیماران ساخته شده است.

درست است که این بیماری هول‌ناک و وحشت‌ناک است اما از همان ابتدا که این امکانات را در اختیار گرفتیم همه‌اش به این فکر می‌کردم چه بلایی بر سر بیماران و خانواده‌های‌شان می‌آید، بیمارانی که در کشورهایی مانند ایران هستند و امکانات ما را ندارند.

به همین جهت ما نخست، اقدام به ایجاد یک سایت اطلاعاتی برای این بیماران کردیم چون منابع اطلاعاتی به زبان فارسی در اختیار بیماران ساکن ایران وجود نداشت. به‌تازه‌گی هم که بنیاد ما رسمآ تشکیل و تاسیس شده است.

صندلی چرخ‌دار، برای بیماران مبتلا به ای‌ال‌اس

هزینه و بودجه‌ی این بنیاد، مثل سایر بنیادهای نیکوکاری، بر روی کمک‌های مردمی استوار خواهد بود. هم‌چنین کمک سایر بنیادها و موسساتی که در این زمینه‌ها آماده‌ی کمک به چنین اهدافی هستند.

ما در این رابطه در تلاش هستیم که نه‌تنها در هلند بل‌که در سایر کشورهای اروپایی بتوانیم کمک‌هایی جمع‌آوری کنیم. ملاقات‌هایی هم در این زمینه انجام گرفته؛ از جمله چند وقت پیش با یک بنیاد بلژیکی ملاقات داشتیم که حاضرند یک سری امکانات در اختیار بیماران ای‌ال‌اس ایران بگذارند.

حداکثر کمکی که به هر بیمار می‌کنید در چه حد هست؟

آن‌چه که ایده‌آل ما هست این است که ما هیچ محدودیتی در کمک‌رسانی به بیماران نخواهیم داشت. حتی امیدواریم با توجه به شرایط خانوادگی بیمار به آن‌هایی که نیازمند هستند کمک مالی نیز بکنیم. چون می‌دانم کسی که نان‌آور خانه است وقتی به این بیماری مبتلا شود مشکلات بسیاری برای خانواده‌ی او ایجاد می‌شود.

کمک‌رسانی برای ما هیچ محدودیتی ندارد. هر چه که از دست‌مان بر بیاید خواهیم کرد. ما در پی آن هستیم پس از رفع مشکلات حمل و نقل و گمرک، بتوانیم یک سری وسایل را به بیمارانی که امکان تهیه‌ی این وسایل را ندارند برسانیم.

تخت الکترونیکی، برای بیماران مبتلا به ای‌ال‌اس

آیا شما در ایران پایگاهی دارید که پل ارتباطی بین شما و بیماران نیازمند باشد؟


ما با چند پزشک متخصص مغز و اعصاب و هم‌چنین با چند دکتر توان‌بخشی در ارتباط هستیم. هدف‌مان این است که از کانال همین دکترها و متخصصین بتوانیم به بیماران دست‌رسی داشته باشیم.

ما برای ارتباط با بیماران وب‌سایت داریم. تا حالا هم کم و بیش تماس‌هایی از سوی بیماران صورت گرفته است. ولی با توجه به شرایط اجتماعی ایران ما انتظار نداریم که همه از طریق اینترنت با ما در تماس باشند.

قرار است این کمک‌رسانی از چه زمانی آغاز شود؟

می‌شود گفت کمک‌رسانی آغازه شده منتهی در حد گسترده نبوده. چون بنیاد ما رسمی نبوده. کمک‌رسانی در حد رساندن دارو به بیماران بوده است. برای این بیماری تنها یک نوع دارو هست که باعث می‌شود - به گفته‌ی پزشکان این‌جا - تا مدتی مثلآ بین ۳ تا ۶ ماه عمر بیمار را طولانی‌تر کند.

صندلی حمام، برای بیماران مبتلا به ای‌ال‌اس

قرصی هست برای جلوگیری از پیش‌رفت بیماری. چنین داروهایی به بیماران رسانده‌ایم. هم‌چنین کمک‌های عاطفی داشته‌ایم. امیدواریم از این پس کمک‌های مادی‌مان جدی‌تر و بیش‌تر شود.

ممکن است بین شنوندگانی که صدای شما را میشنوند عدهای باشند که مایل باشند به این بنیاد کمک مالی کنند. آیا شماره حسابی در این خصوص دارید؟

همان‌طور که گفتم، وب‌سایت داریم که آدرس ایمیل‌های ما و هم‌چنین شماره‌ی حساب در آن وب‌سایت هست. اما با وجود این، شماره‌ی حسابی که در نظر گرفته‌ایم تا افراد خیر به بنیاد کمک کنند این است:

BANK NR.: 15.70.54.985
IBAN/SEPA NR.: NL27RABO0157054985

BIC NR.: RABONL2U

BANK: Rabo bank

از آن‌جایی که خودم از نزدیک این بیماری را دیده‌ام، می‌بینم که چه‌طور نه‌تنها زندگی همسرم که بیمار است را دگرگون کرده بل‌که زندگی خودم و بچه‌های‌ام را هم از این‌رو به آن‌رو کرده است. می‌دانم این بیماری هول‌ناک چه‌گونه هست و چه‌طور ذره‌ذره جسم بیمار را که کاملآ هشیار و آگاه هست را به حصار می‌کشد و نابود می‌کند.

در واقع این بیماری هم‌راه با بیمار، افراد دیگر خانواده را هم به نابودی می‌کشاند. به همین دلیل با تمام قدرت و توان‌ام در این راه تلاش خواهم کرد که تا جایی که می‌توانم این بیماران را تنها نگذارم و کمک‌شان کنم. اما آن‌چه که مسلم است، این کار به‌تنهایی میسر نخواهد بود. به همین خاطر از تک‌تک هم‌وطنان، چه در داخل ایران و چه خارج از ایران، می‌خواهم که ما را یاری کنند.

وقتی پیشنهاد ساختن یک سری برنامه جدید فلسفی را به زمانه دادم، استقبال زیادی از آن شد. اما قدم بعدی موضوع برنامه بود که قبل از هر توضیحی در یک کلمه آن را خلاصه کردم: اخلاق.

معلوم بود که باید توضیح می‌دادم منظورم چیست و قرار است چه موضوعاتی را در این برنامه بررسی کنم. وقتی صحبت از اخلاق می‌شود خیلی‌ها با این تصور که منظور اصلی نصیحت و پند و اندرز است، موضع دفاعی می‌گیرند. به همین دلیل قبل از هر چیزی به سراغ چند نفر رفتم و از آنها پرسیدم تصورشان از اخلاق چیست؛ وقتی از اخلاق حرف می‌زنند دقیقا چه چیزی در ذهن دارند. این سوال تنها یک نظرخواهی کوچک از غیرمتخصص‌ها بود برای اینکه بدانم عقل سلیم و قضاوت و حس عام از اخلاق چیست. پاسخ‌های خیلی خوبی گرفتم که نشان می‌داد پیش‌داوری بسیار ساده‌انگارانه‌ای است اگر فکر کنیم اخلاق تنها در نصحیت‌های از بالا به پایین خلاصه می‌شود.

