ارتباط ناشناخته. ارتباط بدون سانسور. ارتباط برقرار نمی‌شود. سایت اصلی احتمالاً زیر سانسور است. ارتباط با سایت (های) موازی برقرار شد. ارتباط برقرار نمی‌شود. ارتباط اینترنت خود را امتحان کنید. احتمال دارد اینترنت به طور سراسری قطع شده باشد. ادامه مطلب

خشونت خانگی در دوران قرنطینه؛ به عنوان یک شاهد خشونت خانگی چه باید کرد؟

اگر شاهد خشونت خانگی هستید و وظیفه اخلاقی، قانونی و شهروندی شما ایجاب می‌کند در آن مداخله کنید. اینها اقداماتی است که با توجه به شرایط قرنطینه می‌توان انجام داد.

با تایید سازمان بهزیستی کشور در ایران مبنی بر افزایش موارد خشونت خانگی علیه زنان و کودکان در جریان قرنطینه خانگی به دلیل جلوگیری از شیوع گسترده‌تر ویروس کرونا، نگرانی‌ها از افزایش موارد خشونت خانگی و گسترده شدن این معضل نیز بیشتر شده است.

اگر شاهد خشونت خانگی هستید نقشی کلیدی در توقف خشونت دارید و وظیفه اخلاقی، قانونی و شهروندی شما ایجاب می‌کند که به نفع آزاردیده در آن مداخله کنید. اینها اقداماتی است که با توجه به شرایط قرنطینه می‌توان انجام داد.

بزرگ‌ کنید
خشونت خانگی- منبع: شاتر استاک

هیچ چیز خشونت را توجیه نمی‌کند

اگرچه استرس و اظطراب ناشی از شرایط فعلی به ویژه ترس از احتمال ابتلا به ویروس کرونا، فشارهای ناشی از مشکلات اقتصادی و اضطراب برآمده از آن که عمدتا به دلیل تعطیلی کار و کاسبی‌هاست و همچنین ماندن طولانی مدت و مداوم در خانه همگی سبب ایجاد فشار روانی بر افراد و چه بسا بروز عکس العمل‌های غیرقابل پیش بینی در برخی موارد می‌شود؛ اما باید دانست هیچ چیز نمی‌تواند و نباید اعمال خشونت خانگی به ویژه از نوع فیزیکی‌اش را توجیه کند.

بر این اساس اگر شما خود قربانی وقوع یک خشونت خانگی هستید، باید بدانید که هیچ شرایطی نمی‌تواند و نباید سبب توجیه رفتار آزارگر شود. از این رو به او اجازه ندهید که رفتار خشن خود را با توسل به مسائلی از قبیل ترس و اضطراب از کرونا و یا مشکلات مالی توجیه کند. بدانید که اعمال خشونت یک عمل است، نه یک عکس العمل؛ پس نه تنها شما در آن مقصر نیستید بلکه هیچ فاکتور بیرونی و خارجی جز فرد خشونت گر در آن نقش ندارد.

اگر شاهد یک خشونت خانگی (چه به عنوان شنونده و چه به عنوان بیننده) هستید فراموش نکنید که این خشونت و خشونت‌گر است که باید محکوم شود؛ نه خشونت دیده، شرایط یا کرونا. از این رو وقوع خشونت را به صراحت محکوم کرده و به هیچ وجه در پی توجیه آن برای خشونت دیده نباشید. به او نگویید که این شرایط سخت کرونایی است که سبب ایجاد خشونت شده و او به دلیل همین شرایط مجبور به تحمل و بخشش آزارگر است.

به جای آن صراحتا به او گوشزد کنید که مورد خشونت خانگی قرار گرفته و باید در برابر آن واکنش مناسب نشان دهد. به هیچ وجه خشونت و آزار واقع شده را کوچک نشمرده و سعی نکنید آن را برای آزاردیده بی اهمیت نشان دهید. یادتان نرود که هر نوع خشونتی هرچقدر هم ملایم باشد به شدت با اهمیت و در فروشکستن روح و روان یک فرد به شدت موثر است.

هدف حفظ امنیت خشونت‌دیده است

به عنوان یک شاهد خشونت و آزار خانگی، فراموش نکنید که اولین و مهم‌ترین هدف در موارد وقوع خشونت خانگی حفظ امنیت خشونت دیده است نه تنبیه آزارگر یا گرفتن انتقام از او. از این رو از ماجراجویی پرهیز کنید و از ترغیب و تشویق آزاردیده به ماجراجویی نیز خودداری کنید. به ویژه اینکه در شرایط فعلی امکان خروج از منزل و مراجعه به خانه‌های امن یا منزل دوستان و آشنایان برای فرد آزار دیده به راحتی فراهم نیست.

