ارتباط ناشناخته. ارتباط بدون سانسور. ارتباط برقرار نمی‌شود. سایت اصلی احتمالاً زیر سانسور است. ارتباط با سایت (های) موازی برقرار شد. ارتباط برقرار نمی‌شود. ارتباط اینترنت خود را امتحان کنید. احتمال دارد اینترنت به طور سراسری قطع شده باشد. ادامه مطلب

کودکان و مادران زندانی؛ آنها که فراموش شدند -قسمت اول

پادکست زمانه؛ گفت‌و‌گو با حامد فرمند، فعال حقوق کودکان و بهاره منشی، فرزند یکی از جان‌باختگان اعدام‌های دهه ۶۰ که در کودکی با برادر کوچک‌تر و مادرش در زندان بوده.

زندان‌های ایران، به اعتراف خود مقامات و مسئولان جمهوری اسلامی، فاقد شرایط مطلوب و استانداردهای لازم برای نگهداری زندانیان هستند. این در حالی‌ است که ایران جزو ۱۰ کشوری‌ست که به نسبت جمعیت، بیشترین تعداد زندانی را دارند.

کودکان و مادران زندانی گروهی از شهروندان زندانی هستند که به دلیل عدم شفافیت و اطلاع‌رسانی صحیح درباره آنها و شرایط­‌ خاص‌شان، کمتر درباره آنان شنیده ایم. همین امر باعث شده توجه چندانی به وضعیت آنان نشود و محیط نامناسب زندان نقض هرچه بیشتر حقوق‌شان را به دنبال داشته باشد.

این گروه شامل مادرانی می­‌شوند که به دلیل ارتکاب جرم در زندان به سر می­‌برند و فرزندان آنها نیز به دلایل مختلفی همچون شیرخوارگی و نداشتن سرپرست در بیرون از زندان، به ناچار با مادران خود در زندان زندگی می­‌کنند. اکنون با شیوع گسترده ویروس کرونا در ایران و ورود آن به زندان‌ها، شرایط کودکان و مادران زندانی بیش از هر زمان دیگری خطیر است.

زمانه درباره این موضوع در پادکستی، به همراه حامد فرمند، فعال حقوق کودکان و بنیان‌گذار موسسه کودکان زندانیان (کویپی)، موضوع کودکان و مادران زندانی را مورد بررسی قرار داده است.

همچنین بهاره منشی، فرزند عباس‌علی منشی، از جان‌باختگان اعدام‌های دهه ۶۰، از تجربه‌اش از زندان در کودکی به همراه برادر کوچک‌تر و مادرش می‌گوید.

■ بخش نخست پادکست «کودکان و مادران زندانی؛ آنها که فراموش شدند‎» را بشنوید:

در همین زمینه:

نظر بدهید

در پرکردن فرم خطایی صورت گرفته

نظرها

نظری وجود ندارد.