وفاداری به حقیقت، تاکید بر روی مجرد بودن اخلاق و تلاش برای دستیابی به سود شخصی توصیف‌هایی از اخلاق بود که در پاسخ به سوالم گرفتم. یک تعریف دیگر اخلاق را چارچوبی‌ می‌دانست برای تعامل با هم‌نوع و فراتر از آن تعامل با جهانی که در آن زندگی می‌کنیم. یکسان رفتار کردن با آدمهای متفاوت در موقعیت‌های مشابه تعریفی بود در مقابل این توصیف که اخلاق مجموعه‌ای از حد و حدود تعریف شده است که در زمان و مکان و از آدمی به آدم دیگر تغییر می‌کند. یکی دیگر از پاسخ‌ها اخلاق را بیشینه کردن منافع شخصی در بلند مدت تعریف کرده بود، با این توضیح که این مدت لزوما محدود به عمر فرد نیست. اما در پاسخی دیگر تاکید بر این بود که همین سود شخصی نیز باید شفاف باشد و در یک تعامل دوجانبه، طرفین بدانند هر کدام چه نفعی می‌برند. در تعریفی دیگر اخلاق به موضع گیری درباره درستی یا نادرستی یک رفتار، گفتار و یا یک رویداد اطلاق شده بود. مطابق انتظار در این تعریف‌ها به بحث‌هایی درباره هنجارها و بایدهاو نبایدها نیز اشاره شده بود.

هر کدام از این تعریف‌ها را می‌توان در چارچوب نظریه‌های اخلاقی و فلسفی مشخصی که فلاسفه ارائه‌ کرده‌اند قرار داد. در واقع اگر بدانیم وقتی فلیسوف‌ها از اخلاق حرف می‌زنند از چه حرف می‌زنند، تصویر بهتری از اخلاق و موضوعاتی که در آن مورد بحث قرار می‌گیرد خواهیم داشت. موضوعاتی مثل اینکه آیا انسان ذاتا خوب یا ذاتا بد است؟ آیا امر اخلاقی مطلق وجود دارد؟ آیا بنیان رفتارهای انسان لذت است؟ آیا آدم‌ها در هر رفتاری به دنبال سود شخصی خود هستند؟ سوال‌هایی از این دست موضوع اخلاق هستند که خود در کنار معرفت‌شناسی، متافیزیک و منطق یکی از شاخه‌های فلسفه به شمار می‌رود.

از طرف دیگر هر کدام از ما در زندگی روزمره نمی‌توانیم از درگیر شدن در مسائل اخلاقی اجتناب کنیم، زیرا آنچه انجام می‌دهیم یا انجام نمی‌دهیم همواره این قابلیت را دارد که مورد ارزیابی اخلاقی قرار گیرد. هر کس در هر موقعیتی به این فکر کند که آیا "باید" عملی را انجام دهد، آگاهانه یا غیرآگاهانه درگیر یک مسئله اخلاقی شده است. بنابراین اخلاق درباره انتخاب‌هاست، انتخاب‌هایی که بر سر دوراهی صورت می‌گیرند. مسئله‌های اخلاقی وضعیت‌های دشواری هستند که در آنها تنها دو شق وجود دارد، وجود یا عدم، بودن یا نبودن، درست یا غلط. در واقع قرار گرفتن در مقابل یک مسئله اخلاقی به این معناست که باید انتخاب کنیم آیا عملی را انجام می‌دهیم یا نه، آیا رفتاری را جایز می‌دانیم یا نه، آیا اگر در شرایط مشابه بودیم آن رفتار را انجام می‌دادیم یا نه. برای همین مسئله اخلاقی وضعیت دشوار انتخاب بین دو گزینه است. سوال‌های دشواری مانند اینکه اگر به جای خلبان بمب‌افکنی که هیروشیما را بمباران کرد بودید چه می‌کردید. چنین سوال‌هایی در حوزه اخلاق عملی قرار می‌گیرند که موضوع اصلی این سری برنامه است.

هدف آن است که در این مجموعه برنامه تعدادی از مسائل اخلاقی معرفی و بررسی شوند. در هر قسمت مسئله‌ای مطرح خواهد شد که تنها دو جواب دارد، آری یا نه؛ اما راه رسیدن به این پاسخ‌ها به همین کوتاهی و سادگی نیست. در پس هر انتخاب بحث‌های مفصل فلسفی و اخلاقی قرار دارد که در هر قسمت بررسی خواهد شد. در پایان نیز قرار نیست مانند هندسه و ریاضیات پاسخنامه‌ای از جواب‌های درست در اختیار مخاطب قرار گیرد که برای مثال اگر یکی از دو شق را انتخاب کند رفتار یا اندیشه‌اش اخلاقی یا غیراخلاقی باشد. در این مجموعه برنامه‌ قرار است مهارت و روش‌های اندیشیدن به مسائل اخلاقی را یاد بگیریم.

در هر قسمت از این مجموعه و با هر مسئله این موضوع مورد بحث قرار می‌گیرد که اگر یکی از دو راه مورد نظر را انتخاب می‌کنیم، پایه‌های اخلاقی و فلسفی این انتخاب و همچنین پیامد‌هایش چه چیزهایی هستند. درست به همین دلیل هر مسئله گشایش یک بحث است که بحث‌های بعدی و نظر مخاطب را نیاز دارد. به همین منظور در هر برنامه مسئله آن قسمت به صورت نظرسنجی‌ای مطرح می‌شود که خواننده‌های سایت زمانه فرصت دارند تا انتشار قسمت بعدی برنامه در آن نظرسنجی شرکت کنند. این سری برنامه "خرمگس آتن" نام دارد که از لقب سقراط فیلسوف یونان باستان گرفته شده است، به این دلیل که با سوال‌های بسیارش در مورد بنیان‌های ساده‌ترین مفاهیم زندگی روزمره مردمان روزگار خود را کلافه کرده بود.

منابع:

Entry of 'Ethics' from The Cambridge Dictionary of Philosophy, edited by Robert Audi

A Companion to Ethics, edited by Peter Singer

آیت‌الله علی‌محمد دستغیب، از مراجع تقلید، با انتقاد از عملکرد نهاد‌های تحت نظر ولی‌فقیه گفت که «نمی‌شود فقط یک شخص عهده‌دار مملکت» باشد و قانون، «کنار» گذاشته شود.

به گزارش وب‌سایت این مرجع تقلید، آقای دستغیب که در جمع گروهی از فرهنگیان شیراز سخن می‌گفت، افزود، یک مجتهد و فقیه عادل، باید «میدان‌دار» باشد و «یک نفر نمی‌تواند ۷۰ میلیون را اداره بکند.»

آیت‌الله علی‌محمد دستغیب

این مرجع تقلید در ادامه اظهارات خود از عملکرد شورای نگهبان، صدا و سیما، قوه قضائیه، سپاه پاسداران، پلیس و ارتش در ماه‌های اخیر انتقاد کرد و گفت: «امروز تمام امور مملکت از طریق سپاه و نیروی انتظامی صورت می‌گیرد و مردم هیچ نظر و اراده‌ای ندارند.»

آقای دستغیب از جمله مراجع تقلیدی است که بارها به نتیجه انتخابات و رخداد‌های پس از آن اعتراض کرده و از مقام‌های جمهوری اسلامی خواسته که در نحوه برخورد با معترضان تجدید‌نظر کنند.

مواضع این مرجع تقلید، خشم محافظه‌کاران نزدیک به دولت را برانگیخته است، به طوری که دفتر و خانه وی بارها مورد حمله لباس شخصی‌ها قرار گرفته است.

متن کامل سخنان آیت‌الله دستغیب را بخوانید

آقای دستغیب در ادامه اظهارات خود از سپاه، پلیس و ارتش خواست که «منافع مردم» را در نظر بگیرند و «حافظ جان، مال و آبروی» آنها باشند، نه اینکه «همه را فدای منافع خودشان بکنند.»

به گفته این مرجع تقلید، «قوای انتظامی باید پشت سر علما باشند، نه اینکه بیایند یک کاری کنند که این‌ها را از میدان خارج کنند و هیچ کس هیچ آبرویی نداشته باشد، غیر از آنهایی که تابع آنها باشند.»