بر همین اساس، از دادن راهکارهایی که امنیت آزاردیده را در شرایطی که همچنان مجبور به اقامت در محیط خشونت در کنار خشونت‌گر است تهدید می‌کند، پرهیز کنید. در عین حال فراموش نکنید که او خود قربانی خشونت است؛ از این رو بدون اینکه سعی در توجیه خشونت واقع شده کنید، به او گوشزد کنید که در شرایط فعلی باید در مرحله اول به فکر امنیتش باشد.

اگر در همسایگی شما موردی از خشونت خانگی به ویژه از نوع فیزیکی آن در حال وقوع است، به خاطر داشته باشید که در شرایط قرنطینه و عدم امکان خروج آزاردیده هدف اصلی مداخله باید توقف هرچه سریع‌تر خشونت باشد. به ویژه آنکه فرد آزارگر نیز خود از این شرایط آگاه است و به احتمال بسیار بالا از آن برای اعمال هرچه بیشتر خشونت و آزار استفاده خواهد کرد.

از این رو بدون تحریک حس انتقام جویی فرد آزارگر نسبت به آزار دیده در اولین فرصت مداخله کنید و به بهانه‌ای با مراجعه به منزلی که خشونت در آن در حال وقوع است، به توقف آن کمک کنید. در عین حال فراموش نکنید این شما نیستید که مجبور به ماندن در کنار آزارگر هستید؛ پس به فکر آزاردیده باشید و اگر نمی‌توانید محیط امنی برای او فراهم کنید؛ به هیچ وجه خود سبب افزایش خشونت نشوید.

از طرف دیگر از آنجا که مهم‌ترین هدف حفظ امنیت آزاردیده و نجات او از محیط خشونت است، از ماجراجویی‌های بی فایده خودداری کنید و در همه حال صرفا منفعت آزاردیده را بر همه چیز مقدم بدانید.

بی تفاوت نباشید؛ خشونت‌دیده به کمک شما نیاز دارد

به عنوان یک شاهد خشونت خانگی هرگز نسبت به وقوع آن بی تفاوت نباشید؛ حتی اگر این خشونت در شرایط کرونایی رخ دهد. توجه داشته باشید که اثرات خشونت خانگی چه از نظر جسمی و چه روانی برای آزاردیده کمتر از کرونا نیست.

ممکن است با توجه به فرهنگ سنتی در ایران تصور کنید که دعوای زن و شوهر همسایه یا یکی از آشنایان به شما ارتباطی ندارد؛ اما بدانید که این تصور ممکن است حتی به قیمت جان آزاردیده تمام شود. از این رو با حفظ موارد ذکر شده (امنیت آزاردیده و عدم تحریک آزارگر) مداخله کنید و سعی کنید تا حد توان او را از محیط خشونت یا لحظه وقوع آن نجات دهید.

اگر در مشاغلی فعال هستید که احتمال برخورد با افراد آزاردیده به ویژه در شرایط فعلی در آن بالاست (پزشک، پرستار، بهیار)، به خاطر داشته باشید که وقوع خشونت خانگی نیز به اندازه کرونا برای آزاردیده مهم است. از این رو هرگز او را به دلیل صحبت از مشکلی که دارد سرزنش نکنید. به ویژه اینکه هرگز به او نگویید که «مردم در حال مردن از کرونا هستند، تو فکر یک سیلی هستی که از همسرت خوردی». به تجربه ثابت شده است که افراد آزارگر به ویژه آنهایی که اقدام به اعمال خشونت فیزیکی می‌کنند، هیچ مرز و حدی برای آن قائل نبوده و به طور قطع آن را تکرار خواهند کرد.

خشونت باید گزارش شود، اما...

این یک اصل است: وقوع خشونت خانگی هرچند ملایم و سطحی باید گزارش شود. این کار کمک می‌کند که آزاردیدگان خشونت خانگی راحت‌تر و به شکل پذیرفته‌تری تجربه تلخ خود را بازگو کنند و برای گزارش آن پیشقدم شوند.