وی در بخش دیگری از اظهارات خود از شورای نگهبان خواست که «نگهبان قانون اساسی» باشد و به مسئولان صدا و سیما توصیه کرد: «حق‌طلب، حق‌جو و واقع‌بین» باشند.

آیت‌الله دستغیب همچنین خطاب به مسئولان قضائی گفت که «مستقل و بر مبنای احکام الهی» عمل کنند و از فرماندهان پلیس خواست که در سیاست دخالت نکنند.

این مرجع تقلید همچنین اظهار داشت که مردم انقلاب کردند تا در انتخاب «دین و شغل» خود آزاد باشند و «این‌طور نباشد که عده‌ای بریزند در خانه‌هایشان و به هر طوری که دلشان می‌خواهد راه بروند.»

وی افزود: «مردم می‌خواهند که آبرویشان در خطر نباشد که هر گروهی یک دفعه بیایند و آبروی آنها را ببرد.»

آیت‌الله دستغیب اظهار داشت: «مردم در ۲۲ بهمن هر سال، خواستار اجرای دقیق قانون اساسی هستند و نادیده گرفتن این خواست، موجب انحراف از بهمن ۱۳۵۷ است.»

یک پیکره برنزی و تکیده، با پاهایی دراز و لاغر، اندکی خم شده به جلو و در حال راه رفتن، اکنون گران بهاترین اثر هنری جهان شده است.

پیکره «مردی که راه می‌رود» اثر آلبرتو جاکومتی، مجسمه ساز و نقاش سوییسی هفته گذشته در حراج ساتبیز لندن به قیمت شصت و پنج میلیون پوند (بیش از ۱۰۴ میلیون دلار) به فروش رفت و توانست رکورد تابلو نقاشی «پسری با چپق» (Garcon a la Pipe) اثر پابلو پیکاسو را پشت سربگذارد. تابلو پیکاسو در سال ۲۰۰۴ در همین حراجی با قیمت ۵۸ میلیون پوند به فروش رفته بود. پیش بینی ابتدایی برای فروش این پیکره، رقمی بین ۱۲تا ۱۸ میلیون پوند بود.

این پیکره متعلق به مجموعه هنری «درسدنر بانک» آلمان بود که توسط خریدار جدید این بانک «کمرتزبانک» و به دلیل بحران اقتصادی به فروش گذاشته شد.

مردی که راه می‌رود. منبع: رویترز

جاکومتی متولد ۱۹۰۱ در سوییس و یکی از برجسته‌ترین هنرمندان سده بیستم بود و در خانواده‌ای هنرمند متولد شد. خیلی زود و از بیست سالگی به پاریس رفت و در محله مونپارناس کارگاهی هنری برای خود دایر کرد. پیکره «زنی با گلوی دریده» که در سال ۱۹۳۲ ساخته شد، برای او شهرت فراوانی به همراه آورد.

نام جاکومتی غالبا همراه با گروه سورئالیست‌ها ذکر می‌شد، گرچه کارهای متاخر او به راحتی قابل دسته بندی در یک سبک هنری خاص نیست. جاکومتی پس از پایان جنگ جهانی دوم دوباره به پاریس برگشت و این بار سراغ ساختن تندیس‌هایی با اندام‌های کشیده و دوک مانند رفت؛ تندیس‌هایی که خیلی زود به نشان هنری او تبدیل شد.

جاکومتی تندیس «مردی که راه می‌رود» را در سال ۱۹۶۱ خلق کرد و خودش درباره آن می‌گفت:« تصویری فروافتاده از انسان معاصر». این پیکره بخشی از یک مجموعه شش‌تایی از پیکره‌های برنزی است. بسیاری از مورخان هنر در مورد این مجموعه از آثار او معتقدند که آنها تصویر اضطراب دوران جنگ سرد هستند.

تندیس‌هایی که دیدن آنها انسان را به یاد قربانیان یک جنگ هسته‌ای و یک هولوکاست اتمی می‌اندازد؛ نسخه بدل‌هایی از اجسادی که دو هزار سال پیش در شهر پمپی در خاکستر آتشفشان دفن شده بودند.

قیمت فوق العاده زیاد این تندیس گرچه در درجه نخست باعث خوشحالی حراجی ساتبیز و فروشندگان آن می‌شود، اما می‌تواند مایه خرسندی مدیران موزه هنرهای معاصر تهران را نیز فراهم کند؛ موزه‌ای که محوطه آن سالهاست اثری از جاکومتی را در خود جای داده است.

اثری از امیر راد، هنرمند ایرانی معاصر

سرمایه‌گذاری برای هنر معاصر خاورمیانه

موزه بریتانیا و موزه تیت مدرن در لندن تصمیم گرفته اند سرمایه گذاری بیشتری برای خرید آثار هنری از خاورمیانه انجام دهند. این دو موزه معتبر قرار است کمیته‌ای مشترک را به منظور توسعه مجموعه هنری خود از آثار هنرمندان خاورمیانه تشکیل دهند.

تمرکز این کمیته بر آثاری خواهد بود که پس از سال ۱۹۶۰ خلق شده‌اند. خالقان این آثار می‌بایست از کشورهای خاورمیانه باشند گرچه هنرمندانی که به خارج از کشورشان مهاجرت کرده‌اند نیز در این مجموعه قرار خواهند گرفت.

یکی از هدایت کنندگان این کمیته، مریم همایون-ایزلر یک مجموعه دار آثار هنری است. او که متولد تهران است اکنون چند سالی است که در لندن به فعالیت می‌پردازد و تاکنون بیش از دویست اثر از هنرمندان معاصر ایران را، مانند فرهاد مشیری و داریوش قره‌زاد، در مجموعه خود جمع آوری کرده است.

او همچنین در گردآوری کتابی با نام «تفاوت‌های مشابه: چشم‌انداز جدیدی در هنر معاصر ایران» که سال گذشته توسط انتشار تیمز و هودسون منتشر شد، همکاری داشته است.

بخش خاورمیانه موزه بریتانیا نیز اعلام کرده است بیشتر روی خرید آثاری تمرکز خواهد کرد که بیانگر خصوصیات دوران خود باشند و به آثار فوق العاده انتزاعی کمتر توجه خواهد شد. اولین مجموعه‌ای که توسط این کمیته برای خرید انتخاب شده شامل یک مجموعه کار چاپی با نام « سی و پنج سال اشغال» است که به طور مشترک توسط هنرمندان فلسطینی و اسراییلی در سال ۲۰۰۲ و در مخالفت با جنگ و اشغال خلق شده است.

در طول سالها جنگ و ناآرامی، هزاران قطعه آثار هنری و تاریخی افغانستان ربوده شده است. منبع: AFP/Getty Images

القاعده و قاچاق آثار تاریخی افغانستان

محمد عطا، سردسته هواپیما ربایان و تروریست‌های یازده سپتامبر، با بازار خرید و فروش عتیقه‌های قاچاق در ارتباط بوده است.

سرویس امنیتی آلمان شواهدی در اختیار دارد که نشان می دهد محمد عطا، تروریست مصری، تعدادی از اشیاء هنری و تاریخی غارت شده از افغانستان را برای فروش به باستان شناسان آلمانی ارائه کرده است.

جوزپه پروییتی، از مدیران کل وزارت میراث فرهنگی ایتالیا با اعلام این خبر گفته است که اسناد آلمانی‌ها نشان می‌دهد که محمد عطا در سال ۱۹۹۹ با یک باستان‌شناس در دانشگاه گوتینگن آلمان تماس برقرار کرده و پیشنهاد فروش تعدادی از اشیاء عتیقه افغان را با او در میان گذاشته است.

این باستان‌شناس آلمانی که نام او فاش نشده است، این پیشنهاد را نمی‌پذیرد و آن را رد می‌کند. او سپس به سرویس امنیتی آلمان اعلام کرده‌است که محمد عطا به او گفته بود می‌خواهد پول این عتیقه‌ها را صرف یادگرفتن خلبانی در آمریکا کند.

محمد عطا در سال ۱۹۹۲ برای تحصیل به دانشگاه فنی هامبورگ در آلمان رفت و در همان‌جا جذب گروه‌های تروریستی شد. او در ۱۹۹۲ به مدت چندین ماه در افغانستان به سر برد و با اسامه بن لادن و سایر رهبران القاعده ملاقات کرد.

احتمال داده می‌شود در طی همین دوران او موفق شده باشد بخشی از آثار تاریخی و عتیقه‌های افغانستان را به قصد فروش و تامین هزینه عملیات تروریستی با خود خارج کرده باشد. محمد عطا هدایت عملیات در نخستین هواپیمایی را بر عهده داشت که به برج‌های مرکز تجارت جهانی در نیویورک برخورد کرد.

گرچه شواهد در مورد ارتباط محمد عطا با فروش آثار عتیقه به چند سال پیش باز می‌گردد ولی تاکنون این بخش از فعالیت گروه القاعده چندان مورد توجه قرار نگرفته است.

گروهی از روزنامه‌نگاران ایرانی خارج از کشور نامه‌ای نوشته‌اند خطاب به هم‌کاران‌شان، روزنامه‌نگاران خارجی، که قرار است برای پوشش خبری ۲۲ بهمن، سی و یک‌امین سال‌گرد انقلاب اسلامی به ایران بیایند، و از آن‌ها خواسته‌اند در سفر احتمالی به ایران، توجه‌ی بیش‌تری به واقعیت‌هایی که امروز در ایران می‌گذرد نشان دهند.

هم‌کاران گرامی، تردید نداریم که دست‌های خونین کودتاچیان را پس خواهید زد و دستان مرم رنج‌دیده‌ی مردم ایران را خواهید فشرد، شما به سفری تاریخی می‌روید، نمایش‌ها را رسوا کنید.»

آقای هوشنگ اسدی، عضو شورای سردبیری روزنامه‌ی اینترنتی روزآن‌لاین در پاریس، و یکی از امضاءکنندگان این نامه، دلایل نوشتن این نامه چه بوده و انتظار شما از روزنامه‌نگاران رسانه‌های خارجی که به ایران خواهند رفت چیست؟

علت نوشتن این نامه این بود که ما مطلع شدیم، مخصوصاً هم‌کاران ما در داخل ایران که بسیاری از آن‌ها در مکان‌هایی مخفی هستند به ما اطلاع دادند، که دولت کودتا امسال می‌خواهد نمایش جدیدی را بر پا کند. نمایش از این قرار است که به انواع حیل کسانی را جمع‌آوری می‌کنند، که بعد از راه‌پیمایی ۹ دی، به راه‌پیمایی کیک و ساندیس معروف شده است.

راه‌پیمایی روز قدس؛ هواداران جنبش سبز علی‌رغم محدودیت‌ها و تهدیدها در این راه‌پیمایی شرکت کردند

برای ۲۲ بهمن این راه‌پیمایی را در سطح بسیار وسیع‌تری تدارک دیده‌اند، مساجد دارای سهمیه شده‌اند، یعنی به هر مسجدی اعلام شده است شما باید به این میزان آدم هم‌راه خودتان بیاورید، به هر کسی که می‌آید می‌توانید ۸۰ هزار تومان پول بدهید، و وسایل پذیرایی هم فراهم کرده‌اند.

هدف این است که مردم را بیاورند، مردم را به نفع دولت بسیج ‌کنند، و خیابان‌ها به‌ویژه میدان آزادی را پر کنند. علت این است که بعد از هشت‌ماه سرکوب مستمر و خونین جنبش سبز ایران، موفق به متوقف‌کردن آن نشدند، و به‌شدت نگران هستند که موج میلیونی سبزها به خیابان بیایند.

برای همین این برنامه‌ریزی را کردند، که مردم را در گوشه‌ای از میدان آزادی جمع کنند، آقای احمدی‌نژاد که سخن‌ران هستند را به آن‌جا ببرند، و خبرنگاران خارجی را به شکلی کانالیزه کنند، که فقط در آن‌جا حضور پیدا کنند. این نمایش را به‌عنوان حضور میلیونی مردم در رسانه‌های دنیا منتشر کنند، ادعای حق کنند و این‌که اکثریت مردم ایران با آن‌ها هستند.

آیا این نامه برای تمام رسانه‌های خارجی فرستاده شده است؟

این نامه پس از این‌که به زبان فارسی منتشر شد، به زبان‌های عربی، انگلیسی، آلمانی، فرانسوی، اسپانیولی و ایتالیایی نیز ترجمه شده است. و توسط دوستان‌مان که در کشورهای مختلف دنیا هستند در اختیار رسانه‌ها قرار داده‌ شده و - تا جایی که ما مطلع هستیم - در فاصله‌ی کوتاهی که از انتشار این نامه گذشته است به بخش‌های عمده‌ای از رسانه‌های معتبر جهان رسانده شده است و ما امیدواریم در زمان باقی‌مانده به بقیه هم این نامه را برسانیم.

در شرایطی که این نامه نوشته شده فضای مطبوعاتی ایران به‌ویژه در آستانه‌ی روز ۲۲ بهمن سنگین‌تر می‌شود، روزنامه‌نگاران دیگری بازداشت شده‌اند. حتی برخی خبرنگاران خارجی هم به اخراج و بسته‌شدن دفاترشان تهدید شده‌اند، فکر نمی‌کنید همین روزنامه‌نگاران خارجی باز هم با کنترل بیش‌تری مواجه بشوند؟

دست‌گیری هم‌چنان در سطح گسترده ادامه دارد. دوستان روزنامه‌نویس را به‌طور پیوسته دست‌گیر می‌کنند و روزنامه‌گاران شناخته‌شده‌ی خارجی که با اوضاع ایران آشنا هستند و به هر حال کانال‌هایی در داخل ایران دارند را اخراج می‌کنند.

برنامه این است که عده‌ای از روزنامه‌نگاران که با ایران آشنا نیستند را اجازه‌ی ورود بدهند و آن‌ها که برای اولین‌بار وارد ایران شده‌اند غیر ممکن است بتوانند با منابع ایرانی ارتباط برقرار کنند و بعد هم آن‌ها را کانالیزه کرده و اجازه نمی‌دهند که در سطح شهر حضور پیدا کنند.

در روز قدس هم این کار را کردند ولی اخبار اصلی توسط مردم بیرون آمد. حالا می‌خواهند این تجربه را در سطح وسیع‌تر و سازمان‌یافته‌تری تکرار کنند. در واقع نمایش خود را به‌عنوان واقعیت جامعه‌ی ایران به گوش دنیا برسانند.