در عین حال از آنجا که شرایط فعلی از جمله قرنطینه و محدودیت‌های ایجاد شده به دلیل کرونا خود بر رویکرد کلی نظام قضایی – پلیسی در ایران نیز اثر گذاشته و شرایط بد را بدتر کرده است؛ در چنین شرایط ارائه راهکارهای حقوقی و تشویق آزاردیده به اقدام فوری در این زمینه چندان مفید به نظر نمی‌رسد.

به ویژه اینکه با وجود قرنطینه و حضور مداوم آزارگر در خانه ممکن است تلاش برای اقدام قانونی – حقوقی از سوی خشونت دیده توسط آزارگر کشف شده و همین بهانه‌ای برای اعمال خشونت بیشتر شود. در این زمینه از آنجایی که هدف اول در موارد خشونت خانگی حفظ امنیت آزاردیده و نجات او از محیط خشونت است، در شرایط فعلی (و فقط در شرایط فعلی) بهتر است گزارش خشونت از سوی شاهدین یا تشویق آزاردیده به گزارش خشونت محدود به موارد خشونت فیزیکی باشد. روشن است که پس از اتمام شرایط فعلی در اولین فرصت باید آزاردیده را به گزارش خشونت و اقدام قانونی در مورد آن تشویق و ترغیب کرد.

شاهد فعال باشید

در ایران به تجربه ثابت شده است که با توجه به محدودیت‌های دینی و فرهنگ سنتی حاکم، زنان قربانی خشونت خانگی عمدتا ترجیح می‌دهند که تجربه خود را صرفا در جمع دوستان همجنس خود بازگو کنند. در شرایط قرنطینه و فاصله‌گذاری اجتماعی که دیدارهای جمعی دوستانه به شدت محدود شده، حتی این فرصت نیز برای آزاردیدگان خشونت خانگی از دست رفته است.

این شرایط ایجاب می‌کند که توجه بر افرادی که مورد خشونت واقع شدن آنها در محیط خانه مسبوق به سابقه است بیشتر شود. از این رو اگر شما در دوستان یا آشنایان خود افرادی را سراغ دارید که در گذشته مورد خشونت خانگی قرار گرفته اند؛ فعال باشید. با آنها تماس بگیرید و احوال‌شان را جویا شوید. به ویژه اینکه سعی کنید از شرایط محیط خانه آنها از منظر وقوع خشونت خانگی آگاه شوید و در صورت نیاز به آنها کمک کنید.

در عین حال از دادن راهکارهای عجیب و غریب و غیرکارشناسی خودداری کنید. به عنوان نمونه اگر حرفه‌تان وکالت نیست یا اطلاع حقوقی ندارید یا تحصیلات و تجربه روانشتاختی و مشاوره ندارید از دادن مشاوره‌های سطحی به طور جدی خودداری کنید؛ چرا که ممکن است سبب گمراه کردن آزاردیده و بدتر شدن موقعیت او شود.

منافع آزاردیده اولویت اول است

به تجربه ثابت شده است که آزاردیدگان خشونت خانگی عمومی از لحاظ عاطفی و مالی به خشونت گر وابسته هستند و همین یکی از دلایلی است که در بسیاری از موارد فرد آزاردیده از گزارش خشونت و یا تلاش برای رهایی از آن خودداری می‌کند. آزاردیدگان عموما جایی برای زندگی ندارند و در صورت ترک ناگهانی منزل و نبود وجود جایی برای اقامت، مجدد مجبور خواهند بود که به محیط خشونت باز گردند.

بر همین اساس به عنوان یک شاهد خشونت خانگی از ترغیب و تشویق آزاردیده به ترک ناگهانی خانه به ویژه در شرایط فعلی که امکان یافتن سرپناه برای وی راحت نیست خودداری کنید. به جای آن در صورت امکان آزاردیده را در منزل خود جای داده و یا تلاش کنید محلی را برای اقامت موقت او فراهم کنید.

از توهین به خشونت‌گر به ویژه در برابر آزاردیده خودداری کنید چرا که ممکن است سبب تحریک احساس عزت نفس و غرور آزاردیده شده و نظرش را برای مقاومت در برابر خشونت‌گر تغییر دهد. به هیچ وجه سعی نکنید که آزاردیده را بدبخت و قربانی نشان دهید. به جای آن بر گسترده بودن موارد وقوع خشونت خانگی تاکید کنید و به او اطمینان دهید که اگرچه او تنها قربانی خشونت خانگی نیست، اما آنچه بر او رفته بسیار با اهمیت است.