هوشنگ اسدی: «برنامه این است که عده‌ای از روزنامه‌نگاران که با ایران آشنا نیستند را اجازه‌ی ورود بدهند و آن‌ها که برای اولین‌بار وارد ایران شده‌اند غیر ممکن است بتوانند با منابع ایرانی ارتباط برقرار کنند و بعد هم آن‌ها را کانالیزه کرده و اجازه نمی‌دهند که در سطح شهر حضور پیدا کنند»

کمیته‌ی حمایت از روزنامه‌نگاران در نیویورک، ایران را بزرگ‌ترین زندان روزنامه‌نگاران جهان توصیف کرده است، که از چین کمونیست هم بالاتر رفته؛ ایران با ۴۷ روزنامه‌نگار زندانی رکورددار جهان شده است، یک روزنامه‌نگار هم حکم اعدام دارد، دست‌کم دو روزنامه‌نگار با خطر اعدام مواجه هستند؛ آقای اسدی! فضای روزنامه‌نگاری ایران را در چه وضعیتی می‌بینید؟

متأسفانه این اخبار درست است، ما هم‌راه این نامه اسامی ۴۷ هم‌کار زندانی را منتشر کرده‌ایم، در اختیار خبرنگاران خارجی گذاشته‌ایم و خواهش کرده‌ایم زمانی که به ایران می‌آیند از مقامات سراغ این ۴۷ نفر را بگیرند و بخواهند که با آن‌ها مصاحبه کنند. همین وضعیت روزنامه‌نگاری ایران را به آن‌ها نشان می‌دهد.

ایران بزرگ‌ترین زندان روزنامه‌نگاران جهان است. در حالی که من به خاطر می‌آورم ۳۱ سال پیش هنوز به ۲۲ بهمن نرسیده بودیم؛ از فاصله‌ای که زنده‌یاد شاپور بختیار روی کار آمدند تا ۲۲ بهمن، مطبوعات به‌طور مطلق آزاد بودند و ما آزادترین مطبوعات تاریخ ایران را داشتیم، ۳۱ سال بعد درست به ضد خود تبدیل شده است، هم‌کاران ما یا زندان یا منتظر اعدام و یا زیر شکنجه هستند.

دستور محمود احمدی‌نژاد برای آغاز غنی‌سازی اورانیوم ۲۰ درصد، واکنش کشورهای غربی را برانگیخته است.

به گزارش آسوشیتدپرس، رابرت گیتس، وزیر دفاع ایالات متحده اعلام کرد که زمان اتحاد جامعه بین‌المللی برای افزایش فشارها بر ایران فرارسیده است.

آقای گیتس با اشاره به نا امید شدن جامعه بین‌الملل از ایران، پس از فرصت‌های بسیاری که در اختیار جمهوری اسلامی قرار داده شد، اظهار داشت که هنوز برای افزایش تحریم‌ها علیه ایران، دیر نشده است.

وی که به رم سفر کرده است، در عین حال گفت که این تحریم‌ها باید رژیم ایران و نه مردم این کشور را مورد هدف قرار دهد.

وزیر دفاع آمریکا افزود که هیچ کس به اندازه باراک اوباما برای نزدیک شدن به ایران تلاش نکرده است.

خبرگزاری فرانسه نیز به نقل از وزارت خارجه بریتانیا نوشته است که دستور امروز احمدی‌نژاد برای آغاز تولید اورانیوم با غنای ۲۰ درصد، «به طور جدی، نگران کننده» است.

وزارت خارجه بریتانیا در بیانیه‌ای اعلام کرده است که این دستور، نقض قطعنامه‌های شورای امنیت است و لندن پس از مشورت با متحدان خود و آژانس انرژی اتمی به آن واکنش نشان خواهد داد.

کارل تئودور گوتنبرگ، وزیر دفاع آلمان هم مقام‌های جمهوری اسلامی را به اتمام صبر جامعه بین‌الملل در قبال اقدامات این کشور تهدید کرده است.

وی افزوده که دستور امروز احمدی‌نژاد نشان داد که «رهبران ایران، نه تنها دست دوستی غرب را نفشرده‌اند، بلکه آن را پس زده‌اند.»

گوتنبرگ همچنین نوع اقدام غرب در قبال این تصمیم ایران را مهم خواند.

احمدی‌نژاد که چند روز پیش از این، از آمادگی ایران برای مبادله سوخت هسته‌ای با غرب خبر داده بود، امروز (یکشنبه) دستور تولید اورانیوم با غنای ۲۰ درصد را صادر کرد.

علی‌اکبر صالحی، رئیس سازمان انرژی اتمی نیز دستور احمدی‌نژاد را به معنای «آماده باش» برای آغاز تولید اورانیوم با غنای ۲۰ درصد عنوان کرده است.

صالحی گفته که این دستور به معنای این است که غرب برای تبادل سوخت هسته‌ای، فرصت چندانی ندارد و چنانچه آنها وارد این تعامل نشوند، سازمان انرژی اتمی ایران باید آمادگی تولید سوخت مورد نظر را داشته باشد.

آن روز همه عجیب بودند انگاری، چهل عدد نان سنگک با ضرب آهنگ قدم‌های آن جوان ریشو می‌رقصید، توی دست‌هایش که گه‌گاه نقطه‌ای فیروزه‌ای که روی انگشتش آرام گشته بود پنهان می‌شد، و گاهی هم آشکارا همراه ضرب آهنگ قدم‌ها جایش را تغییر می‌داد.

آدم‌هایی که در آن گرگ و میش سراپا سیاهی بودند و مجنون‌وار می‌دویدند و بخار دهان شان برمی‌خواست و پخش می‌شد توی آسمان، آسمان هم سراپا سیاهی بود، سکوتی محض کوچه را در بر گرفته بود، صدایی گنگ خانه‌اش را آکنده بود، ناله و شیونی که امان پیرمرد را بریده بود.

صدایی دهشتناک لمبر می‌خورد می‌پیچید توی اعصابش که تک و تنها در آن ویرانه منتظر روی ویلچر، آرام گرفته بود، نمی‌توانست تاب بیاورد، نمی‌توانست نشنود، صدا را دنبال کرد ولی بی‌فایده بود، چیست همچون صدایی، کیست، همین‌ها بود که اعصابش را ریز ریز کرده بود، گویی رخت می‌شستند درون دلش و مغزش بازار مس‌گرها شده بود، دیوانه شده بود انگار، شیون‌ها آشنا می‌آمدند، گویی سال‌ها پیش شنیده بود همچون صدایی، ضرب صدا آشنا بود.

آن روز جمعه بود که برای دوا درمان اجیرش کردند برود زندان کمیته مشترک، کمیته مشترک ضد خراب‌کاری، همین ناله را آن جا شنیده بود، در اثنای بگو بخند با رئیس زندان بود، که همان صدا بار دیگر آرامشش را بر هم زد، صدا از درز و رخنه‌های سلول‌ها برمی‌خواست و یک دست می‌شد و بند را می‌گرفت، بعد می‌پیچید توی راه‌روها و دم آخری لمبر می‌خورد و می‌رفت توی اتاق رئیس، خنده‌هایش را خورد.

همانند امروز چشم‌هایش رد صدا را گرفت، چند بار خودش را نزدیک کرد و فحش را گرفت به جان آن‌هایی که روز روشن گرم جنایت بودند. آفتاب بالا زده بود و زندان تاریک و نمورش را روشن کرده بود و حالا پیرمرد گیج و منگ کنار پنجره جستجو می کرد رد صدا را؛ آقا نکن، کشتیش، آهای کیه، شروع کرد و چشمانش را ریز کرد روی ویلایی‌های روبه رو، گردنش همین‌طور چرخ می‌خورد و مردمک چشمش وامانده بود وکند و کاو می‌کرد.

چل‌چله‌ها گرم کرده بودند و نوایشان با آن صدا در هم تنیده می شد. همه این‌ها به چشمش می‌آمد که روی بوغ سر در مسجد قفل شد، صدا از آن‌جا بود، صدا از آن‌جا بود، طبقه اول زندان، بند آخری چسبیده به حمام، آن روز هم رد صدا را که یافت بی‌درنگ دست برد ساعت جیبیش را از جیب پشتی کتش درآورد و ساعت و تاریخ را نگاه کرد، هفت صبح جمعه، 15 بهمن 1353، هفت صبح جمعه، 15 بهمن 1368، ساعتش را بست و بار دیگر نزدیک پنجره شد، این‌بار صورت شش تیغه پیرمرد نمناک بود.

داستانی بسیار کوتاه، که مانند بسیاری از داستان‌های این روزگار فضای زندان و شکنجه‌گاه را ترسیم می‌کند، اما هنوز درنیامده، اگر روزی، روزگاری در گوشه و کناری، یک زندان وجود داشت، حالا علاوه بر زندان‌های رسمی و متعدد، زندان‌ها و خانه‌های امن و شکنجه‌گاه‌ها در هر شهر و محله‌ای به حد نیاز فراهم شده، که در هر منطقه در اختیار ذوب‌شدگان ولایت باشد.

مثل درمانگاه که باید در هر منطقه‌ای به اندازه نیاز وجود داشته باشد، حالا خانه‌های امن و مخفی در حد نیاز ایجاد شده است. من این خانه‌ها را دیده‌ام خانه‌هایی بی‌پلاک مثل بقیه خانه‌هاست، جایی در دل شهر، اما وقتی وارد می‌شوید دیگر آن‌جا را خانه نمی‌بینید، میز، صندلی، اسلحه، کامپیوتر، مأمور، چشمت را پر می‌کند و صدای ناله و التماس و گریه از جایی می‌آید.

در دهه اول و دوم پس از انقلاب، درصد بسیار بالایی از داستان‌ها فضای گورستانی داشتند، پرنده عشق در گورستان تخم می گذاشت، قرار عروسی را کنار قبر می‌گذاشتند و یک‌باره همه ما دریافتیم بسیاری از داستان‌های دو دهه گورستانی است.

و حالا درصد بسیار بالایی از داستان‌ها فضای زندان، شکنجه‌گاه و خانه‌های مخوف را ترسیم می‌کند، در این که نویسندگان روزگار خود را ثبت می‌کنند و رنگش را شهادت می‌دهند شکی نیست، اما این که نویسندگان معاصر بتوانند این همه تاریکی، سیاهی و خشونت را به تصویر بکشند باید دید. این که نویسندگان از پس این همه جنایت و خشونت و غارت برآیند باید صبر کرد.

من معتقدم روزگار به نسبت فشاری که بر جامعه می‌آید نویسندگانش را هم تربیت می‌کند، نویسندگانی که مشغول تصویر کردن اتاق تمشیت چشم و گوش و دست را به فرمان نوشتن در می‌آورند، و راهی جز نوشتن ندارند.

محمدمهدی آقامیری نیز از همین دست داستان‌ها نوشته و در دو فضا چرخیده است، یکی 1353 و یکی 1368، شکنجه و فشار بر زندانی برای راوی داستانش، امری عادی شده است و او انگار که در سنگکی ایستاده و منتظر است نانش از تنور درآید، وضعیت را روایت می‌کند.

اما نانش هنوز درنیامده، نپخته، باید تصویرسازی‌ها را جدی‌تر بگیرد، کار نویسنده باهوش جزء به جزء گفتن و خاک‌ریز به خاک‌ریز داستان را از دست دشمن درآوردن است. این روزها داستان در خانه دشمن است و کار نویسنده سرکشیدن به این خانه و داستان را مانند آتش به مردم هدیه کردن است. و این روزها گذر عمر در اتاق تمشیت ریزتر است.

در داستان محمدمهدی آقامیری، راوی یکی از همین ذوب شده‌هاست که برای کار در اتاق تمشیت اجیر می‌شود، عادی شدن فضا و رفتار در این داستان توانی است که از نظر روان‌شناسی نویسنده به آن دست یافته است، اما در ساختن فضا، تصویرسازی و شخصیت‌پردازی، از پس کار برنیامده است و باید داستانش را با قدرت از نو بسازد، داستانی که کسی نتواند بهتر از آن را بنویسد.

اعتراض حسن خمینی به پخش یک برنامه مستند از صدا و سیما به خاطر «اشتباه فاحش» در ارائه تصویری از آیت‌الله خمینی، با واکنش ۱۸۰ نماینده مجلس مواجه شد.

حسن خمینی، نوه آیت‌الله خمینی، چندی پیش در نامه‌ای که متن کامل آن امروز یکشنبه منتشر شده است، از عز‌ت‌الله ضرغامی، رئیس صدا و سیما به خاطر «مخدوش» کردن چهره بنیانگذار جمهوری اسلامی در برنامه‌ مستندی به نام «شاخص» به شدت انتقاد کرده است.

حسن خمینی

معاونت سیاسی سازمان صدا‌ و ‌سیما در بخشی از این برنامه که به مناسبت سالگرد پیروزی انقلاب، هر روز پنج نوبت از شبکه‌های مختلف تلویزیونی پخش می‌شود، قسمتی از سخنرانی آقای خمینی که مربوط به راهپیمایی بدون مجوز است را پخش کرده است.

در این بخش «کوتاه و تقطیع شده»، بنیانگذار جمهوری اسلامی نسبت به راهپیمایی بدون مجوز از وزارت کشور مخالفت کرده و از نیروهای مسلح و مردم می‌خواهد با این راهپیمایان برخورد کنند.

حسن خمینی در واکنش به پخش این برنامه، در نامه خود خطاب به آقای ضرغامی نوشته که صدا و سیما در این برنامه، شخصیت آیت‌الله خمینی را به گونه‌ای «غیرصادقانه و تحریف‌آمیز» ترسیم کرده است.

به گزارش خبرگزاری ایسنا، آقای خمینی افزوده که شخصیت «دست‌ساخته» صدا و سیما از بنیانگذار جمهوری اسلامی برای جامعه جوان ایران، «فرسنگ‌ها با حقیقت امام» فاصله دارد.

وی از اینکه صدا و سیما «بدون اشاره به شرایط زمانی خاص، به بزرگ‌نمایی غلط و تحریف‌گونه قضایای گذشته» اقدام می‌کند و «به غلط، درصدد مشابه‌سازی تاریخی» است، به شدت اظهار تاسف کرده است.

حسن خمینی خطاب به ضرغامی یادآور شده که «به حکم وظیفه فرزندی امام، نسبت به این اشتباه فاحش صدا و سیما و تصمیم گیرندگان چنین موضوعاتی، اعتراض جدی دارم.»

وی اضافه کرده که «معتقدم اگر حقیقتا به دنبال شناخت واقعی امام هستید، باید از یاران نزدیک امام دعوت نمایید، تا هم شأن نزول سخنان پخش شده را بیان نمایند و هم ناگفته‌های زندگی امام را بیان کنند.»

واکنش نمایندگان مجلس
گروهی از نمایندگان مجلس نیز در واکنش به نامه حسن خمینی، با انتشار نامه‌ای از عزت‌الله ضرغامی به خاطر پخش این برنامه تقدیر و تشکر کردند.

این نمایندگان که تعداد آنها ۱۸۰ نفر اعلام شده است، در نامه خود آورده‌اند: «مسئولین صدا و سیمای جمهوری اسلامی باید به راه خویش مطمئن باشند که امام‌ خمینی (ره) نه وابسته به بیت خاصی است و نه در حصار زمان و مکان خاصی قرار می‌گیرد و نه در انحصار حزب و گروه خاص می‌باشد.»

آنها در نامه خود نوشته‌اند که خواستار ادامه پخش بی‌وفقه این برنامه «روشن و روشنگر» هستند.