در پایان همواره به یاد داشته باشید که به عنوان یک شاهد خشونت خانگی در موارد وقوع خشونت فیزیکی وظیفه اخلاقی، قانونی و شهروندی شما ایجاب می‌کند که وقوع آن را به پلیس گزارش کنید. البته که در نظر گرفتن منافع آزاردیده باید همچنان در اولویت باشد.

بر همین اساس اگر خشونت در حال وقوع در نزدیکی شما از نوع فیزیکی است اولین کار شما باید تلاش برای توقف خشونت و گزارش آن به پلیس ۱۱۰ باشد. اورژانس اجتماعی بهزیستی با شماره تلفن ۱۲۳ و صدای مشاور با شماره ۱۴۸۰ نیز برای مشاوره و دریافت راهنمایی برای تخذ تصمیم بهتر در مواردی که آزاردیده در خطر خشونت فیزیکی نیست، بسیار مفید خواهند بود.

در همین زمینه

نظر بدهید

در پرکردن فرم خطایی صورت گرفته

نظرها

  • فزایش خشونت علیه زنان در سطح جهانی

    روی دیگرِ قرنطینه‌ی خانگی ناشی از کرونا از نظرها پنهان می‌ماند، آن‌هم افزایش خشونت علیه زنان در سطح جهانی است. درست دو هفته بعد از همه‌گیر شدن اکثریت کشورها به ویروس کرونا و موج اخراج نیروهای کار، دورکاری کارمندان و ضرورت «خانه‌نشینی» زنان و مردان جهت جلوگیری از گسترش ویروس، آمارهای اولیه از فزونی گزارشات خشونت علیه زنان در ایران، ترکیه، چین، فرانسه، آمریکا، کانادا، ایتالیا، اسپانیا، انگلیس و مکزیک نیز به‌میان آمد. مکزیک که در وضعیت پیشاکرونا نیز در صدر کشورهایی با ضریب بالای فقدان امنیت جانی زنان شناخته می‌شد، حال با تشدید خشونت‌های خانگی علیه زنان نیز روبه‌روست. بنا بر آمار سازمان‌های ذی‌ربط، از سال ۲۰۱۰ حداقل ۱۰۰۰ زن در مکزیک به قتل رسیده‌اند. بین ژانویه و ژوئن ۲۰۱۹، ۱۷۷۴ مورد قتل زنان در مکزیک گزارش شده است. با نگاهی به ۸ مارس ۲۰۲۰ و خط مبارزاتی زنانی که به خیابان‌ها آمدند، جایگاه زنان مکزیک نیز بسیار درخشان است. زنان مکزیکی قبل از آغاز راهپیمایی گسترده‌ی روز جهانی زن، در میدان زوکو میکزیکوسیتی، اسامی قربانیان زنان کشته شده و مورد خشونت قرار گرفته‌ی یک سال گذشته را حک کردند. ⚪️ فردای آن روز (۹ مارس)، هزاران زن در مکزیک تحت عنوان «یک روز بدون ما» در اعتراض به موج فزاینده‌ی خشونت علیه زنان دست به اعتصاب گسترده زدند. زنان در همراهی با این اعتصاب از حضور در محل‌کار، مدارس، بیمارستان‌ها، کارخانجات و تولیدی‌ها خودداری کردند و در خانه‌های خود ماندند. پس از اپیدمی کرونا، حالا هفته‌هاست که «خانه» در مقام شکنجه‌گاهی عادی‌سازی شده در اعمال خشونت علیه زنان و کودکانْ قد علم کرده است. شرایط قرنطینه و فروپاشی اقتصادی ناشی از ناکارآمدی دولت‌ها، در کنار دستِ بازِ فرد آزاردهنده در اعمال محدودیت بر تماس‌ها، ارتباطات و تحت کنترل گرفتن روابط شریک زندگی، در زمره‌ی عمده‌ترین دلایل افزایش خشونت خانگی در کلیت خود اعلام شده است. ⚪️ آمار حقیقی پیرامون این مسئله در ایران متفاوت است. معاون اجتماعی سازمان بهزیستی مدعی است که آمار خشونت خانگی، افزایش معناداری نداشته است. باید از او پرسید که آیا آمار خشونت‌هایی که به بهزیستی گزارش شده است، تفاوتی نداشته و یا بهزیستی از همه‌ی موارد خشونت خانگی مطلع می‌شود؟ چه‌قدر مردم از وجود امکان تماس و گزارش خشونت خانگی مطلع هستند؟ بعد از گزارش چه تضمینی برای امنیت زنی که خشونت را گزارش کرده وجود دارد تا به زنانی که مورد خشونت واقع شده‌اند دلگرمی بدهد؟ اساسا تعریف شما از خشونت چیست؟ و از کجا معلوم که آمارهای شما صادقانه است، مادامی که در هنگامه‌ی کرونا، همه‌ی نهادهای حکومتی در حال آمارسازی‌اند تا وضعیت را تحت کنترل نشان دهند. چنین گزاره‌هایی باعث شده تا زنان در کنار مبارزه علیه نابرابری‌های ساختاری، تبعیض جنسیتی و تلاش جهت از بین بردن آزارهای خیابانی و پیش‌روی این امر در محل کار با ایستادگی علیه افزایش خشونت‌های خانگی نیز مواجه باشند. طوری که برون‌رفت از شرایط بحرانی کرونا را با دشواری صدچندانی همراه کرده است. «متن از گر‌وه نویسندگان #سرخط » @Sarkhatism