سازمان صدا و سیما زیر نظر رهبر جمهوری اسلامی اداره می‌شود. برخی برنامه‌های این سازمان، در هفت ماه گذشته با انتقاد شدید مخالفان دولت مواجه شده است.

مخالفان می‌گویند که صدا و سیما تلاش می‌کند تا تصویری «غیر واقعی» از مسائل ایران ارائه کند، اما هواداران دولت از برنامه‌های آن دفاع کرده و آن را در راستای دفاع از نظام جمهوری اسلامی می‌دانند.

نامزدهای هشتادودومین جایزه آکادمی فیلم و علوم سینمایی آمریکا، اسکار اعلام شدند. لیست بلند بالایی که برخی ازنامزدهایش را می‌شد از پیش حدس زد و برخی دیگر از شگفتی آفرینان این دوره هستند.

امسال گویا انتخاب برای اعضای آکادمی مشکل‌تر از سال‌های پیش بوده است، برای همین اعضای آکادمی تصمیم گرفته‌اند برخلاف روال گزینش پنج نامزد در سال‌های گذشته، امسال ۱۰ فیلم را نامزد دریافت اسکار بهترین فیلم کنند.

در این میان فیلم‌ها در رقابت سختی برای دریافت جوایز اصلی بویژه جایزه بهترین فیلم قرار گرفته‌اند.

در فهرست نامزدها «آواتار» ساخته‌ی جیمز کامرون و «میدان بلا» ساخته‌ی همسر سابق کامرون، کاترین بیگلو با نامزدی در ۹ رشته صدرنشین هستند.

رتبه‌ی دوم بیشترین نامزدی متعلق به کسی نیست جز کوئنتین تارانتینو و حرامزاده‌های بی‌شرف‌اش. بالا در هوا، و گران‌بها (پرشس) هرکدام با نامزدی شش جایزه از دیگر امیدهای برنده شدن جایزه اصلی امسال هستند.

در میان کاندیداها، جیمز کامرون تاکنون سه بار نامزد دریافت جایزه اسکار شده و هر سه بار موفق شده تا مجسمه‌ی طلایی را با خود به خانه ببرد. او در سال ۱۹۹۷ هم‌چون امسال در رشته‌های بهترین کارگردانی، بهترین تدوین و بهترین فیلم برای تایتانیک موفق به بردن این جایزه شد.

جان لانداو دیگر تهیه کننده‌ی آواتار امسال دومین نامزدی خود برای اسکار را تجربه می‌کند. او نیز در سال ۱۹۹۷ موفق شد تا به همراه کامرون جایزه بهترین فیلم را برای تایتانیک از آن خود کند.

آواتار بیش از هرچیز قدم بزرگی در ساخت فیلم‌های سینمایی با بهره‌گیری از جلوه‌های ویژه‌ی رایانه‌ای است، فیلم را می‌توان حد واسط پایان دوره‌ای از سینمای وابسته‌ی به جلوه‌های رایانه‌ای و آغازگر دورانی تازه نامید، دورانی که به گفته‌ی خود کامرون چالشی بزرگ برای فیلم‌سازانی است که بخواهند از جلوه‌های ویژه‌ی رایانه‌ای در فیلم‌های‌شان استفاده کنند.

همین نکته‌ی بلندپروازانه که منجر به تولید پرخرج‌ترین و پرفروش‌ترین فیلم تاریخ سینما شده است به اندازه‌ی کافی برای گردانندگان اسکار دلیل محکمی هست تا فیلم را ارزش بگذارند. و البته در نهایت باید اعتراف کرد اعضای آکادمی از فیلم‌های حماسیِ پرخرجِ تراژیک خوششان می‌آید.

کافی است نگاهی به لیست برندگان سال‌های پیش بیاندازیم تا متوجه شویم آنچه آنها همه داشتند آواتار یک‌جا دارد. به نظر می‌آید آواتار یکی از شانس‌های برنده شدن بهترین فیلم امسال باشد هرچند در رشته‌های اصلی نامزدی چندانی ندارد و بیشتر در بخش‌های تکنیکی قدرت‌نمایی می‌کند.

گران‌بها (پرشس) یکی از شگفتی‌های امسال است. این فیلم که دومین فیلم کارگردانش است برخلاف آواتار فیلمی کم‌هزینه است که سیر موفقیتش را از جشنواره فیلم ساندنس شروع کرد (برنده شدن در سه رشته) سپس در چهار رشته نامزد جوایز بفتا شد که البته با دست خالی از آن‌جا برگشت و اکنون آخرین شانسش را برای گرفتن اسکار می‌آزماید.

دیگر فیلم ویژه‌ی این دوره انیمیشن بالا ساخته‌ی کمپانی پیکسار است که بعد از مدت‌ها یک انیمیشن نامزد دریافت جایزه بهترین فیلم شده است. آخرین باری که یک انیمیشن توانست در رقابت برای دریافت اسکار بهترین فیلم وارد شود سال ۱۹۹۲ بود که دیو و دلبر نامزد دریافت این جایزه شد. انیمیشن بالا همچنین در رشته‌های بهترین انیمیشن، بهترین فیلمنامه اوریژینال، بهترین موسیقی و بهترین صداگذاری نامزد اسکار است.

دیگر رقیب اصلی در این بخش نقطه‌ی بلا ساخته‌ی کاترین بیگلو است. این فیلم که اولین نمایشش را در جشنواره‌ی فیلم ونیز داشته به تازگی موفق به ربودن جایزه‌ی کانون کارگردانان آمریکا (دی جی ای) به خاطر کارگردانی برجسته‌اش شده است و نام بیگلو را به عنوان اولین زن برنده‌ی این جایزه بر سر زبان‌ها انداخته است.

اهمیت این جایزه آنجا روشن می‌شود که بنا به گفته‌ی راجر ابرت منتقد معروف، در طی ۶۰ سال گذشته به غیر از شش فیلم، دیگر برندگان اسکار پیشتر برنده‌ی این جایزه بوده‌اند. برخلاف آواتار، منطقه‌ی بلا توانسته نامش را در لیست جوایز اصلی بازیگری مرد و فیلمنامه نیز وارد کند که در صورت برنده شدن در این رشته‌ها، شانسش برای بردن جایزه بهترین فیلم افزایش خواهد یافت.

این میان شاید بتوان حدس زد که بیشتر جوایز در بخش‌های تکنیکی نصیب آواتار خواهد شد، اما در رشته‌های اصلی رقابت سخت‌تر خواهد بود.

می‌شود گفت در بخش بازیگری زن سخت‌ترین رقابت در جریان است. اگر ساندرا بولاک را که کاندیدایی‌اش یکی از شگفتی‌های امسال است از لیست کنار بگذاریم آن‌وقت باید گفت رقابت اصلی میان گادوری سیدیب (گران‌بها)، هلن میرن (آخرین ایستگاه) و مریل استریپ ( جولی و جولیا) است.

هلن میرن یک‌بار پیشتر موفق شده است تا اسکار را برای فیلم ملکه با خود به خانه ببرد. دیگر نامزد اصلی این بخش یعنی مریل استریپ را می‌توان یکی از پایه‌های ثابت نامزدی بهترین هنرپیشه زن نامید که تا کنون دوبار موفق به بردن آن شده است.

این میان این گادوری سیدیب است که با گران‌بها دروازه‌های شهرت و موفقیت به رویش گشوده شده است و می‌شود گفت همین نامزدی اسکار برای او موفقیت بزرگی محسوب می‌شود.

در بخش بازیگری مرد جف بریجز (قلب دیوانه)، جرج کلونی (بالا در هوا)، مورگان فریمن، کالین فیرث(مرد مجرد) و جرمی رنر ( میدان بلا) رقابت سختی در پیش دارند.

در میان این پنج تن کالین فرث تاکنون توجه بسیاری از منتقدان را به خود جلب کرده است، اما باید دید که آیا اعضای آکادمی امسال نیز همچون سال گذشته جایزه بهترین بازیگری را به بازیگری به خاطر بازی در نقش یک همجنس باز (شون پن برای میلک) خواهند داد یا نه.

و بالاخره در مهم‌ترین بخش جوایز اسکار برای غیرانگلیسی زبان‌ها یعنی اسکار بهترین فیلم غیرانگلیسی زبان، امسال نیز ایران نتوانست جایی برای خود پیدا کند و درباره‌ی الی نماینده‌ی ایران برای شرکت در این بخش از راهیابی به فهرست نهایی نامزدها باز ماند.

مجریان مراسم امسال الک بالدوین و استیو مارتین خواهند بود که از هم اکنون با شعار دو مرد به صحنه وارد می‌شوند و یکی خارج می‌شود نوید مراسمی طنزآلود را می‌دهند.

این مراسم یکشنبه شانزده اسفند (هفتم مارس) در محل برگزاری هرساله مراسم یعنی سالن کداک هالیوود برگزار خواهد شد و شبکه ای بی سی آمریکا مدیریت پخش زنده‌ی آن را بر عهده خواهد داشت.

فهرست نامزدهای نهایی اسکار در بخش‌های اصلی:

بهترین فیلم: آواتار؛ نقطه‌ی کور؛ منطقه ۹؛ تحصیلات؛ منطقه بلا؛ حرامزاده‌های بی‌شرف؛ گران‌بها (پرشس)؛ یک مرد جدی؛ بالا (انیمیشن)؛ و بالا در هوا.

کارگردانی: جیمز کامرون، آواتار؛ کاترین بیگلو، منطقه بلا؛ کوئنتین تارانتینو، حرامزاده‌های بی‌شرف؛ لی دانیلز، گران‌بها؛ جوزف ریتمن، بالا در هوا.

فیلمنامه اقتباسی: منطقه ۹؛ تحصیلات گران‌بها؛ بالا در هوا؛ باخبر.

فیلمنامه اصل: منطقه بلا؛حرامزاده های بی شرف؛ پیام رسان؛ مرد جدی؛ بالا

بازیگر نقش اول مرد: جف بریجز، قلب دیوانه؛ جرج کلونی، بالا در هوا؛ کالین فرث، مرد مجرد؛ مورگان فریمن، شکست ناپذیر؛ جرمی رینر، منطقه بلا.

بازیگر نقش مکمل مرد: مت دیمون، شکست ناپذیر؛ وودی هارلسون، پیام رسان؛ کریستوفی پلامر، آخرین ایستگاه؛ استنلی توچی، استخوانهای دوست داشتنی؛ کریستف والتز، حرامزاده های بی شرف.

بازیگرنقش اول زن: مریل استریپ، جولی و جولیا؛ ساندرا بولاک، نقطه‌ی کور؛ هلن میرن، آخرین ایستگاه؛ کری مولیگان، تحصیلات؛ گابوری سیدیب، گران‌بها.

بهترین بازیگر نقش مکمل زن: پنه لوپه کروز، ۹ (نُه)؛ ورا فارمیگا، بالا در هوا؛ مگی گیلنهال، قلب دیوانه؛ آنا هندریک، بالا در هوا؛ مو نیک، گران‌بها.

بهترین انیمیشن بلند: کارولاین؛ آقای فوکس شگفت انگیز؛ شاهزاده و قورباغه؛ رازهای کلز
بالا؛ طراحی هنری؛ آواتار؛ The Imaginarium of Doctor Parnassus؛ (نُه) ۹؛ شرلوک هلمز؛ ویکتوریای جوان.

فیلم‌برداری: آواتار؛ هری پاتر؛ منطقه‌ی بلا؛ حرامزاده های بی شرف؛ روبان سفید؛ طراحی لباس؛ ستاره درخشان؛ کوکو قبل از شانل؛ The Imaginarium of Doctor Parnassus؛ (نُه) ۹؛ ویکتوریای جوان؛ تدوین؛ آواتار؛ منطقه ۹؛ منطقه بلا؛ حرامزاده های بی شرف؛ گران‌بها.

موسیقی (متن): آواتار؛ آقای فوکس شگفت انگیز؛ منطقه بلا؛ شرلوک هولمز؛ بالا؛ موسیقی (ترانه)؛ شاهزاده و قورباغه (دو بار)؛ پاریس ۳۶؛ ۹؛ قلب دیوانه.

تدوین صدا: آواتار؛ منطقه بلا؛ حرامزاده های بی شرف؛ استار ترک؛ بالا؛ ترکیب صدا؛ آواتار؛ منطقه بلا؛ حرامزاده های بی شرف؛ استار ترک؛ ترانسفورمرز؛ جلوه های بصری؛ آواتار؛ منطقه ۹؛ استار ترک.

فیلم غیرانگلیسی زبان: (اسرائیل)Ajami؛ (آرژانتین)El Secreto de Sus Ojos؛ (پرو)The Milk of Sorrow؛ (فرانسه)A Prophet؛ ( آلمان) The White Ribbon.

وزارت اطلاعات با انتشار اطلاعیه‌ای اعلام کرد هفت نفر که با «رادیو فردا در ارتباط بوده‌اند» را دستگیر کرده است.

در اطلاعیه وزارت اطلاعات، به هویت این افراد اشاره‌ای نشده است، اما آمده که آنها «دوره‌های مختلف گزینش و آموزش را در دبی و استانبول» گذرانده‌اند.

به گزارش خبرگزاری ایلنا، این اطلاعیه همچنین ادعا کرده که برخی از این افراد، به «استخدام رسمی» سازمان جاسوسی آمریکا درآمده بودند.

وزارت اطلاعات در عین حال مدعی شده که این افراد، «شیوه‌های مختلف براندازی نرم، شامل ایجاد اخلال در نظم و امنیت عمومی، ‌شایعه‌سازی و سایر اقدامات خرابکارانه» را آموزش دیده‌اند.

در بخش دیگری از این اطلاعیه آمده که دستگیرشدگان در جریان «اغتشاشات پس از انتخابات به ویژه روز عاشورا نقش عمده‌ای در جمع‌آوری و ارسال اخبار به خارج و تحریک آشوبگران» برعهده داشتند.

وزارت اطلاعات افزوده که این افراد، «قرار بود بعد از اجرای برنامه مشابه در روز ۲۲ بهمن، ‌از کشور خارج و به آمریکایی‌ها ملحق شوند.»

طی دو هفته اخیر، بیش از ۱۰ روزنامه‌نگار توسط ماموران اطلاعات دستگیر و زندانی شده‌اند.

در هفته‌های نخستین اعتراض‌ها به نتیجه انتخابات ریاست جمهوری، نهاد‌های امنیتی از دستگیری برخی از همکاران شبکه‌های ماهواره‌ای در ایران خبر داده بودند.

نهاد‌های امنیتی ایران طی هفت ماه گذشته، بیشتر از ۱۰۰ روزنامه‌نگار را بازداشت کرده‌اند که در حال حاضر نزدیک به ۴۰ تن از آنها در زندان به‌سر می‌برند.

برای برخی از این روزنامه‌نگاران، احکام سنگینی صادر شده است و بسیاری از آنها نیز با تودیع وثیقه‌های سنگین به طور موقت آزاد هستند.

وزارت اطلاعات پیش‌تر با صدور اطلاعیه‌ای، همکاری با رادیو فردا و دیگر رسانه‌های فارسی زبان خارج از کشور را ممنوع اعلام کرده بود.