  • علی

    باید هر کس تو اتاق خودش باشه و از هم اتاق شدن پرهیز کنند.

  • حقیقتگو

    خوشونت خانگی درایران وآنهم دردوران اقامت اجباری درخانه درتحلیل ودرمان این مقاله نمی گجد زیرا که با کشورها پیشرفته ومتمدن دنیا بنا به دلایل موجودیتش و ظهورش فرسنگ ها فاصله دارد...تصورآنکه یک خانوارچندین نفری دریک و یا دواتاق اجاره ای بسر می برند و دردریائی ازبدهکاری ها چه کرایه خانه و چند اقساد اتومبیل و چه هزینه اب وبرق وتلفن غرق هستند وحتی ازخرید کالاهای اساسی وهمچنین اگربیمارهم باشند برای دارو ودرمان پولی ندارند وآنهم بغییر ازهزینه هائی همچون تحصیل فرزندان واگرهم معتداد باشند درهزینه تهیه مواد مخدر هم درمانده اند اوضاع خشونت خانگی بگونه دیگری است ...کاسبی که مغازه اش رابسته و لی بدهکاری های ازتهیه کالاهای مغازه اش واجاره مغازه و دیگرهزینه ها همچون مالیات و غیره را باید بپردازد و بخششی هم درکارنیست - کارمند وکارگری که مبتلا به ویروس شده است ولاعلاجانه باید درخانه بماند ---راننده مسافرکشی که بیکارشده است و متاهل و همسروچندفرزند دارد و اهی دربساط ندارد..البته درایران درهردوره زمانی بویژه دراقشار کم درآمد وبیسواد ومذهبی بویژه درشهرستان ها ودهات ها زن وفرزند آزاری وخوشونت خانگی این چنینی که حتی به قتل انها انجامیده است نوعی تمدن بوده است که هزاران گزارش های مطبوعاتی هم دراین مورد بچاپ رسیده است ..اگردرخانه هائی که خشونت خانگی زبانه می کشند گذری کنید حتی یک کتاب علمی وادبی وتاریخی پیدا نمی کنید وتنها موردی که جلب نظرتان را خواهد کرد دخالت های قشون فک وفامیل ها این خانوارها بدورن خانه هایشان بوده ومی باشد که درحقیقت محض آتش ضرب وشتم زن و فرزندان را بدرون خانه ها شیوع داده ومیدهند...تصوراینکه درخانوارهای سپاهی و بسیجی که اعضاء خانوار برآنچه حکومت باعث شیوع ویروس شده و انچه درایران برپا کرده است اختلاف نظر و درگیری دارند ...این مورد را به چه دلیلی می گویم که خواهرم وفرزندانش بسیجی هستند و با پدرخانواده که فردی آزاد اندیش ومخالف حکومت اخوندی است درگیری ها همه روزه برپا شده است !!!!حالا با بروز ویروس کرونا وخانه نشینی ها حباب تحمل همدیگر درخانه با نداشتن سرگرمی ها درخیابان و محل کار هرروزه ترکیده است ...صدای دادوفریادها وفحاشی واختلافات خانگی را درامکان فقیرنشین و اجاره نشین به کرات می شنوید ونه درخانه ها وویلاهای ثروتنمدان !!!!!!